63, nie 69 naszych ratowników jest w drodze na Haiti. Dotrą tam dzisiaj w nocy. Wśród 3 odnalezionych Polaków jest student, który jest synem dziennikarza z Dominikany, mieszkającego w Polsce. Polak wrócił już do Santo Domingo.
Dziennikarz opowiadał w TVP, o poprzednich kataklizmach, które dotknęły ten nieszczęsny kraj. Po ostatnich czterech huraganach i powodziach, sytuacja bytowa Haitańczyków była już bardzo zła. „W 2008 roku ten najbiedniejszy kraj Ameryki Łacińskiej poniósł straty podobnych rozmiarów wskutek czterech huraganów, jakie nawiedziły wyspę Haiti (Hispaniolę), którą dzielą Haiti i Dominikana.Obecnie, według ekspertów Banku Światowego, ok. 80 procent Haitańczyków żyje poniżej progu ubóstwa.”
Brat dziennikarza, które zajął się organizacją pomocy z Dominikany, przekazuje prośbę, o informowanie świata, że na Haiti bardzo potrzebna jest krew. Powiedział, „jeśli będziesz gdzieś w TV powtarzaj „krew,krew,krew!
Janina Ochojska, szefowa Polskiej Akcji Humanitarnej poinformowała z kolei w "Faktach po Faktach" o zbiórce pieniędzy dla poszkodowanych w trzęsieniu ziemi. - Jestem zaskoczona ofiarnością Polaków. Tylko w dzisiejsze popołudnie zebraliśmy 113 tysięcy złotych - mówiła Ochojska.
Świat śle pieniądze. 3 mln Euro UE -USA 100 mln USD! (Warto wspomnieć, że koszt 6 w miesiącu, sesji wyjazdowych z Brukseli do Strasburga, wraz z utrzymaniem drugiego budynku PE, kosztuje 16,5 mln eu! I o tym, że to kuriozum, ku zdumieniu wielu parlamentarzystów, uważających ten wydatek za zbędny,poparł polski przew. PE, Jerzy Buzek. Kolejny polityk w gestem z budżetowych pieniędzy..)
Zastanawia mnie to, że tak mało miejsca dziennikarze i media w Polsce poświęcają relacjom z Haiti. Skutki tego kataklizmu, są przerażające. Nie mniej niż skutki np. tsunami w Tajlandii. A stamtąd relacje mieliśmy na okrągło. Czy powodem jest to, że taka Siri Lanka czy Tajlandia, to raje turystyczne, a Haiti to enklawa biedy,której się nie chce oglądać, a w związku z tym,śmierć człowieka, nierówna śmierci innego? Tak samo utrata dachu nad głową? Może widzów i operatorów interesuje bardziej widok zniszczonych hoteli, sielskich pensjonatów niż rumowisko biedy?
Obama zdał egzamin. Lotniskowiec, statki straży przybrzeżnej, statek-szpital, wojsko i zapowiedź uruchomienia jeszcze większej pomocy, ponad 100 mln uwolnione z budżetu, jako bezzwrotna zapomoga, natychmiast po katastrofie. CK szacuje liczbę ofiar na powierzchni na 50 tys. Dziesiątki tysięcy nadal pod gruzami. Trwa walka z czasem
*********************
8.50 ************************************************************************
W drodze do Port eu Prince jest Marcin Firlej z TVP. O 10-leci ekipa ratownicza, która jako jedna z 11 na świecie , ma najwyższy certyfikat ratownictwa! Nad lotniskiem w stolicy panuje niestety nadal chaos. Wiele samolotów z pomocą, krąży w powietrzu, w oczekiwaniu na miejsce. Lotnisko jest w stanie przyjąć naraz tylko kilka samolotów, a lądujące transportowce, muszą być rozładowane, co pożera sporo czasu..
Wydłużający się czas dotarcia pomocy, wzmaga działania grup rabunkowych. Ochrony wojska czy policji, potrzebują sami ratownicy i dziennikarze. Na Haiti za wszystko trzeba płacić gotówką. Rabusie o tym wiedzą. Przecież, od lat , przy kilkudziesięcioprocentowym bezrobociu, dla wielu z nich to jedyny sposób na życie. Mam nadzieję, że Polacy, udający się na miejsce, mają tego świadomość.
P.S.
W internecie padają sugestie, o wsparciu Haiti przez WOŚP. I ja je popieram. Tylko nie w takiej formie, jak po tsunami w Azji. Bo wtedy pomoc WOSP w kwocie 700tys. zł ,była być może niewiele większa od jej kosztów. Czyli wyjazdu członków fundacji do Genewy i na Siri Lankę.
*********************
http://piotr.wolejko.salon24.pl/149926,haiti-w-chaosie-misja-na-dzis-i-jutro
Dramat na Haiti cz. 2
Informacja o wysłaniu 50 000 USD przez Polski rząd, via Czerwony Krzyż, mogła załamać wielu z nas. Nasi politycy są zbyt zajęci ratowaniem własnych sondaży,podkopywaniem dołków i stabilizacją stołków. Ot rzucili, co mieli pod ręką. Ktoś dołożył jeszcze 100 000 zł.
Dobrze,że reagują ratownicy. Grupa 69 przygotowuje się do wyjazdu. Pewnie dotrą na miejsce jutro, w trzecią dobę od kataklizmu. Aktywizuje się PAH i Caritas. Ten ostatni ,wspólnie z Orange uruchomił linię sms (72052 POMOC -koszt :2 44 zł ).Wystarczy wpisać słowo: Pomoc.
Wbrew pozorom, ludzie pod gruzami na Haiti, mają być może, szansę przeżycia. Wysoka temperatura nocą 22/23 o C (sprawdzałam na CNN prognozę pogody na najbliższe dni) na pewno nie spowoduje śmierci od wychłodzenia. Z drugiej strony upał może doprowadzić do szybszego odwodnienia.
Nie ma mowy o wjeździe ciężkiego sprzętu, najwięcej można pomóc, odgruzowując ręcznie. Na pewno potrzebne są łopaty i saperki. Na Haiti posiadanie łopaty,już wcześniej, to był majątek. Wiadomo, że potrzebne są lekarstwa,środki opatrunkowe, środki czystości, woda i jedzenie. Pewnie ubrania. Na miejscu są lekarze bez granic.
USA wysłały dwa statki, w tym statek szpitalny. To dobrze, bo głównym miejscem pomocy tysiącom rannych, są namioty. Zgodnie z moimi wcześniejszymi obawami, transport pomocy z Dominikany droga lądową jest na razie niemożliwy. Pozostaje droga powietrzna i morska.
Niedaleko granic z Haiti, Dominikana ma doskonałe drogi. Na pewno można spokojnie organizować stamtąd transport helikopterami.
Na miejscu są już ekipy z Chin, Kanady. Brak możliwości transportu wewnątrz kraju, powoduje,ze udzie czują się opuszczeni.
Tak jak nigdzie indziej na świecie, po kataklizmie tak strasznym, nad Port-eu Prince,nocą rozlega się śpiew,pozostałych przy życiu, Haitańczyków. Śpiew,wyrażający ból po stracie najbliższych,połączony z modlitwą i nadzieją,że Bóg i świat ich usłyszy. Nie bądźmy głusi.
Dramat na Haiti cz.1
Od wielu lat śledzę wydarzenia na Haiti. Nie mogę zapomnieć,naszej wizyty w tym kraju i szoku, jakiego doznaliśmy z Leszkiem, jeżdżąc w końcu XX wieku,po kraju żywcem wyjętym z filmów o prymitywnym mateczniku zombies i magii vodoo.
Poraziła nas wszechobecna bieda w tym kraju, w którym nawet większość drzew, wycięto na podpałkę. Kraju, w którym cukier sprzedawany jest na garstki, a na widok cukierków, dzieci mogą rozszarpać darczyńcę. Gdzie widok Haitańczyka,śpiącego na gazecie, to powszedniość. Mieli zawsze za mało, aby żyć, a za dużo,żeby umrzeć.
I teraz, to trzęsienie. Najstraszniejsze od 200, a niektórzy mówią, ze nawet od ponad 500 lat. Dotknęło najgęściej zaludnioną część państwa Port –au- Prince. To tam były murowane domy, najlepszy i największy szpital, siedziba pracowników ONZ. Były także slumsy.
To ponad dwumilionowe miasto prawie nie istnieje. Na Haiti jest niewiele dróg w dobrym stanie. Większość to ubite drogi z łatami asfaltu,. Jedyne, znośne,prowadziły do stolicy. Pewnie i one podzieliły los pozostałych, tworząc namiastkę drogi komunikacyjnej.
Nie jestem w stanie wyobrazić sobie innej formy,szybkiej pomocy tysiącom ofiar kataklizmu, jak drogą powietrzną. Sąsiadująca Dominikana,wysłała ciężarówki z pomocą. Nie sądzę, żeby miały szansę dojechać na miejsce. Oprócz fatalnych dróg, już przed kataklizmem, szlaki komunikacyjne przecinają liczne rzeki,a na nich przedpotopowe mosty. Wiele z nich na pewno już nie ma. One ledwo się trzymały już przed trzęsieniem. Często, pasażerowie samochodów, przekraczali mosty na piechotę, a tylko kierowca ryzykował przejazd. Podobno Francja wysyła pomoc. Jak zawsze- pomoże USA?
Mówi się o nawet 100 000 ofiar śmiertelnych. Setkach tysięcy rannych, W tym upale i w tej biedzie. Szpitale, które przetrwały, są zamknięte. Z obawy przed naporem potrzebujących. Jestem w stanie sobie to wyobrazić, a co gorsza, zrozumieć. Ci ludzie, w walce o przetrwanie byli i mistrzami i... barbarzyńcami. W drodze po zdobycz, umożliwiającą przeżycie, łatwo tracili hamulce. Ja to widziałam.
Nie wiele informacji, co się wydarzyło poza stolicą. Skutki trzęsienia sprzed 200 lat,widziałam w postaci ruin Saint Souci. Pisałam o tym w relacji zatytułowanej Błękitnoocy Haitańczycy. To potomkowie polskich legionistów.
Mogę sobie jedynie wyobrazić, że w głębi kraju może ofiar będzie mniej. Tam zabudowa, poza kilkoma miejscowościami, była jak w typowych slumsach. Ucierpiały na pewno te, które stały na drewnianych pomostach nad rzekami. Niektóre niestety na tyle wysoko, że jeśli runęły, to powodowały ofiary.
Informacje o przerwaniu łączności, w powiązaniu z moją wiedzą o tym, że normalnie ta łączność była bardzo marna i przerywana, mogą być powodem, dla którego dowiadujemy się o skali zniszczeń i ofiarach w samej stolicy. Najbliższe dni i tygodnie,zobrazują dopiero w pełni poziom skutków kataklizmu w Haiti.
Ten najbiedniejszy na półkuli zachodniej kraj zżera bieda i korupcja. Powszechna jest przemoc, grasują bandy, które handlują ludźmi i narkotykami. Edukacja i pomoc socjalna nie istnieje. W 2004 roku Kofi Annan mówił tak”
„Doświadczenie innych krajów znajdujących się w podobnej sytuacji nauczyło nas, że uzbrojeni obywatele nie popadaliby w kłopoty, jeśli, oprócz rozbrojenia zapewniono by im pracę w sektorze cywilnym. Bez rozwoju gospodarczego, siły utrzymujące ład i porządek łatwo się dezintegrują i cykl przemocy, biedy i braku stabilności rozpoczyna się na nowo. Jednak najważniejszą lekcją jest to, że nie ma możliwości szybkiego rozwiązania problemu. Haiti przez wiele lat będzie potrzebowało naszego wsparcia oraz środków finansowych. „
Sytuacja gospodarcza i 0 poziom życia niewiele się zmienił od tej pory. Haitańczycy dzisiaj potrzebują nie tylko materialnej pomocy w postaci żywności, leków i służb medycznych. Potrzebują także niestety ochrony wojska, aby ta pomoc nie wpadała w ręce zdemoralizowanych band.
Wyobraźcie sobie taki kraj, gdzie ludzie często żyją na krawędzi życia. Zdani na umiejętność przetrwania. Większość z nich straciła to –tak niewiele, które miała. Jedni życie, inni dach nad głową. Potrzebują lekarstw,jedzenia i ludzkich serc.
Boże, miej w opiece, tych, którzy przeżyli. Tych, którzy odeszli,przyjmij do siebie. Oni, mimo ułomności, piekło przeszli na ziemi. Ja to piekło oglądałam.
P.S..
http://unicef.pl/form_wplatanakonto.php (sekcja "Wpłaty online")
Komentarze
Pokaż komentarze (35)