„To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia” Jonathan Carroll
Milczałam o przyczynach katastrofy. Mimo, że różne informacje, które obiegały net i Polskę, brzmiały kontrowersyjnie w stosunku do oficjalnych informacji o wykluczeniu udziału osób trzecich w tej strasznej katastrofie.
Milczałam z szacunku dla Śmierci i traumy, jaką ona niosła dla najbliższych ofiar. Uznając, że przyczyny będą ustalane w trybie późniejszym, a skala dochodzenia będzie wielowarstwowa. Od przyczyn wejścia na pokład samolotu tylu ważnych osób, oceny odpowiedzialności za przygotowania podróży prezydenckiej delegacji, poprzez odpowiedzi na pytania o stan techniczny samolotu, okoliczności wypadku, oceny informacji z czarnych skrzynek.
Milczałam także, dlatego, że skala implikacji politycznych spowodowanych potencjalną wina strony rosyjskiej byłaby ogromna. Najmniejszy błąd w tej sprawie, mógłby mieć długotrwałe i nieprzewidywalne skutki. To samo dotyczy odpowiedzialności urzędniczej w Polsce. Precyzja oceny wymaga czasu.
Wykluczałam raczej zamach terrorystyczny: brak wybuchu, samolot rozbija się tuż nad ziemią, w trakcie lądowania. Nie można było jednak wykluczyć winy osób 3. A jeśli są osoby trzecie, to wtedy zawsze jest kolejny problem: wina zamierzona czy przypadek.
Dzisiaj oficjalnie wiemy, że nie było awarii silnika, że nie było nacisków (pana Prezydenta, co bezpośrednio po wypadku starali się podle sugerować niektórzy) na pilotów, nie było zamachu terrorystycznego. Pozostały do wyjaśnienia, zatem:
1.stan techniczny pozostałych urządzeń pokładowych(być może światło rzuci na to odczyt 3 czarnej skrzynki, która jest w Instytucie Lotnictwa w Polsce).
2.Badania szczątków samolotu
3.Zapis rozmów z wieży kontrolnej lotniska
4.Analiza map pogodowych z przekazów satelitarnych nad Smoleńskiem przed i po katastrofie
4.Analiza potencjalnego wpływu braku, (jeśli był) prawidłowego oświetlenia pasa startowego oraz sprawności radiolatarni
5. Wiedza z przesłuchań obsługi lotniska
6. Analiza materiałów i relacji świadków wydarzeń przed jak i po katastrofie
7.Konfrontacja tej wiedzy z zapisem rozmów w samolocie
Do wyjaśnienia pozostanie także droga decyzyjna i przyczyny, dla których na pokład tego samolotu, weszła tak znacząca z punktu widzenia interesu państwa, liczba osób. Szczególnie dowódców wojskowych. Nie wystarcza mi informacja, ze nie wypada odrzucić zaproszenia do uczestnictwa w uroczystościach. Ktoś musi odpowiadać za umieszczenie w jednym miejscu, tylu ważnych dowódców.
Wiemy, ze fizycznym dysponentem samolotu jest rząd.Wiemy, że skład delegacji był przygotowywany przez Kancelarię Prezydenta. Wiemy, że za bezpieczeństwo Państwa odpowiadają służby i agendy rządowe. Wiemy, że rząd dysponował małą liczebnie i wyeksploatowaną flotą samolotów rządowych. Wiemy wreszcie, że Prezydent miał problemy z dysponowaniem tą flotą i w skrajnych sytuacjach, zmuszony był do najmu samolotu czarterowego (2009 r. wyjazd do Brukseli), za który potem Kancelaria Premiera odmówiła zapłaty.
Obecnie coraz więcej spekulacji na temat przyczyn katastrofy. Dość jednostronnych. Trzeba więc przypomnieć o potrzebie milczenia dopóki nie będzie jasności bądż najwyższego uprawdopodobnienia sekwencji wydarzeń: przyczyn i skutków. Tyle ludzi, tak ważnych, straciło życie. Wyjaśnienie powodów, we wszystkich aspektach, aż do bólu, jest powinnością Państwa wobec rodzin katastrofy i całego narodu. Skala implikacji kompleksowej oceny jest tak duża, że nie wolno wyciągać pochopnych wniosków. Ale też nie zaniedbać najmniejszego śladu. I najważniejsze: unikać pochopnych ocen.
http://www.tvn24.pl/-1,1652433,0,1,wymieniali-lampy-tuz-po-katastrofie-tu_154,wiadomosc.html
Komentarze
Pokaż komentarze (155)