Będzie krótko. Strona tytułowa portalu wirtualna polska www.wp.pl, największy tytuł wybrany przez redakcję tego portalu "Jak można czarownicę pochować na Wawelu czyli Kaczyński, Bierut i inni zmarli". Oczywiście w tytuł zawarty jest w cudzysłowie.
1. Wybranie i takie zapisanie największego nagłówka na stronie portalu, uważam za w najwyższym stopniu niestosowne. Zestawianie obok siebie sowieckiego wybrańca Bolesława Bieruta, z Lechem Kaczyńskim, okraszanie nazwiska Kaczyńskiego chowaniem czarownicy na Wawelu, wydaje się przekraczać, wszelkie przyjęte normy przyzwoitości. Mówiąc językiem potocznym - tak człowiek się nie zachowuje, zwłaszcza wobec tragicznie zmarłych.
2. Media na wyżej przytoczonym przykładzie w dość jasny sposób dążą do:
a) rozbicia granic wartościowania tego co wypada i co nie wypada, tego co dopuszczalne i niedopuszczalne;
b) takiego dotknięcia wszystkich osób w jakiś sposób odczuwających związek z tragicznie zmarłą parą prezydencką, aby uzyskać efekt agresji ze strony tych osób.
3. Media w "demokracjach" zachodnich są (były?) instrumentem kontroli władzy. Wydaje się uprawnionym wniosek, że znaczna część mediów w Polsce jest (stała się?) instrumentem kontroli niewygodnej z punktu widzenia władzy, części społeczeństwa, lub całości społeczeństwa - jak kto woli. W przytoczonym konkretnym przykładzie widać jasno: manipulację, intencję wpływania na bieg zdarzeń politycznych, intencjonalne niszczenie elementów kultury, celowe ranienie uczuć ludzi.
4. Można więc powiedzieć, że media miast roli dostawcy niezależnych od władzy informacji, stały się (są) stroną konfliktu politycznego, której anonimowi redaktorzy rezygnują z hamulców kulturowych w imię osiągania celów politycznych.
5. Grupa społeczeństwa "sympatyzująca" z ofiarami smoleńskiej tragedii czy też morderstwa (tego nie wiemy) staje wobec trudnego wyboru. Opluwana przez szczekaczy puszczanych w niezależnych mediach, poniżana, wyszydzana i "dotykana do żywego", może:
a) "się odwinąć", zatem użyć języka z określeniami głęboko pejoratywnymi różnego typu i dać upust pewnym naturalnie się rodzącym emocjom;
b) zaciskać zęby i uprzejmie nalegać i prosić na przykład o wyjaśnienie tragedii smoleńskiej.
Nie ma takiego mądrego, który by powiedział, która z tych postaw byłaby lepsza dla "pisiorów". Mianem pisiorów określa się tu nie tylko zwolenników czy wyborców PiS ale w zasadzie każdego, kto jakoś tam włączył się silniej we współczucie ofiarom Smoleńska. Pojęcie "pisiory" doskonale ilustruje zachowanie rywali i wrogów "pisiorów" a więc używanie języka i pojęć mających za cel deprecjonowanie wartości czy nawet godności rywala, wyrażanie dla niego lekceważenia i pogardy. Używanie takiego języka jak i cała reszta środków wyrazu, mogą świadczyć, iż emocjami stojącymi za takimi postawami są emocje negatywne jak np. pogarda.
Jeśli "pisiory" (dawniej "mohery" ale negatywna siła tego określenia została już zneutralizowana) odpowiedzą na te "występy" językiem typu "hańba", "ohyda", "to nieludzkie". Zostaną przedstawieni jako tępy, ciemny i agresywny tłum, nacechowany "negatywną energią".
Jeśli "pisiory" będą kulturalnie zabiegać o tematy merytoryczne, łatwo może powstać wrażenie, że kalumnie akceptują, albo przynajmniej "coś jest na rzeczy" i takie określenia w stosunku do ludzi są - dopuszczalne, a więc mają coś z prawdy.
76
BLOG




Komentarze
Pokaż komentarze (4)