Co właściwie określa człowieka. Jaka jest wymowa jego czynów, działań i zachowań. Kim człowiek jest?
Czy jest to zasługa sprzed lat? Stał we właściwym miejscu, zrobił 30 lat temu właściwą rzecz. Dlatego zostaje bohaterem na zawsze? Jak Lech Wałęsa, który ponoć bohaterstwo pomieszał z donoszeniem do ubecji na kolegów?
Czy bohaterką jest Henryka Krzywonos czy też jest przykładem zwykłego chamstwa, albo nie do końca zwykłego ?
Czy gdyby na scene wdarła się babka, która nic ze zdarzeniami sprzed 30 lat nie miała wspólnego, przepchnęła się pomiędzy próbującymi jej przeszkodzić, dorwała do mikrofonu i powiedziała, że to co robi Komorowski to ją obraża, że Tusk niszczy pamięć Lecha, to byłoby chamstwo małej osoby czy bohaterstwo ?
A może o tym, co jest czym nie decyduje ani przeszłość ani obecne zachowania danej osoby, tylko media? Czy gdyby redaktorzy programów medialnych nie wstawiali pani Krzywonos w otocznie nonkoformistycznego bohaterswa do przekaźników telewizyjnych to ta Pani nadal byłaby bohaterką? Czy jednak przykładem małego chamstwa, miałkiego rozumu i byle jakich obyczajów ?
Wydaje się, że ta ostatnia możliwość jest prawdopodobna. Przykłady Niesiołowskiego, Kutza, Palikota i Krzywonos zdają się wskazywać, że o ocenie etycznej i moralnej osób i zachowań, w oczach przeciętnego Polaka, nie decydują żadne obiektywne zdarzenia czy czyny tych osób, a jedynie fakt, czy służą one celom domów medialnych, które w danym momencie zapalają żarówkę bohaterstwa, a publice wpatrzonej w szklane ekrany cieknie ślinka satysfakcji i nienawiści - całkiem jak u tego psa rosyjskiego uczonego.


Komentarze
Pokaż komentarze (9)