Zacznę od tego, że w moim odczuciu, wszystko to,co wydarzyło się wokół przetargu na stocznie,to jest jedna wielka afera. Nie chodzi jednak tylko o ujawnione przez CBA stenogramy rozmów pracowników ARP i ministrów. Chociaż świadczą one o manipulacji przy przetargu i handlu równoległym zadłużeniem Bumaru. Chodzi o to, w jaki sposób społeczeństwo i posłowie ( w tym Komisji Sejmowej Skarbu Państwa) byli wprowadzani w błąd. Zarówno przez ministra, Grada, Gawlika, jak też przedstawicieli ARP. Te ostatnie zarzuty stawiam na podstawie informacji, jakie z ust wymienionych funkcjonariuszy państwowych padały publicznie. Informacji fałszywych, a mających przykryć albo pozoranctwo przetargu albo kompletną nieudolność ludzi odpowiadających za prawne jego zabezpieczenie. Obie przyczyny kompletnie dyskwalifikują osoby, za ten przetarg odpowiedzialne.
Afera stoczniowa, jest –w moim odczuciu- o wiele bardziej szkodliwa i niebezpieczna dla państwa,od korupcyjnych zabiegów przy ustawy hazardowej. Sądzę, że dlatego premier Tusk szybko wyraził zgodę na powołanie Komisji w/s hazardu, sprytnie przekształcając pracę Komisji w szukanie nieprawidłowości przy tworzeniu ustawy hazardowej od 2002-2009 roku, „rozmywając „odpowiedzialność za szwindle na 3 ekipy. Tak, aby kiedy dojdzie do przesłuchań najjawniej zaangażowanych w nielegalny lobbing swoich ministrów, albo czasu nie starczyło, albo z pamięci społeczeństwa uciekły przyczyny dymisji szefa PO Zbigniewa Chlebowskiego oraz ministra Drzewieckiego. Taki sprytny trick socjotechniczny. Ten sam trick przekładał się również na odsuniecie powołania Komisji d/s przetargu na stocznie. Bo tam już podobnego zabiegu zastosować by nie można było. Podstawą do zbadania przez taką komisję,musiałby być stenogramy z podsłuchów,ujawnione przez CBA,wyjaśnianie pochodzenia inwestora, jego intencji udziału w przetargu,powiązań z negocjacjami zadłużenia Bumaru, dziwnym pojawieniem się w ARP prezesa Goszczyńskiego oraz wyjaśnieniem roli, jaką pełniły dwie instytucje katarskie QInvest oraz Qatar Islamic Bank. Jeszcze bardziej niebezpieczne byłoby analizowanie umowy sprzedaży aktywów(zapisy gwarantujące wykonanie umowy),wartości udzielonych przez Qatar Islamic Bank gwarancji itp.
Bardzo trudno będzie udowodnić,czy cała przetarg był od początku do końca, zaplanowaną fikcja transakcji. Chyba, że w stenogramy w CBA,dałaby podstawy do takich zarzutów. Na pewno jednak, bez problemu, można przyjrzeć się bliżej, poszczególnym elementom tej transakcji, żeby sobie wyrobić pogląd, co sam przetarg tak naprawdę miał na celu. Czy umożliwienie produkcji statków, czy ‘wash and go” dla rządu i El Assira: w określonym momencie możliwość ogłoszenia sukcesu przez rząd (wybory parlamentarne do UE),a dla El Assira możliwość odzyskania pieniędzy z Bumaru. Na pierwszy ogień weźmy gwarancję bankową.
Gwarancja bankowa jest to wystawione na piśmie, jednostronne zobowiązanie banku (gwaranta) do zapłaty na rzecz beneficjanta określonej w gwarancji kwoty pieniężnej, w przypadku gdyby zleceniodawca (klient banku składający zlecenie o udzielenie gwarancji) nie wywiązał się z zobowiązań zabezpieczonych gwarancją. Bank awizujący występuje jako uczestnik transakcji dotyczącej udzielenia gwarancji, gdy za jego pośrednictwem gwarant przekazuje gwarancję beneficjantowi. (Najczęściej bankiem awizującym jest bank beneficjanta).
Do tej definicji gwarancji bankowej, w zasadzie nic nie można dodać, bo doskonale opisuje relacje pomiędzy stronami transakcji: oto jest kupujący, który musi udowodnić, że ma pieniądze, gwarant, który zapewnia, że pieniądze będą wpłacone na rzecz zbywcy i zbywca.
W przypadku transakcji na stocznie był kupujący SFGP i El Assir (zakładamy wersję rządową),był bank –gwarant QInvest z Kataru oraz zbywca, czyli Stocznie. Transakcja wyglądała, z punktu widzenia procedury, w miarę normalnie(poza dziwnymi przesunięciami terminów i działaniami w dniu przetargu). Nabywca (Al. Assir)wpłacił wadium. Wygrał przetarg. Do podpisania umowy mogło dojść po sprawdzeniu prawidłowości dokumentów, które były niezbędne do wydania zezwolenia przez MSWiA. MSWiA zezwolenie wydało, umowa została podpisana. Pieniądze jednak do zbywcy(Stocznie) nie wpłynęły. Minister Grad poinformował społeczeństwo, że po prostu nabywca zrezygnował. Czyli, że wycofał się z wykonania podpisanej umowy. Mowa była tylko o SFGP,minister ani zająknął się o roli QInvest.
30 czerwca: "Inwestorem jest QInvest, katarski fundusz. Ta transakcja jest gwarantowana przez Qatar Islamic Bank, więc tutaj poruszamy się w gronie tych dwóch inwestycji. (...) Do 21 lipca oczekujemy na formalny przelew pieniężny, zaksięgowanie go (...)" - powiedział na konferencji prasowej mister skarby Aleksander Grad
W lipcu 2009 r.Ta transakcja jest gwarantowana przez Qatar Islamic Bank. Do 21 lipca oczekujemy na formalny przelew pieniężny, zaksięgowanie go i zakończenie całej procedury. Będzie to moment na fizyczne wydanie aktywów inwestorowi - zapowiada szef resortu skarbu Aleksander Grad.Potem usłyszeliśmy o konieczności przedłużenia terminu zapłaty „Według naszych informacji Stichting Particulier Fonds Greenrights chce zapłacić, ale ma problem "czasowy" - enigmatycznie tłumaczy rzecznik Ministerstwa Skarbu.”Jak brzydki dysonans zabrzmiał, podtrzymany także po informacji o wycofaniu się Al. Assira i jego spółki SFPG, komunikat katarskiego banku „Nie mamy nic do dodania do poprzedniego komunikatu prasowego - poinformował nas jednak wczoraj Chris Macklin, rzecznik QInvest. Przypomnijmy, 2 lipca QInvest poinformował, że przy tej transakcji ma być jedynie doradcą, a nie inwestorem.”
3 lipca Mimo to Grad podtrzymuje: inwestorem jest QInvest.Jestem spokojny o stocznie Gdynia i Szczecin - zapewnia minister skarbu Aleksander Grad.
Jak brzmiały, zatem gwarancje Qatar Islamic Bank? Czy dają gwarancję na to, że jak El Assir nie zapłaci, to oni będą płatnikiem? Bo na tym gwarancja bankowa polega,ze gwarantuje finansowe wykonanie umowy, czyli zapłatę. Taką konstrukcję umowy, jednoznacznie sugerował minister Grad, który,tuż przed upływem terminu 31 sierpnia, powiedział”, Jeśli do 31 sierpnia katarskiemu rządowemu funduszowi inwestycyjnemu nie uda się zakończyć transakcji zakupu majątku polskich stoczni, zachęcę Agencję Rozwoju Przemysłu, by wszczęła postępowanie wobec dotychczasowego inwestora o odszkodowanie - zapowiedział minister skarbu Aleksander Grad.”
Należy rozumieć, zatem, że była umowa, w której były zawarte uzgodnienia odszkodowawcze na wypadek jej nie wykonania. Zwykle, w takich umowach inwestycyjnych podaje się określone przyczyny możliwości dopuszczenia do odstąpienia od umowy oraz konsekwencje z tego wynikające. Jeśli wina leży po stronie kupującego, zwykle traci on wadium, (chociaż umowa może stanowić inaczej, zachodzi podejrzenie, że w umowie stoczniowej tak było),a ponadto płaci kwotę odszkodowania,ustaloną w umowie.
Minister Grad,w trakcie oczekiwania na realizację transakcji zapowiedział, że element odszkodowania został zapewniony,a po jej niefortunnym zakończeniu, powiedział, że wadium pozostaje na koncie stoczni.
Gwarancje z Qatar Islamic Bank wpłynęły dla SFGP wpłynęły 17 „ - czerwca.25 czerwca MSWiA wydało zgodę na podpisanie umowy zbycia aktywów stoczni dla SFGP. Tak mówił minister Grad .Tymczasem na spotkaniu ze związkowcami stoczniowymi, wiceminister Gawlik powiedział”
9 czerwca br. niezależny zarządca procesu kompensacji prowadzący to postępowanie otrzymał od Qatar Islamic Bank z siedzibą w Doha gwarancje dla Stichting Particulier Fonds Greenrights na transakcję, której przedmiotem są poszczególne pakiety akcji. Qatar Islamic Bank - bardzo poważny podmiot, który prowadzi działalność również w Azji i w Europie - odpowiadając na kolejne pytania związkowców, wiceminister skarbu stwierdził: - Pan przewodniczący mówił, że inwestor pozostawi stocznie, bo wpłacił tylko niewielką kwotę. Nie będę dyskutował o wielkości tych środków. Ale proszę zauważyć, że w każdym przypadku zawarte są umowy zobowiązujące. Chciałbym podkreślić, że umowa zobowiązująca gwarantuje, że w przypadku, gdyby nabywca nie zapłacił, to wynegocjowane ceny zostaną zapłacone - mówił minister Gawlik. Skoro Qatar Islamic Bank udziela gwarancji na sfinansowanie tej transakcji, to gdyby okazało się, że inwestor po wyeliminowaniu przeszkód nie chce zawrzeć umowy o charakterze rozporządzającym, możemy wyegzekwować zapłatę pełnej kwoty i odszkodowania.
Oficjalne informacja z MSWiA o trybie pozyskania gwarancji jest następująca:”Wniosek Fundacji Stichting Particulier Fonds Greenrightso zezwolenie na kupno stoczni wpłynął do MSWiA 5 czerwca. Fundacja Stichting Particulier Fonds Greenrights ma siedzibę w Curacao (Antyle Holenderskie). 10 czerwca skierowano do inwestora kolejne wezwanie do uzupełnienia dokumentów. Chodziło w szczególności o przedłożenie uwierzytelnionej kopii gwarancji bankowej wystawionej przez Quatar Islamic Bank oraz dokumentów dotyczących nieruchomości Stocznia Gdynia S.A. Kolejne wezwania do uzupełnienia przez stronę dokumentów wystosowano 16, 18, 23, 24 czerwca Inwestor stopniowo uzupełniał dokumenty.”
1.Mamy trzy daty, kiedy wpłynęła gwarancja : 5 czerwca wraz z wnioskiem do MSWiA (10 czerwca kolejne wezwanie do uwierzytelnienia tej gwarancji), 9 czerwca wg ministra Gawlika (podczas spotkania ze związkowcami z e stoczni) oraz 17 czerwca w kalendarium MSP.Co widział w dniu 9 czerwca minister Gawlik, skoro 10 czerwca MSWiA wzywało inwestora do uzupełnienia gwarancji?
2. Mamy potwierdzenie, zarówno z ust ministra Grada jak i v-ce ministra Gawlika, że umowa o sprzedaż aktywów stoczni miała charakter zobowiązujący, do której zostały wystawione stosowne gwarancje , Qatar Islamic Bank.
3. Gwarancja bankowa ,ściśle zabezpiecza warunki umowy. Nabywca, który ją składa , wprowadza bank do transakcji jako kontrahenta pomocniczego. Bo to bank, gwarancją zobowiązuje się do zapłaty za umowę.Nie ulega zatem wątpliwości, że za niewykonanie tej umowy ,powinien odpowiedzieć gwarant, czyli Qatar Islamic Banki .Obaj panowie ministrowie z MSP, oficjalnie oświadczyli, że można dochodzić z umowy zarówno zapłaty jak i odszkodowania. Oświadczyli .Ale nic poza tym zrobili. Gdyby powstała Komisja, zaczęłaby od sprawdzenia :dlaczego?
Czyżby gwarancje nie miały mocy wiążącej, a ARP,MS i MSWiA przymknęły na to oko, z sobie wiadomych powodów? Czy też, wina za niewykonanie umowy leżała po stronie polskiej (np. brak podpisanej przez ministra Grada ugody katarskich inwestorów (El-Assir) z Bumarem ,które były tajnym załącznikiem do umowy o zakup aktywów stoczni.)Ta ostatnia wersja tłumaczyłaby obawy urzędników rządowych , o udział „przyjaciół” w przetargu, wyrażone w znanych powszechnie stenogramach.
A.G.: - "Tylko mi chodzi o to, że tutaj, bo tam wiadomo chodzi, żeby znowu coś nie kombinowali, że teraz mają załatwiony problem Bumaru, to też nie wiem, zaczynają nam tam coś tam kombinować, więc tutaj tylko o to zadbajcie, żeby nie było takiej sytuacji, że oni dostają Bumar załatwiony i wszystko, że tak powiem jest wymóg, a tam to jeszcze nie ma wymogu bowiem wiemy, jakie brzmienie jest gwarancji itd., itd., tak".
W.D.: - "Tak jest, dobra, no to uzależnimy wszystko...".
A.G.: - "(niezrozumiałe) Także to tutaj z nimi rozmawiaj, znaczy, to nie tak, żeby to był element braku zaufania tylko mówię, wy się troszczcie o swoje bezpieczeństwo, w tych kategoriach z nimi rozmawiajcie, że pan Jacek biorąc to wszystko na siebie, musicie mieć pełne bezpieczeństwo, dlatego to robiliście bo chcieliście już do końca, żeby tamten projekt był dopięty, muszą one być ze sobą jakoś związane, żeby nie było tak, że się później, nie daj Boże, coś stanie, tak".
No ,i „nie daj Boże,” stało się....
c.d.n.
http://www.money.pl/archiwum/wiadomosci_agencyjne/pap/artykul/arp;statki;z;gdyni;i;szczecina;ni
http://wyborcza.pl/1,76842,6936502,Katarski_inwestor_nie_zaplacil_za_stocznie.html
http://biznes.interia.pl/wiadomosci-dnia/news/gdzie-sa-katarskie-pieniadze-za-stocznie,1354217
http://www.rmf.fm/fakty,158171,Kto,kupil,stocznie,Grad,jest,spokojny,QInvest,sie,nie,przyznaje.html
Komentarze
Pokaż komentarze (36)