Krzysztof Kłopotowski zaprezentował na salonie24 kilka tekstów, które po pierwsze były nieco obrazoburcze i prowokujące, po drugie spotkały się z żywą reakcją. W jednym odnośnie PiS proponował by dać sobie z nim spokój, w innym namawiał do ateizmu, jeszcze w innym pisał "po co PiS" (leciutko koloryzuję).
Dochodzę do wniosku, że myślą, która legła u podstaw tych tekstów jest apel "odrzućcie uprzednie założenia". Naszą wadą jako Polaków i naszym problemem jest tendencja do przyjmowania z góry określonych poglądów i przekonań a następnie zażarta walka w ich obronie.
Postawy takie ugruntowywane są przez pielęgnowanie jedynie słusznych postaw czy to względem zdarzeń historycznych, czy życia bieżącego. Niesie to ze sobą szereg konsekwencji.
Pierwszą z nich jest to, iż przestajemy być twórczy. Przyjęcie uprzednich założeń i przekonań co do świata i rzeczywistości, skutkuje powielaniem tego co było. Przestaje być możliwa ocena wartości owych przyjętych przekonań, bo ocena wymaga uczciwej próby zakwestionowania wartości ocenianej rzeczy. My tymczasem jak najdalsi jesteśmy od kwestionowania powszechnie wdrukowanych w nas prawd i przekonań. Całą swoją energię inwestujemy w ich obronę.
Ponieważ sami nie mamy tendencji do tworzenia czegoś nowego, siłą rzeczy naśladujemy wzorce dostarczane przez innych. Stąd - naśladownictwo. Dzieje się tak bo nie mamy odwagi myśleć. Skupiamy się na obronie obleganej twierdzy naszych przekonań, które nie są wcale owocem naszego wyboru ani rozumowania.
Drugą istotną konsekwencją omawianej postawy Polaków jest niezdolność do twórczego dialogu i wypracowywania efektywnych rozwiązań.
Nie jest możliwy sensowny dialog czy rozmowa, gdy obie strony nie są szczerze i faktycznie gotowe do zakwestionowania własnych przekonań. Gdy strony są do tego gotowe, rozmowa jest poszukiwaniem najlepszych rozwiązań, czy poszukiwaniem prawdy. Rozmowa Polaków jest siłowaniem się, kto kogo pokona. Kto komu dowali mocniej. Czyje będzie na wierzchu. W naszym wydaniu rozmowa to wojna, walka kto kogo. Nie da się tak znaleźć - niczego.
Postulat Krzysztofa Kłopotowskiego by odrzucić wcześniej przyjmowane założenia spotyka się z krytyką sprowadzającą się do stwierdzenia, że nie może człowiek wszystkiego poznawać sam od nowa. To niewykonalne. Nie taka jest jednak - jak rozumiem - "treść" tego postulatu. Nie chodzi o to by każdego przekonania dochodzi od początku, niczego nie przyjmując od "autorytetów". Chodzi o gotowość uczciwego zakwestionowania każdego przekonania gdy zobaczymy po temu przesłanki
Kłopotowski namawia do fermentu. Lecz fernentu uczciwego. Namawia by nie przyjmować z góry wniosków, ale namawia do uczciwości i rzetelności w szukaniu ich. Stąd pewnikiem napisał "po co PiS". Nie chodzi bynajmniej o poparcie tej konkretnej partii politycznej czy jej poglądów w całej rozciągłości, co raczej o wyraz dezaprobaty dla całkowitej fasadowości, żeby nie powiedzieć fałszu działań i komunikatów, pozostałych podmiotów politycznych.
PiS stawia tezy słuszne bądź nie ale robi to w sposób spójny ze swoimi działaniami i uczciwy. Pozostałe podmioty cechuje znaczący rozdźwięk między warstwą języka i komunikatów a realnymi działaniami i postawami.
Czy jest sens pisać - być może nietrafioną - "apologię" tekstów autora, które same się bronią i tłumaczą? Nie wiem. Wydaje mi się, że KK ma wiele racji, dlatego to napisałem.


Komentarze
Pokaż komentarze (10)