Astronomia plastyczna II (8) – sztuka Natury

ASTRONOMIA PLASTYCZNA JAKO TECHNIKA W ASTRONOMII
REALISTYCZNE MALARSTWO

Jednym z odgałęzień sztuki, z którym można porównać astronomię plastyczną, jest surrealizm w malarstwie. To dziedzina plastyczna głęboka, często pełna fantastyki, czasem wręcz baśniowości, ukrytych znaczeń, symboliki, alegorii i podtekstów. Tu chodzi o takich artystów jak np. Salvador Dali (para-kosmiczne scenerie), Rene Delvaux (symbol kobiety w kulturze), Georgio de Chirico (niezwykły, czasem wręcz przerażający nastrój wielu obrazów) i Wojciech Siudmak (nieziemskie, pełne fantazji, niesamowite, oniryczne scenerie).

Istnieją też nieco luźniejsze związki astronomii plastycznej z czystym akademizmem, realizmem (i pochodnymi, np. częścią impresjonizmu) i częściowo hiperrealizmem w malarstwie. Chodzi tu o takich autorów jak np. Fernand Cormon, Teodor Hildebrandt, Jan Matejko, Aleksander Gierymski i inni polscy realiści, Auguste Renoir, Claude Monet, Lowell Nesbitt i Dietmar Ullrich. Tutaj jest to przede wszystkim portret natury, przyrody, krajobrazu i powietrza.

Wspólne z astronomią plastyczną jest tu potraktowanie malarstwa jako dziedziny nauk przyrodniczych i wierność odwzorowania przedmiotów w stosunku do ich wizerunków plastycznych (szczególnie w hiperrealizmie). Różnice to temat – w orientacji realistycznej i jej pochodnych rzadki jest kosmos astronomiczny; inspiracją jest też wnętrze artysty, mniej nauka, ale i ta reguła nie zawsze tu obowiązuje, choć astronomia plastyczna wyraźniej realizuje wartości zewnętrzne – astronomię. W końcu tu treść umiejscowiona jest w przyszłości, nie zaś, jak np. w akademizmie – w przeszłości. Mniej jest też w astronomii plastycznej tzw. eksperymentów z tworzywem plastycznym.

Powyższe rysunki autora jako obrazy astronomii plastycznej przedstawiają powierzchnię, formy życia i przyszłą obecność człowieka na księżycach planet pozasłonecznych.

Strumień życia – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Kolory nieba – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Glob świetlnej erozji – egzoksiężyc planety HR 810 B
Ostatni przedstawiciel rodu – egzoksiężyc planety HD 10697 B

Link do innych rysunków: HD 28185 b

Materiały źródłowe:

M. Poprzęcka, „Akademizm”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe”, Warszawa 1980.

Tagi: hd 10697 b, hr 810 b