Czy zjednoczenie trzech podmiotów politycznych przyniesie sukces wyborczy? Jakie skutki wynikną z niego dla owych podmiotów i osób je tworzących? Czego należy się spodziewać i co mogą zrobić pozostali uczestnicy gry politycznej? Oto kilka refleksji:
1. Władza nad przestrzenią języka.
Jak przenikliwie zauważył Zbigniew (nomen omen) Nienacki w swojej powieści "Dagome Iudex", istota władzy leży we władzy nad językiem. Władzę sprawuje ten, kto ma zdolność i siłę sprawić, by ludzie używali odpowiednich nazw, określeń w stosunku do konkretnych obiektów rzeczywistości.
I tak, genialnym politykiem w tej dziedzinie jest Jarosław Kaczyński. Przedstawia on zatem połączenie trzech podmiotów politycznych jako - jednoczenie się "sił patriotycznych" albo jednoczenie się "prawicy". W obu przypadkach dokonywana jest identyfikacja albo przeniesienie pojęć "patriotyzm" i "prawica" na PiS i osobę Jarosława Kaczyńskiego.
Ten miękki i niewidoczny dla oczu zabieg, daje ogromne korzyści polityczne prezesowi PiS. Oto bowiem, jeśli ktoś szuka czegoś co będzie przejawem "patriotyzmu" - to zobaczy PiS. Jeśli będzie szukał czegoś co jest "prawe" - to zobaczy Jarosława Kaczyńskiego. Władza nad językiem to władza nad ludzką percepcją, a stąd władza nad ludźmi.
Zupełnie jednocześnie, choć jeszcze bardziej ukryty, działa mechaznim negatywnej strony pojęć. Skoro patriotyzm to PiS a prawość to Jarosław Kaczyński, zatem ci co nie z nim, co przeciw niemu, to są antypatriotyczni i antyprawi czyli lewi. Skutek takiego postrzegania jest dość łatwy do przewidzenia.
2. Wpływ połączenia na efekt wyborczy.
Sposób głosowania Polaków wynika z kilku przesłanek. Oto dwie najważniejsze:
a) Głosuje się bardziej przeciw komuś, bardziej z uczucia niechęci do kogoś, aniżeli za kimś. Stąd słusznie liderzy partii skupiają się na "dorabianiu mordy" przeciwnikowi. Nie chodzi o to jacy my jesteśmy piękni, ale o to jaki wróg jest straszny.
b) Głosuje się bardziej na partie aniżeli na osoby. Jakkolwiek istnieje szereg przypadków, gdzie osoba z dalekiego miejsca przebija tych, co ich partia ustawiła na miejscu pierwszym, to zjawiska te mają charakter wyjątków potwierdzających regułę. Argumentem rozstrzygającym zaś, są losy znanych osobowości, które tworzyły nowe podmioty polityczne. Ludzie nie głosują, co do zasady, na osobowości. Ludzie głosują na partie.
Jest oczywiste, że połączenie podmiotów da podmiotowi połączonemu więcej głosów. Czy jednak będzie to suma głosów sprzed połączenia, więcej czy mniej?
Otóż. Wyborcy głosujący na Ziobrę&Co głosowali głównie przeciw Tuskowi, a trochę jedynie przeciw Kaczyńskiemu. Większość głosów SP trafi do nowego PiS. Wyborcy głosujący na Gowina%Co głosowali głównie przeciw Kaczyńskiemu, a jedynie trochę przeciw Tuskowi. Mniejszość głosów oddanych na Gowina - trafi do PiS.
Wystąpi jednakże jeszcze jedno zjawisko. Solidarna Polska ergo Ziobro oraz partia Gowina (która nie zdążyła wyrobić sobie marki), przestaną istnieć w świadomości wyborcy. Ziobro i Gowin staną się PiSowcami. W związku z tym, negatywny resentyment skierowany do Jarosława Kaczyńskiego, może się stać także ich etykietą. I oni, jak by się przed tym nie bronili, staną się obiektem niechęci do PiS. To w globalnym ujęciu głosów, zminimalizuje ich wpływ na zwiększenie ilości głosów dla PiS.
3. Skutki dla uczestników połączenia.
Nowy PiS, ze względów opisanych wyżej zanotuje niewielki wzrost notowań. Zdaniem autora samo połączenie da ok 1-1,5 pkt procentowego. Zyska PiS. Zyska Jarosław Kaczyński. Zyska nie tyle ten jeden punkt procentowy, co usunie potencjalne zagrożenie dla swojej misji, którą jest zapewniania apanaży osobom w aparacie PiS.
Stracą podmioty polityczne: Solidarna Polska - Ziobry i Polska Razem - Gowina. Najzwyczajniej przestaną istnieć. Stracą Gowin i Ziobro i ich żołnierze. W percepcji wyborców, szczególnie ludzie SP zostali zmięci i podeptani. Nie są tak naprawdę warci głosowania. Są mięccy i poszli do PiS po stołki. W większości - nie dostaną ich, a prezes da im szansę na dalszych miejscach.
Gowin to inna bajka. Reprezentant wielkiego zagranicznego kapitału, człowiek aspirujący do stawiania zasad ponad obowiązki partyjne, nijak nie pasuje do PiS i Jarosława Kaczyńskiego. Prawdopodobieństwo, że zostanie w PiS jest dokładnie zerowe. To będzie gorzki rozwód i negatywne emocje. Ziobrowcy pochylili głowy pod topór i nawet jęczeć już nie będą.
4. Skutki dla konkurencji politycznej.
Wzrost znaczenia PiS i jego postępująca monopolizacja opozycji, udana krytyka rzeczywistości i wskazywanie że wszystko jest winą rządu, w szczególności zaś stała i prowadzona z sukcesem operacja tworzenia wizerunku partii idei prawicowej i patriotycznej - stawia konkurencję polityczną w trudnej sytuacji. Mówiąc krótko: PiS jest partią, która ma ideę, która stara się być wielonurtowa, która sięga po władzę, tu uwaga: w celu wymierzenia "sprawiedliwości" swoim wrogom politycznym.
Wydaje się, że dla PO, jako głównego oponenta PiS, trzy elementy powinny stanowić priorytet:
a) Śmielsze, otwarte mówienie o niedostatkach rzeczywistości, połączone z merytorycznymi efektywnymi staraniami jej poprawy.
b) Próba sformułowania skuteczniejszego wizerunku ideowego. Na dziś PO nie kojarzy się w zasadzie z niczym, z żadną ideą, z żadną myślą. Może wystarczałoby pozwolić głośniej artykułować te poglądy zarówno skrzydłu liberalnemu jak i konserwatywnemu, oczywiście pod warunkiem braku konfliktu.
c) Inkorporacja do partii jakichś osób, mogących zarówno poszerzyć elektorat, jak i uwydatnić wizerunek. Narzucają się tu osoby Kazimierza Marcinkiewicza i Ludwika Dorna. Pierwszy ma minus w postaci niezbyt udanego związku prywatnego. Jednak dla elektoratu PO nie powinno być to problemem, po drugie wydaje się, że wrócił na bardziej konserwatywne tory. A przypomnijmy - Marcinkiewicz był autorem rządu odnoszącego sukcesy. Ludwik Dorn to intelekt i symbol PiS. jako element PO, mógłby przydać tej partii autentyczności ideowej, tego skojarzenia - ojczyzna, patriotyzm, uczicwość i zasady. Jako krytyk PiS, byłby najbardziej wiarygodny.
Podsumowanie.
I to tyle tych przemyśleń. Nie maja one większego sensu ani znaczenia ale ich pisanie przynosi autorowi sporo zabawy. Ciekawe też na ile są one adekwatne do rzeczywistości społecznej, do której tak bardzo nam wszystkim brak odpowiedniego dystansu.


Komentarze
Pokaż komentarze (36)