13 Maja / Tajemnice JPII: O czym wiedział Jan Paweł II

13 Maja: Dzisiaj jest rocznica zamachu na Jana Pawła II. / Wszyscy zapomnieli?

TAJEMNICE JANA PAWŁA II. O CZYM WIEDZIAŁ JAN PAWEŁ II

Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie.
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.

"TWÓJ NADSZEDŁ CZAS / 13 Maja 2015"

13 Maja 2012

Jak “Słowo w Bibli”, prawda przeliczona.
Na nic było, powstanie “Świątynia Salomona"
Wiedzą już Oni i wiedzą już wszyscy .
Na nic był podstęp, knowania i zdrada,
“To Pan z Krakowa serc umysłami włada”
Choć carem, jak “Jan bez Ziemi”, Dymitr jest,
Polska przetrwała silniejsza, “przyjęła chrzest”.
<>
Twój nadszedł czas,
pozbieraj zbezczeszczone kielichy.
Oświetl labirynt, odbuduj “Świątynię Salomona”.
Pokaż wszystkim, że Polska trwa i jest!

NIEZWYCIĘŻONA!

Wskaż miejsce, wskaż im drogę i cel...
Niech Europa prawdą, nie siłą zjednoczona,
wzniesie budowlę większą od piramidy.
<>
Pod Boskim spojrzeniem, Okiem Opatrzności”,
Europa może wybudować dom godny swej wielkości.
Sprawiedliwa prawdą, i zrozumieniem scalona,
odrzucić powinna skarby, i "piramidę Tutenchamona"
www.zonacezara.blogspot.com

Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie.
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.
<>
Panno Święta, co jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie dziecko do zdrowia powróciłaś cudem
(Gdy od płaczącej matki pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę
I zaraz mogłem pieszo do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie podziękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
<>
Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
<>