Żart pod specjalnym nadzorem

Lub służby wojskowe ze specyficznym humorem.

Za oknem pięknie świeci słońce. W ziemnych kuwetach wokół domu, mimo niskiej temperatury, niepohamowanie próbują się przebić się spod warstwy przymarzniętej ziemi, krokusy i przebiśniegi. Dni są coraz dłuższe i świat pogodnieje.

Poddając się tej atmosferze, postanowiłam odrzucić przytłaczająca „kołdrę „ ocen działań mrocznych służb, ze szczególnych uwzględnieniem wojskowych, ostatnich dziesięcioleci. I co mi wyszło?

Powstała WRONA (Wojskowa Rada ocalenia Narodowego).,I chociaż naród natychmiast replikował „Wrona Orła nie pokona”, to gdzieś w zakamarkach umysłów Polaków, jawiły się asocjacje z innym powiedzeniem…: „rozdziobią was kruki, WRONY”.

Obecnie powstała SOWA – ptak mądry, niespieszny, ale skuteczny. A w podtekście: widzący wszystko w mroku.

„ Sowy nie są spokrewnione zptakami drapieżnymi, ale wykazują z nimikonwergencję– tzn. posiadają wiele cech wspólnych, wynikających z podobnego trybu życia. Wśród nich można wymienić: ostredzioby i szpony, dobry wzrok, zdolność widzenia stereoskopowego (dwuocznego). Różnice to przede wszystkim nocny tryb życia sów oraz ich doskonały słuch.”

Niby niewinnie, a jak ostrzegawczo. Czyżby to nie był przypadek, tylko głęboko przemyślana decyzja? Świadczyłoby to, że owe służby są nie tylko groźne przez swoje działania, tak dobrze opisywane przez wielu blogerów, na czele z Aleksandrem Ściosem i Witoldem Godowskim. Zawierając określone przesłania w swoich nazwach, demonstrują swoją bezkarność i kpinę wobec swoich antagonistów. Taki żart kata. Żart pod specjalnym nadzorem.

Pogodny nastrój pozwolił także i mnie, na lżejsze podejście do tematu. I tak znalazłam, doskonały hymn dla Sowy. Nic dodać nic ująć. Posłuchajcie sami…