ASTRONOMIA PLASTYCZNA JAKO TECHNIKA W
ASTRONOMII – OBRAZY KOSMOSU (5)
Drugim, obok formy, składnikiem obrazu, rzeczą, którą jako sens i piękno sztuki można, w pogoni za nowością warsztatowo-formalną, zgubić, jest treść obrazu. Obraz powinien zawierać niewymierne coś, co sprawia, że jest on atrakcyjny plastycznie, podoba się i, mówiąc po prostu, jest ładny. Dlatego powinien on przedstawiać to, co działa nie tylko na świadomość, ale i pozytywnie rozumianą podświadomość (mimo negatywnych z pozoru skojarzeń z tym słowem), co odwołuje się do pierwotnych, emocjonalnych, niemal wrodzonych i od dzieciństwa zakodowanych symboli i archetypów, tematów i przedstawień szczególnie nasyconych treściami. Całe malarstwo samo w sobie jest jednym takim archetypicznym pra-obrazem.
Może nim być i astronomia plastyczna, czyli wizualny kosmos. Bohater opowiadania E. Hemingwaya „Stary człowiek i morze” pewnego dnia, jego dnia, doświadcza wielkiej wygranej. Stary rybak łowi olbrzymią rybę. Jednak takiego głównego losu w loterii życia astronomia plastyczna nie wyciągnie. Centrum obiegu bytu, jego oś tworzy tu bowiem bardziej sam kosmos – archetypiczny pra-obraz Ziemi. Jednak pewne przysłowie mówi: „jeśli nie możesz prowadzić parowozu, zostań przynajmniej dbającym o jego koła”. Czyli – skoro nie poznajemy, nie zgłębiamy, nie dotykamy gwiazd, przynajmniej je dobrze malujmy.
Sztuka i astronomia plastyczna może jednak otworzyć nieograniczone możliwości rozwojowe. Każdy obraz astronomiczny bowiem składa się z części głównej – wizualnej oraz z tytułu obrazu i komentarza. I to może stać się „precedensem” i „furtką” dla przedstawiania i zdobywania całej wiedzy związanej z treścią obrazu. Jeśli jest to kosmos, a często jest on wieloznaczny i wymaga dodatkowych objaśnień, opisem słownym będzie cała astronomia.
Powyższy rysunek autora przedstawia jeden z obrazów astronomii plastycznej – powierzchnię Telesto, księżyca Saturna. Księżyc ten, podobnie jak wiele małych księżyców Jowisza, to prawdopodobnie przechwycona planetoida.
Bibliografia:
- M. Królikowska-Sołtan i in., „Astronomia. Słownik szkolny”, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne S. A., Warszawa 1999.
- M. Poprzęcka, „Akademizm”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1980.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)