Teoria akceleracji – Post Scriptum

METODOLOGIA ODKRYĆ W NAUKACH PRZYRODNICZYCH I ŚCISŁYCH

WIZJA ASTRONOMII PLASTYCZNEJ

REALIZACJA (METODOLOGII) ODKRYCIA

Tym, co stanowi klucz do twórczości i odkryć (a więc i akceleracji), a zarazem tym, co odróżnia poszczególne okresy rozwoju twórczego, jest metodologia. Przede wszystkim tu muszą być spełnione warunki formalne poprawnych opracowań, a więc i ich reguła.

Jednak dalej otwartą kwestią pozostaje tu to, jaka jest właściwie szczegółowa metodologiczna reguła znaczącego odkrycia. Na przykład praca doktorska Marii Skłodowskiej-Curie miała bardzo dobre recenzje i była wysoko oceniona. Jednak tak jest z tysiącami doktoratów, z których wyjątkowo nieliczne zasługują na Nagrodę Nobla.

Warunkiem znaczącego odkrycia w nauce jest poprawna realizacja pewnej konstruktywnej metodologii, nie będąca zbiorem pustym (zgodność z rzeczywistością, dotarcie do niej).

Podstawowy warunek więc to związane z tzw. mrówczością i pracą otworzenie drzwi do swoistego odrębnego pokoju, przestrzeni i świata. Badania Marii i Piotra Curie oparte były na istniejącej technologii i metodyce (m. in. wynalazek Piotra Curie miernika przeznaczonego do dokładnego, ilościowego mierzenia promieniotwórczości plus kompleks metod doświadczalnej fizyki), jednak były one owocne (odkrycie („niepuste”) polonu i radu oraz promieniotwórczości).

Podobnie twórca Facebooka, Mark Zuckerberg, oparł się na istniejących lub stworzonych przez siebie programach informatycznych, jednak przekształcenie ich w wartościowy produkt, wiązało się z włożeniem w to ogromnej pracy.

Z kolei wizja bioastronomiczna musi wiązać się z istnieniem egzożycia (a więc metodologia, model powinien być nieodległy, jednak odległy na tyle, żeby było to coś nowego).

Poprawność praktyki naukowej to przekonujące spełnienie odkrycia. Zgodnie z teorią archetypów C. G. Junga, odkrycie jest komunikacją, uspołecznieniem, werbalizacją i zapisem (publikacją) życiowych, biograficznych „olśnień” (można dodać – będących rozwiązaniem tzw. życiowego problemu, procesu inkubacyjnego).

TWÓRCZA TERMODYNAMIKA (EKONOMII) A AKCELERACJA

Kosmosem rządzi termodynamika. Z jednej strony mamy więc entropię, chaos, z drugiej swoisty ład i piękno kosmosu – gwiazdy, planety i życie.

Podobnie życiem rządzi ekonomia (model termodynamiczno-ekonomiczny). Każdy, dla kogo ważny jest stan gospodarki, problemy (wykładniczego?) wzrostu gospodarczego, inflacji, bezrobocia, wynagrodzeń, konkurencji, eksportu, rynku, giełdy, itd., itp., wie jak ważne są tzw. wartości.

W tym kręgu tematycznym i terminologicznym porusza się psychologia kosmiczna, teoria twórczości i akceleracjologia, czyli teoria odkryć naukowych (problem hiper-teorii i osobliwości). I tu przecież chodzi o przełamanie ładem chaosu i entropii (której formą krańcową jest ekonomiczna depresja (recesja)).

Samo takie ustawienie problemu wydaje się być metodologicznym trafieniem w dziesiątkę. Z jednej więc strony istnieje kosmos i jego prawa, egzoplanetologia, egzolunarystyka, setiologia (problem drugiej Ziemi i cywilizacji kosmicznej), z drugiej ciąg dalszy, rozwinięcie tych pojęć (a więc pozostawanie w kręgu tego samego rodzaju zjawisk) w formie np. twórczości, sztuki, problemu talentów, wydajności, sukcesu, matematyki, technologii i eksploracji kosmosu.

Osiowym mechanizmem jest tu tzw. reguła Bacona, której krańcowym przezwyciężeniem byłby kontakt z setiocywilizacją.

DYNAMIKA AKCELERACJI

Znany jest w naukoznawstwie i metodologii wykres pracy i wydajności (wartości twórczości) (w) lub ich przyrostów (∆w) w zależności od czasu biograficznego (t). Ma on postać mniej więcej powyższą (Rys. 1.).

Wydaje się, że można go znacznie zmodyfikować. Ma on postać mniej więcej powyższą (Rys. 2.).

Powyższe oznacza, że wielu z nas ma szansę na znaczące odkrycie naukowe. Warunkiem pojawienia się tych nowych jakości jest jednak ilościowy materiał, swoiste paliwo, które stale aktywne i dostarczane, przyobleknie się i uformuje w znaczny sukces. Zawsze odpowiednio liczna ilość (np. prac, publikacji, obrazów itp.) da refleks w postaci odkrycia i akceleracji (i potem ewentualnie hiper-akceleracji) - prędzej czy później.

Podobnie przedstawia się wykładniczy rozwój cywilizacji – oby tylko była do niej przyłożona pewna „dynamika”, napięcie (prąd w dosłownym i przenośnym znaczeniu) oraz by było w miarę sporo czasu.

Powyższe rysunki autora przedstawiają wykresy aktywności naukowców oraz jedno z powyższych wyzwań, idei i celów świata – eksplorację kosmosu. Tu widać powierzchnię i przyszłą obecność człowieka na księżycach odkrytych planet pozasłonecznych.

Rys. 1. Klasyczny wykres wydajności biograficznej naukowca
Rys. 2. Zmodyfikowany wykres wydajności biograficznej naukowca

Badania lodu – egzoksiężyc planety HD 10697 B
Promieniowanie gwiazdy – instalacja urządzenia pomiarowego – egzoksiężyc planety HD 28185 B

Tagi: hd 28185 b, hd 10697 b, akceleracja, egzolunarystyka