Zakołysanie wiatru

ZygmuntPrusiński Kultura Obserwuj notkę 0

25.03.2026 BLOG

Zygmunt Jan Prusiński

ZAKOŁYSANIE WIATRU

Motto: "...Wystarczy przymknąć oczy, aby popłynąć tam,
gdzie czas uwiecznił na zawsze to, co zapisało serce..."
- Iwona Przybyłowicz

A ten wiatr przyjdzie - zawsze przychodzi
i się nigdy nie kłania - potrąca mój kapelusz
bawi się jak dziecko puszczone z żurawiami
nad polami w Starowoli u wujka Stefana.

Drogą do Parysowa stoi krzyż od lat -
byłem dzieckiem zagubionym jak pióro
fruwające by nie dotknąć upadku na ziemię.

Uratowałem to pióro i stałem się pisarzem -
jakaż przepowiednia z ust świętego
może był nim bóg słońca w skałach ukryty?

Na brudnej szybie piszę wiersz
o zapomnianym tańcu - szczebioce
gdzieś ta moja udręka i piosenka
gościnnie wtuliła się w kotlinie.

Gościnności jak suchy chleb -
upoważniony jestem by karmić nim
gołębie powracające z Wenecji.

2.12.2013 - Ustka
Poniedziałek 19:21

Wiersz z książki "W ogrodzie Norwida"

O mnie ZygmuntPrusiński

Zygmunt Jan Prusiński – dawniej słupski poeta, obecnie mieszka w Ustce. Pierwszy wiersz napisał w Otwocku, gdy miał 14 lat. Dzisiaj, mając 71 lat, nie potrafi powiedzieć, ile wierszy wyszło spod jego pióra. Sądzi, że ze trzy tysiące i że złożyły się na 53 książki. Ale w Słupsku wydał tylko dwie: “W krainie żebraków słyszę bluesa” i ostatnio “W ogrodzie Norwida” (2014) nakładem Starostwa Powiatowego. Inicjator powołania Grupy “Wtorkowe Spotkania Literackie”, w młodości przewodniczący Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Słupsku. W 1980 roku na III Sesji Literackiej na Zamku w Bytowie, jury, któremu przewodniczył Roman Śliwnik, przyznało mu pierwsze miejsce za erotyk w Turnieju Jednego Wiersza. Romanowi Śliwonikowi poświęcił wtedy kilkanaście wierszy, teraz zamierza poświęcić mu całą książkę.

Nowości od blogera

Udostępnij Udostępnij Skomentuj

Kultura