3 obserwujących
164 notki
42k odsłony
211 odsłon

RÓWNANIE STRUKTUR III (3) – osobliwość i czas

Kometa – (niezwykły) wypad w teren
Kometa – (niezwykły) wypad w teren
Wykop Skomentuj3

 CZAS GRAWITACJI KWANTOWEJ


Węzłowym problemem fizyki współczesnej jest synteza mechaniki kwantowej z teorią względności jako tzw. Teoria Wszystkiego. Występują tu jednak – jak się uważa – poważne ku temu przeszkody.


    Podstawową trudność fizycy widzą w zjawisku osobliwości (nieskończonej gęstości materii początku Wszechświata lub w czarnych dziurach), gdyż dochodzi tu do wymiarów nieskończonych, które z metodologicznego punktu widzenia są nieprawidłowe. Już Albert Einstein podejrzliwie i negatywnie traktował osobliwość, mimo że bezpośrednio wynikała ona z równań jego teorii względności; podobnie uważali na przykład fizycy Stephen Hawking i James Hartle (tzw. koncepcja sferycznego Wszechświata bez brzegów). Tak też kosmolog Michał Heller pisze w swojej interesującej książce „Początek jest wszędzie”:


Już od dawna fizycy podejrzewali, że pierwsza epoka Wszechświata była aczasowa i aprzestrzenna.” (s. 15). I dalej: „już w pierwszych pracach Friedmana osobliwość ukazywała swoją złośliwą naturę.” (s. 55). „Jeżeli w jakiejś czasoprzestrzeni choć jednej (…) krzywej nie da się dowolnie przedłużać (krzywa taka się urywa), oznacza to, że gdzieś istnieje osobliwość lub – lepiej – że czasoprzestrzeń jest osobliwa.” (s. 56-57).


Jak do tego ustosunkowują się teoria akceleracji i równanie struktur?


Przede wszystkim teoria akceleracji i równanie struktur sprawdziły się w wyjaśnianiu historii Wszechświata, wszystkich faz kosmicznych jako integracja wstępna (początek Wszechświata i ciemna energia), dezintegracja (inflacja i tzw. wieki ciemne), reintegracja (era gwiazdowa i ciemnej materii), akceleracja (era galaktyczna, zwykłej materii i życia) oraz hiperakceleracja (inteligencja kosmiczna). Podobnie teoria akceleracji i równanie struktur w miarę sprawnie scharakteryzowały fazy materii i energii – ciemnej energii, ciemnej materii i zwykłej materii, oraz diagramy Feynmana jako astronomię plastyczną. Podaje też opis innych zjawisk, m.in. entropii.


Teoria akceleracji, dla przypomnienia, opiera się na tzw. zasadzie izomorfizmu termodynamicznego, zgodnie z którą historia kosmosu, geologiczna, biologiczna (filogeneza), cywilizacyjna (historia) i biografia (ontogeneza) mogą być dla siebie izomorficznymi modelami. Powstaje zarazem hierarchia – drzewo ewolucyjne mas ustrukturyzowanych, czyli mas, struktur przełamujących aromorfotycznie entropię.


W biografii integracja wstępna (teza – pole sił w formule w = mu = katn = gv o wartośći v = 1 punkt (1 pu)), jest fazą edukacji (szkoła i studia),w której następuje wprawdzie nieprawidłowe, jednak zrealizowane i przełamane później, w kolejnych fazach, oraz wiążące, postawienie problemu życia i rozwoju.


Po fazie integracji wstępnej często, choć nie zawsze, występuje faza dezintegracji (antyteza – 0 pu), wypadnięcie z kolein i orbity społeczno-twórczej.


Trzecią fazą ewolucji jest reintegracja (synteza – 5 pu), powrót do ról społecznych i pierwsze udane próby rozwiązania problemu życia i rozwoju.


Następną fazą ewolucji jest akceleracja (supersynteza – 50 pu), pełny rozkwit aktywności twórczej i naukowej – czas doktoratów i habilitacji.


Ostatnią fazą ewolucji jest hiperakceleracja (hipersynteza – 200 pu), czyli osiągnięcie pełnego miejsca w świecie.
Bliżej i dokładniej powyższe fazy rozwoju scharakteryzowane zostały w cyklu „Teoria akceleracji…”, oraz przy temacie stricte fizycznym, w tekście „Ciemna energia i ciemna materia…” (T. Szulga, www.salon24.pl/u/ad-astra/, Internet, 2015, 2017, 2018).


Można więc założyć, że teoria akceleracji i równanie struktur jako teoria fizyki i oddziaływań, prawidłowo wyjaśnią problem grawitacji kwantowej. Obszarem grawitacji kwantowej jest okres bardzo wczesnego Wszechświata, era Plancka (0-10-43 i dalej, aż do 10-35 sek po Wielkim Wybuchu). I tu można uznać, że jej modelem –zgodnie z powyższym – może być integracja wstępna.


Czy pojawią się tu problemy i sprzeczności wskazywane przez fizyków?


Weźmy osobliwość. (Na razie wstępnie załóżmy, że nie zestawiamy z proponowanym modelem akceleracyjnym teorii względności i fizyki kwantowej. To osobne zagadnienie, choć jest dobrym zwyczajem w nauce, aby nowa, ogólniejsza teoria wyjaśniała zjawiska teorii bardziej szczegółowych – jest to jednak materiał na oddzielny tekst). Zgodnie z powyższą propozycją, osobliwość może być siłą napędową rozwoju i ewolucji struktur Wszechświata, nie zaś defektem (i tu krzywe sięgają nieskończoności zamiast – jak pisze Heller – się „urywać”).


Z problemem powyższym łączy się sprawa bezczasowości i bezprzestrzenności ery Plancka. Tak przynajmniej się uważa (w uznawaniu, że prawa znanej fizyki są wtedy zawieszone). Pojawia się jednak pytanie, że właściwie dlaczego tak miałoby być. Próg Plancka nie może sztucznie dzielić fizyki i ją niejako „wyrzucać”. Era Placnka (czyli tu integracja wstępna) jest takim samym rozłożonym w czasie okresem ewolucji Wszechświata jak inne okresy (chyba że jest to nowa faza, ale i wtedy nie ma powodu, aby nie istniał w niej czas).

Wykop Skomentuj3
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Technologie