Eksploracja obiektów transneptunowych

UKŁAD SŁONECZNY –

EKSPLORACJA I ZAGOSPODAROWANIE.

WIZJA ASTRONOMII PLASTYCZNEJ.

OBIEKTY TRANSNEPTUNOWE (6)

Obiekty transneptunowe, zwane też lodowymi karłami lub planetami karłowatymi to bardzo liczna grupa ciał orbitujących wokół Słońca za Plutonem i Neptunem w tzw. Pasie Kuipera i dalej. Są one zbudowane z materiału skalistego i lodowego z często sporą domieszką związków organicznych. Są one obecnie licznie odkrywane, większość nie jest tak duża jak planety naszego układu, jednak niektóre są znacznych rozmiarów, większe np. od Księżyca. Badanie tych obiektów jest ważne z różnych względów.

Przede wszystkim jest to wielki problem naukowy. Peryferie naszego systemu planetarnego są słabo zbadane. Są tu ekstremalne warunki – jest tu ciemno, zimno, pusto (obiekty te są zwykle znacznie oddalone od siebie). Jest to też pierwotna materia naszego układu, umożliwiająca bliższe poznanie jego historii. Ważna jest tu też bogata często obecność związków organicznych. Stąd też można badać komety.

Drugi aspekt ich eksploracji można nazwać zasiedleńczym. Obiekty transneptunowe to w pewnym sensie drugi układ planetarny, umiejscowiony daleko od Słońca. Prawdopodobnie człowiek kiedyś zasiedli ten rejon. Z różnych bowiem względów korzystna jest obecność placówek badawczych bądź siedlisk ludzkich w całym Układzie Słonecznym. Ponieważ są to obiekty często duże (niektóre mają własne księżyce), warunki znacznej często siły ciążenia są w pewnym sensie atutem dla człowieka. Zawierają one często dużo wody (prawdopodobnie deuteru, który jako surowiec może być wykorzystany). Tędy też w bardzo odległej przyszłości może wieść droga człowieka ku gwiazdom.

Powyższe rysunki autora przedstawiają powierzchnię i przyszłą eksplorację obiektów transneptunowych.

Materiały źródłowe:

T. Z. Dworak, J. M. Kreiner, „Odległe planety w Układzie Słonecznym”, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Kraków 2000.

C. Sagan, „Błękitna kropka. Człowiek i jego przyszłość w kosmosie”, Prószyński i S-ka, Warszawa 1996.

R. Zubrin, „Narodziny cywilizacji kosmicznej”, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003.

Księżyc obiektu transneptunowego – obszary eksploracji
Obiekt transneptunowy – testy nowych technologii