"Ich bin ein berliner" - powiedział John Kennedy 26 czerwca 1963 przed ratuszem dzielnicy Schoneberg w Berlinie. Od tego czasu jest to zawołanie wyrażające poparcie dla grup, które znajdują się w sytuacji wymagającej z nimi - solidarności. Dziś zatem w dniu parady pederastów i lesbijek - wszyscy jesteśmy pederastami, dla pań stosowne bardziej będzie określenie - lesbijkami.
Pederaści i lesbijki bowiem są grupą w bardzo dużym stopniu upośledzoną i uciskaną. Jak sięgniemy okiem wstecz historii ludzkości, dostrzeżemy w niej homoseksualizm. Zawszeć stanowił on na tle heteroseksualnej normy, pewne odstępstwo. W starożytnej Grecji nosił znamiona kulturowe i społeczne (szczególnie w Sparcie), w odrodzonej po średniowieczu i oświeconej blaskiem encyklopedystów Europie - znamiona przekraczania norm seksualnych i kosztowania nieznanych większości przeżyć.
Nie da się też ukryć, że ze względu na swoją specyficzność, homoseksualizm budził i budzi w sporych grupach ludności zwykłą odrazę, związaną z formą fizycznego współżycia, zwłaszcza pederastów.Odraza ta czasami przeistaczała się w formę agresji, lecz zazwyczaj pozostawała formą negatywnej preferencji a zatem przeżywanym wewnętrznie obrzydzeniem na myśl tego co pederastom sprawia z kolei przyjemność.
Tak oto doszliśmy kilkanaście lat temu do sytuacji dla homoseksualistów niemal doskonałej, zaś dla heteroseksualistów jakoś tam dopuszczalnej. Do sytuacji w której pederaści mogli czerpać pełnymi garściami radość ze współżycia ze sobą, pozbawieni sankcji prawnej i jakichś realnych zagrożeń fizycznych. Zyskali więc wolność dla swojego trybu przeżywania seksu w ramach wolności obywatelskich i społecznych.
Ich szczęście jednakże nie trwało długo. Elitom medialnym i metapolitycznym dążącym do większego podporządkowania sobie społeczeństw wpadło do głowy, że łatwiej kierować społeczeństwem nie posiadającym oparcia w tradycji czy wartościach, nie potrafiącym znaleźć w organizacji społeczeństwa i państwa odniesienia dla realnego życia. Nowe społeczeństwo musi być absurdalnie sztuczne, aby ludzie w nim żyjący nie mogli traktować go jako odzwierciedlenia jakichkolwiek norm, nie będących wytworem oligopolu medialnego.
Tu do wykorzystania pojawili się pederaści. Postawiono ich w roli mniejszości, uciskanej brakiem możliwości zawierania małżeństw i posiadania dzieci. Zastosowano na nich podobną operację, jak tę stosowaną na kobietach, które masami wypędzano z małżeństw i rodzin do wyścigu szczurów w tzw. biznesie, bo tylko tak mogły osiągnąć przynależną im godność i niezależność od owej rodziny.
Z homoseksualistami jest taka sprawa, że ferowany im sposób na życie jest tak idiotyczny i tak sprzeczny z samą naturą i praktyką homoseksualizmu, że aktualne ich przerobienie na walczących (to przecież tylko grupki finansowane za to hojnie przez wpływowe środowiska) o małżeństwa i dzieci osobników; przypomina operację na otwartym mózgu albo wręcz kastrację.
Istotą homoseksualizmu jest odrzucanie norm, doświadczanie przyjemności i swoista wolność i niezależność. I oto wpiera się nam heteroseksualnym i im homoseksualnym, że to czego pragną to związki do końca życia i wychowanie dzieci!!! Ludzie !!! wszyscy musimy być z pederastami aby wesprzeć ich w sprzeciwie przeciw narzuceniu im tych anty-homoseksualnych rozwiązań. Homoseksualiście tak potrzebne jest małżeństwo i dzieci do szczęścia jak rybie skrzydła a słoniowi płetwy.
Nawet w odstępstwie jest pewna naturalność ale odstępstwo od odstępstwa to już za wiele. Sprzymierzając się w tym sprzeciwie z normalnymi homoseksualistami mamy do zyskania coś dla siebie. Normalność. Bowiem przecież nie chodzi o to, aby homoseksualistom przyznać prawa równe małżeństwom. Ach nie! Mataczom politycznym chodzi o to by zniszczyć samo pojęcie i funkcję małżeństwa jako taką. Dlatego - zwróćmy uwagę - nie uchwala się dodatkowych praw i instytucji społecznych dla homoseksualistów mających te same cechy co normalne małżeństwo - tylko zmienia się DEFINICJĘ małżeństwa jako takiego.
Ma to być dogrzanie rodziny i małżeństwa kosztem znakomitej większości homoseksualistów wśród których znów, znajdzie się ułamek odszczepieńców, którzy faktycznie wbrew środowiskowej skłonności będą chcieć żyć razem do końca życia. Ich kosztem bo funduje im się przymusem instytucje i wzory sprzeczne z ich kulturą wolności i doznawania. Jakaż wolność i doznawanie może być w związku dwóch i tylko dwóch osób do końca życia? - Ograniczona!
Tak więc dostrzegając już, iż celem "rewolucji homoseksualnej" jest w istocie niszczenie naszych pojęć, naszego rozumowania, że metodą do tego jest implantacja w homoseksualnych głowach wzorców wypaczających sam homoseksualizm, wzorców które oni z natury rzeczy odrzucają, możemy stanąć z nimi ramię w ramię i powiedzieć tańczącym za medialną kurtyną twarzom - "Wszyscy jesteśmy pederastami !"


Komentarze
Pokaż komentarze (3)