Zbyszek Zbyszek
144
BLOG

JOW to zło.

Zbyszek Zbyszek Polityka Obserwuj notkę 100

Co rusz wśród utyskiwań spotykanych, co do polityki polskiej, pojawia się jeździec na białym koniu - JOW mu dano na imię. Ten zbawca i wyzwoliciel ma wielkie obietnice, przy których druga Japonia Lecha Wałęsy blednie i zdaje się... zabawką jedynie.

Nie od rzeczy było przywołanie wyżej postaci wybitnego polskiego prezydenta gdyż JOW i Lech Wałęsa odgrywają podobną rolę w polityce, z tym, że prezydent - dokonaną, zaś JOW jeszcze - potencjalną.

JOW ma nas zbawić. Ma być lekarstwem na szerzące się a wredne - PARTYJNIACTWO. Partyjniactwo jest wrogiem, którego pragnie zwalczać ta bardziej ŚWIADOMA część komentatorów polskiego życia politycznego. Cóż za głupota.

Oczywiście, że PARTYJNIACTWO zasadza się na kłamstwie. Kłamstwo to polega na tym, że oficjalnie przedstawia się wyborcom OSOBY na które mogą głosować. Rzeczywistość natomiast wygląda tak, że wskutek PARTYJNIACTWA głosy oddawane są na PARTIE, albo brutalizując na ścisłe kierownictwa tych partii, żeby nie powiedzieć na szefów.

Więc niby oficjalnie wyborca jest wprowadzany w błąd bo zakulisowe działania powodują, że jego wybór osoby jest praktycznie bez znaczenia, bowiem osoba ta i tak przez szefów partii została wcześniej aprobowana i wybrana, a potem zostanie (za pomocą np. dyscypliny) ubezwłasnowolniona.

Jest to jednak przekręt stosunkowo niewielki i mało szkodliwy. Dlaczego. Otóż znakomita większość wyborców nie głosuje wcale na OSOBY - choć oficjalnie na listach znajdują się nazwiska osób. Dowodem na to jest rozkład głosów wyborców, który niemal zawsze daje najwięcej głosów osobie pierwszej na liście. Skoro tak - to wyborcy pomijają ten oficjalny i formalny sztafaż z wybieraniem OSÓB i głosują jednak na PARTIE.

Zatem rzeczywistość faktyczna PARTYJNIACTWO spotyka się z rozsądną preferencją wyborców, którzy nie głosują na OSOBY, tylko głosują na PARTIE.

Dlaczego głosowanie na PARTIE jest dobre.

Naturalne podejście do wybierania opiera się na dostosowaniu decyzji do oczekiwanego efektu. Jeżeli oczekiwanym efektem jest jakaś konkretna polityka, jakiś konkretny kierunek w którym ma podążać KRAJ, to przedmiotem wyboru będzie taki PODMIOT, który może zaoferować a potem zrealizować taki konkretny KIERUNEK zmian. Podmiotem, który może zaproponować i zrealizować konkretny KIERUNEK zmian nie jest Marek Jurek, Euzebiusz Kłopotowski czy żaden inny pojedynczy kandydat na posła! Podmiotem, który może zaproponować i zrealizować KIERUNEK zmian jest PARTIA polityczna.

Dlatego właśnie ludzie w sposób nieświadomy ale racjonalny, nie głosują na osoby tylko na partie polityczne. Wynika to ze specyfiki wyborów do SEJMU. Wybory lokalne są inne i wybierając wójta ludzie zwracają uwagę na OSOBĘ, bowiem to właśnie ta osoba może zaproponować i przeprowadzić jakiś kierunek zmian.

Pomyślmy przez chwilę 460 całkowicie niezależnych posłów próbujących potem tworzyć organy i politykę. To by dopiero była zabawa. (ale to tylko fikcja w raju JOW i tak trzy PARTIE monopolizują parlament i jak się chce być wybranym to w 90% przypadków trzeba być w jednej z tych partii)

Obietnice JOW.

Obietnic JOW ma pełen worek. Sprowadzają się one do tego, że
- PARTIE nie będą monopolizować dostępu ludzi do godności posłów
- nowi posłowie będą kochać wyborców i się z nimi do szaleństwa spotykać i w ogóle
- nowi posłowie będą niezależni od kierownictw PARTII
- nowi posłowie będą robić to co chcą wyborcy a nie to co chcą partie

Oczywiście... spotykanie się się do bólu może mieć miejsce. Tylko, że żadna korzyść z takiego spotykania się, bo i tak się nie znamy i z posłem nie poznamy. Reszta to deklaracje bez pokrycia, to znaczy posiadające pokrycie we wnioskowaniach i deklaracjach, czyli na jedno wychodzi.

Dziwi jednak, że tak cudowne panaceum jakim jest JOW nie składa następujących obietnic, które w odróżnieniu od wyżej wymienionych mają faktyczne znaczenie dla wyborcy:
- zwiększy się zakres swobód i wolności obywatelskich
- zwiększy się bezpieczeństwo osobiste obywateli
- zwiększy się dobrobyt
- zwiększy się zakres aktywności i konkurencji gospodarki

JOW takich obietnic nie składa bo otarł by się o śmieszność i zresztą nie o to w JOW chodzi. Chodzi o to, żeby jeszcze raz ludzi zakręcić. Jest bowiem wzorzec, ziemia upragniona, raj JOW - Wielka Brytania. Kraj, w którym kwitnie postęp czyli administracyjne zmuszanie katolickich ośrodków adopcyjnych do postępowania zgodnie z prawem - czytaj wydawania dzieci parom homoseksualnym do adopcji. Jest to kraj o niezwykle rozbudowanym mechanizmie inwigilacji obywateli i zgłaszający pomysły rozwijania tej inwigilacji. Jest to kraj, w którym poziom życia nie przewyższa w istotny sposób poziomu żcyia w innych rozwiniętych krajach zachodnich (Francja, Niemcy). Jest to wreszcie kraj, w którym tak kochający i słuchający WYBORCÓW rządzący - NIE POZWOLILI IM ZABRAĆ GŁOSU W SPRAWIE PRZYJĘCIA TRAKTATU Z LISBONY.

W praktyce zatem realizacja JOW wygląda jak powyżej i rzeczywistość w zestawieniu z porównywalnymi krajami gdzie takiej wersji JOW nie ma, wygląda podobnie jeśli nie gorzej. W praktyce, w realizacji realnych celów obywateli - JOW nie daje żadnej istotnej przewagi. Osoby postulujące JOW to albo nabici w butelkę marzyciele (o czym za chwilę) albo chętni do fotela posła RP, którzy w obecnych warunkach szans na taki fotel nie mają, a wyobrażają sobie, że by mieli przy JOW.

JOW czyli Lech Wałęsa.

Swego czasu Polska stanęła w ogniu sporu. Szermierze polityki skrzyżowali swoje miecze i kraj rozdarty został na dwa obozy wskutek "wojny na górze". Powstała wówczas alternatywa - połowa za tym aby nie zmieniać zbyt nagle rzeczywistości, tu Unia Wolności i Tadeusz Mazowiecki, połowa za tym, żeby wziąć siekierę i zmieniać ostro - tu Lech Wałęsa. Ludzie mieli zatem alternatywę, czy chcą utrzymania status quo, czy chcą realnych zmian.

Dziś po latach widzimy i rozumiemy, że alternatywa była pozorna. Wiemy, że rozwiązanie podsuwane części społeczeństwa jako mające przynieść zmiany, było jedynie "zmyłką dla naiwnych". Lech Wałęsa - grzmiący na środowiska UW, okazał się ostatecznie obrońcą starego porządku, zaś jego rolą było skanalizowanie społecznego niezadowolenia z istniejącego stanu rzeczy. I tak właśnie wyborcy Lecha zostali wpuszczeni w kanał.

Manewr ten powtarza się przy pomocy kolejnych bytów politycznych oraz ewentualnych rozwiązań politycznych. Chodzi o to by istniała taka alternatywa, która w razie czego skupi energię ludzi niezadowolonych z istniejącej rzeczywistości a jednocześnie w przypadku realizacji - nie spowoduje zmiany tej rzeczywistości.

Tym właśnie jest JOW. Inicjatywą, która może zebrać niezadowolenie oraz aktywność niezadowolonych ludzi. Inicjatywą, która ostatecznie rzecz biorąc gdyby doszło do realizacji - nic z istotnych spraw nie zmieni.

Lata praktyki JOW w WB pokazują, że społeczeństwo nie jest ani zdrowsze (obyczajowo) ani bogatsze ani bardziej podmiotowo traktowane - niż porównywalne społeczeństwa sąsiednie.
 

JOW czyli skrzynia biegów.

Sytuacja społeczeństwa oraz kierunków uprawiania polityki wygląda mniej więcej tak jak grupa ludzi zamkniętych w autobusie, którego szyby są dokładnie zachlapane błotem. Autobus jedzie, ludzie słuchają radia, które jest jedynym źródłem informacji o świecie zewnętrznym. Radio podaje - w prawo niebezpiecznie, w lewo bardzo fajnie. To znów... w prawo błoto, w lewo piach, prosto asfalt. Kierowca zgodnie z tymi wskazówkami wybiera drogę, choć czasem w autobusie powstają spory co do tego czy aby właściwą. Tym czasem jeden z pasażerów mówi, że trzeba zmienić skrzynię biegów na automatyczną - ordynację na JOW, wtedy lepiej będą chodziły biegi.

I rzeczywiście. Będą lepiej czasem chodziły. Tyle że kierunek - pozostanie ten sam.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (100)

Inne tematy w dziale Polityka