Mecz Grecji z Koreą jako żywo przypominał mi mecze reprezentacji Polski (to w odniesieniu do Grecji). Koreańczycy, mali, chudzi, wyżyłowani. gryźli trawę i wyszarpywali sobie serca wzbijając się ponad poziom własnych umiejętności. Zespołowe akcje, zaangażowanie, chęć i motywacja.
Grecja, drużyna znudzonych życiem gwiazd miejscowych, na pewno swoje już zarobili na kontraktach reklamowych, zresztą... po co się męczyć i za bardzo narażać, przecież i tak są wspaniali bo to byli mistrzowie Europy.
Głodna sukcesu, drapieżna w dążeniu do niego, zmotywowana drużyna, zetknęła się z drużyną sytą, nie mającą realnego celu, zajętą wieloma rozmaitymi rzeczami, w której każdy z osobna i indywidualnie liczy się najbardziej.
Gdy ktoś poogląda kreskówki azjatyckie tzw. anime czy manga uderza w nich jedna rzecz, nastoletni często bohater z reguły wyróżnia się .... uwaga uwaga - ocenami w szkole, piastowaniem stanowisk w samorządzie uczniowskim, zdobywaniem nagród w konkursach wiedzy i sportu. Taki jest wzór i ideał bohatera azjatyckiego.
Dość podobnie wyglądają motywacje i drogi do udowodnienia i potwierdzenia własnej wartości bohaterów książki Da Chen "Bracia". Tam również syn wstępuje na drogę dorastania ale osiągnąć pragnie wyższą średnią w szkole niż ojciec.
To nie są żarty. Podobne postawy w Europie kwitowalibyśmy co najwyżej śmiechem. Bohater europejski to bohater szukający iluzorycznego spełnienia. W narkotykach, w sztuce, buncie, w hedonistycznym doświadczeniu przyjemności.
Nienamacalne i pozornie niematerialne różnice pewnych archetypów kulturowych polegają na tym, że dla Azjaty samospełnienie następuje poprzez doskonałość w pełnieniu obowiązków społecznych i prześciganie w niej innych co jest dla niego drogą do sukcesu i potwierdzenia wartości, dla Europejczyka zaś samospełnienie polega na doświadczaniu maksymalnej przyjemności oraz przeżywaniu unikalności własnej indywidualności.
Z tych ugruntowanych w psychice i zachowania społecznych postaw jednostek, wynikają późniejsze procesy i zmiany w skali międzynarodowej. Jak syty Rzym padł pod ciosami barbarzyńców, tak Europa zejdzie ze sceny światowej na poddasze tych co słuchają gdy mówi ktoś inny. Europa nie ma wartości, nie ma celów, trwa a celem trwania jest dostarczanie iluzorycznego indywidualnego samospełnienia jej mieszkańcom. Wynik rywalizacji, która mimo bzdur głoszonych przez polityków wciąż trwa wydaje się być przesądzony, na wzór pojedynku potomków starożytnej Grecji z głodnymi sukcesu Azjatami z Południowej Korei.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)