zdzisiek zdzisiek
460
BLOG

Społeczeństwa współczesne.

zdzisiek zdzisiek Rozmaitości Obserwuj notkę 0

 

 
Społeczeństwa współczesne.
 
Społeczeństwa współczesne najbardziej rozwinięte chyba już przekroczyły lub przekraczają pewną barierę rozwoju. Analizując przeszłość, tradycję, biorą z nich tylko to co wydaje się dobre, korzystne dla współczesnego człowieka, odrzucają przesądy, stereotypy, złe przyzwyczajenia, a przede wszystkim uzmysławiając sobie swoją ograniczoność, omylność, nie ferują jednoznacznych sądów i wyroków. Są być może mniej zaangażowane, mniej szczęśliwe, ale za to bardziej „człowiecze”. Nie uszczęśliwiają na siłę. Starają się zdobyć szczęście swoje i innych w inny sposób. To przekroczenie „bariery” dokonało się w dużej mierze dzięki rozwinięciu się w niesamowicie szybkim tempie komunikacji między społeczeństwami i między jednostkami. Zdobycze techniki, środki transportu, prasa, telewizja, informatyka spowodowały, że człowiek w społeczeństwach korzystających już z tych zdobyczy powszechnie, ma wiedzę o różnych religiach, ideach, ideologiach, prądach, o różnych sposobach życia i myślenia prawie wszystkich społeczności na Ziemi. Tak jak człowiekowi w społeczności zamkniętej wydaje się, że istnieje tylko jedna słuszna religia, ideologia, tak człowiek w społeczności „poinformowanej” może analizować różne idee. Korzysta też w dużym stopniu z dorobku myślowego minionych epok, z dorobku wybitnych umysłów z różnych epok i z różnych stron świata.
Rola jaka spełniają dzisiaj telewizja w przekazywaniu informacji, w edukacji społeczeństw jest nieoceniona. Informacje docierają do mas. Dzięki dzisiejszej technice społeczeństwa dowiadują się o sobie nawzajem. Ludzie przestają żyć utopiami, przestają się poddawać wizjom doktrynerów, pozbywają się przesądów i uprzedzeń. Oddziaływanie mediów może mieć i ma swoje negatywne strony. Epatowanie przemocą, schlebianie gustom jak najszerszej rzeszy odbiorców, pogoń za tzw. oglądalnością, lansowanie wzorców komercyjnych powodują wiele spustoszeń w umysłach młodych osób, wiele patologii w życiu społeczeństw.
 
 
 
Kwiecień 1988 r.
Środowisko człowieka.
 
Dobrze jest się znaleźć w społeczeństwie, czy choćby w mniejszej społeczności, której rozwój, ucywilizowanie są wysokie, która stymuluje nasz osobisty rozwój. Jeśli znajdziemy się w środowisku, które odpowiada naszym poglądom, naszemu podejściu do życia, nie musimy tracić czasu i energii na próby przeciwstawiania się zjawiskom odpowiednim dla środowisk zacofanych, nienowoczesnych, które hołdują innym niż nasze wartościom. W środowisku nam przyjaznym, czujemy się dobrze, czujemy się docenieni, zrozumiani, wspierani, czujemy się bezpiecznie. Jeśli jeszcze nie musimy borykać się z trudnościami finansowymi, to takie dopasowanie jest psychicznym komfortem. Jeśli osoby otwarte na nowoczesność, otwarte na inności i nowości, żyją w środowisku konserwatywnym, zacofanym, są narażone na ciągłe frustracje, nieporozumienia, na ciągłe stresy. Nie jest ważne to, gdzie, w jakim kraju się mieszka. Ważne, czy się dobrze w środowisku, w którym przebywamy czujemy, czy jest szansa i czy jesteśmy w stanie w tym środowisku się odnaleźć i się w nie wpisać.

 

http://zdizek.blog.onet.pl
zdzisiek
O mnie zdzisiek

Stan mojego ducha Anno Domini 2013. Od dawna mocno mnie denerwuje neoliberalna polityka gospodarcza zainicjowana po 1989 roku przez gospodarczych liberałów z Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Leszka Balcerowicza i prowadzona przez kolejne rządy. Doktryny Friedmana stały się ideologią. Jej ortodoksyjni wyznawcy porzucili zupełnie empirię a neoliberalne, doktrynalne myślenie uznali za jedynie słuszne. Dużo złego przyniosła polityka monetarna wprowadzona i realizowana przez Balcerowicza i „Radę Polityki Pieniężnej”. Polityka monetarna w połączeniu z koszmarną, niesprawiedliwą prywatyzacją i prowadzoną be umiaru i bez sensu wyprzedażą krajowego majątku zamiast upragnionego szybkiego rozwoju naszej gospodarki i zmniejszania dystansu do gospodarek rozwiniętych powodowały marnowanie potencjałów tkwiących w naszej gospodarce i naszym społeczeństwie, tłamsiły gospodarkę i przynosiły pauperyzację, biedę, marginalizację i upokorzenie dużej części naszego społeczeństwa. Mocno mnie frustruje również polityka i postawy naszych neoliberałów dotyczące sfer pozagospodarczych, wyszydzanie i walka z patriotyzmem, z tradycją, zapominanie o bohaterach z przeszłości. Postawy lekceważenia i wyszydzania naszego Prezydenta, Lecha Kaczyńskiego a po katastrofie smoleńskiej lekceważenie ofiar katastrofy, walka z obywatelami, którzy czuli wobec nich żałobę i potrzebę ich uczczenia i karygodne podejście do śledztwa były i są dla mnie przygnębiające. Główne grzechy neoliberalnej polityki gospodarczej i przyczyny zbyt powolnego rozwoju naszego kraju. Są cztery główne przyczyny, czy trzy grupy przyczyn, które nie zapewniły możliwie szybkiego rozwoju naszej gospodarki i poprawy poziomu życia dużej części naszego społeczeństwa.: • Zła polityka finansowa, a w szczególności polityka powodująca wygórowaną wartość złotego wywołująca niekorzystne relacje w handlu z zagranicą i obniżająca sztucznie, niepotrzebnie siłę nabywczą naszego społeczeństwa (ciągłe, bez opamiętania podnoszenie stóp procentowych) • Dzika, nieracjonalna, prowadzona bez żadnych zahamowań sprzedaż narodowego majątku • Dzika, niesprawiedliwa prywatyzacja • Zła, bardzo niesprawiedliwa dystrybucja dochodów i dóbr http://zdzislawdzialecki.republika.pl/ http://zdizek.blog.onet.pl/?p=837

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości