IDIOTA

Okazało się, że jestem idiotą. Co prawda „czytającym idiotą”, ale przez to może jeszcze większym. Moja głupota jest niemal nieograniczona, bo nie dość, że czytuję regularnie wszystko to co napisze Łysiak, to jeszcze kupuję i zbieram jego książki.
Kalectwo moje wykazał autorytatywnie i bezdyskusyjnie niejaki Andrzej Rostocki, który w swoim tekście ,zamieszczonym w „Rzeczypospolitej”, tak właśnie nazywa wszystkich potencjalnych czytelników Łysiaka.
Idiota to, według definicji z „Małej Encyklopedii Popularnej PWN”:” chory z ciężkim niedorozwojem umysłowym, niezdolny do samodzielnego życia w społeczeństwie; nie potrafi wykonywać najprostszych czynności…”.
Z pewnym zdziwieniem , wręcz niedowierzaniem stwierdzam, iż ni jak nie mogę znaleźć u siebie żadnej z wyżej wyszczególnionych cech charakteryzujących przeciętnego idiotę, gdyż
- primo – ani ja, ani nikt z mojego, dosyć szerokiego otoczenia, nie stwierdził u mnie szczególnie rzucającego się w oczy niedorozwoju umysłowego . Albo więc sztukę kamuflażu opanowałem do perfekcji, albo otaczają mnie tacy sami” idioci.” Prawdę powiedziawszy skłonny jestem uwierzyć w to drugie , gdyż zdecydowana większość moich znajomych czyta Łysiaka.
-secondo- w społeczeństwie żyję już dosyć długo, a bywało, iż wiele różnych decyzji musiałem podejmować samodzielnie i jak do tej pory nie narzekam.
-tertio- nie znalazłem u siebie najmniejszych problemów z wykonywaniem najprostszych czynności. Jako dowód na to niech posłuży fakt, iż bez specjalnych trudności podtarłem się (oczywiści po wypróżnieniu) artykułem p. Rostockiego. No, troszkę trudności jednak miałem, gdyż papier gazetowy wymaga przed użyciem ( w szczególności ten, na którym drukowane są „Rzeczpospolita” i „GW”) pewnych, zabiegów zmiękczających.

Biorąc pod uwagę rekordowe ilości sprzedaży każdej książki Łysiaka można odnieść wrażenie, że Polska, to kraj „idiotów”. Przynajmniej w dużym procencie. Owym „czytającym idiotą” okazuje się również p. Rostocki, gdyż, jak mniemam, pisząc o twórczości Łysiaka musiał się z nią zapoznać, czyli po prostu przeczytać. Jednak p. Rostocki to swoisty ewenement ( niestety nie odosobniony) – jest nie tylko „czytającym idiotą”, ale również „piszącym kretynem”. To już mieszanka niemal wybuchowa. Swoistą ciekawostkę stanowi fakt, że zdecydowana większość owych „mutantów” znalazła siedlisko w redakcjach „Rzeczypospolitej” i „Gazety Wyborczej”. Ale, widać ten typ tak ma. A może p. Rostocki, jako dyplomowany socjolog, zna jakieś logiczne wytłumaczenie tego swoistego fenomenu?
Jednego jestem pewien: czytelników książek Łysiaka nie ubędzie . W przeciwieństwie do czytelników „Rzepy” i ”GW”.