Regularnie czytuję felietony Zybertowiczów, bo zahaczają o tematykę mnie interesującą Tym razem próbują analizować przyczyny tej fali agresjiw rozważaniach zatytułowanych ,,O zbrodni socjologicznie". Nie zamierzam streszczać treści felietonu, chcę skupić się na fragmentach, które dotyczą luk w powszechnej wiedzy.
Na początek zacytuję fragment, który powinien stanowić ostrzeżenie dla naiwnych czytelnikow czy też komentatorów, którzy ograniczają się tylko do rejestracji pojedyńczych wydarzeń i z nich usiłują wyciagać szersze wnioski.
,,Jednym z podstawowych zadań nauki jest odkrywanie takich związków między zjawiskami, jakie z perspektywy wiedzy potocznej jawią się jako tak odrębne, że aż całkiem niepowiązane."
Tu można postawić zasadne pytanie: czy wiedza potoczna jest wiedzą rzeczywiście ?
A teraz cytat, który świadczy o skali niewiedzy wśród ludzi nauki.
,, Jako socjologowie uważamy, że samo analizowanie mechanizmów psychicznych nie wystarcza do zrozumienia ludzkich działań. Dopiero uwzględnienie społecznych warunków, w których te mechanizmy się ukształtowały, pozwala formułować głębsze wyjaśnienia i wskazywać efektywne sposoby przeciwdziałania problemom."
Tu pełna zgoda, ale pojawia się jedno małe ale. A może nawet duuuże ale. Mianowicie jak ,,społeczne warunki" wpływają na ,,mechanizmy psychiczne"? W tym momencie Zybertowiczowie mogliby się postarać o większą precyzję pojęciową, by ukazać jak destrukcja systemu cywilizacyjnego prowadzi do destrukcji psychiki.
W tym celu trzeba wprowadzić pojęcia ,,mózgu", ,,umysłu" i ,,przestrzeni społecznej". Mózg można rozpatrywać jako hardware, na którym, w toku dziesiątków lat doświadczeń jednostki montuje się społeczny software, potężny zasób wiedzy i umiejętności społecznych czyli umysł. Umysł traktować należy jako zminiaturyzowaną kopię mechanizmu przestrzeni społecznej powstającą w wyniku nabywania doświadzcenia i nauki przez dziecko. Przestrzeń społeczną wyznaczają relacje wspólpracy w postaci relacji poznawczych, relacji emocjonalno-uczuciowych i relacji wolicjonalnych. Te same relacje kształtują odpowiadające im trzy komponenty umysłu. W tej analizie pojęcie mózgu jest zbędne.
Jeżeli w przestrzeni społecznej pojawią się czynniki dezintegrujące relacje społeczne, a tych system liberalno-konsumpcjonistyczny dostarcza całe multum, to automatycznie oddziałują one dezintegrująco na indywidualne umysły. Dezintegracja indywidualnego umysłu, psychiki jest kopią dezintegracji sfery publicznej i rodzi niepokój i alienację, która wyrazić się może krwawym odwetem na społeczeństwie, które zbrodniarz uznał za winne jego dokuczliwego stanu.


Komentarze
Pokaż komentarze (1)