Albatros ... z lotu ptaka Albatros ... z lotu ptaka
935
BLOG

Refleksje z WAKACJI na kanwie filmu MGŁA

Albatros ... z lotu ptaka Albatros ... z lotu ptaka Kultura Obserwuj notkę 0

Lokalne młyny wodne  i mleczarnie zostały w III Reczypospolitej Polsce totalnie zniszczone. Jak na wojnie!

Ludzie obudźcie się póki jeszcze czas.

 

http://www.radiomaryja.pl/informacje/41-miesiecy-od-katastrofy-smolenskiej/

10 września 2013, godz. 21:27

 

41 miesięcy od katastrofy smoleńskiej

Radio Maryja

Mija 41 miesięcy od katastrofy rządowego Tupolewa pod Smoleńskiem.  Wieczorem – jak co miesiąc – sprawowana była Eucharystia w Archikatedrze św. Jana w intencji pary prezydenckiej i wszystkich poległych 10 kwietnia 2010 roku.

Homilie podczas Mszy św. wygłosił ks. Bogdan Bartołd, były duszpasterz akademicki, proboszcz Archikatedry Warszawskiej.

– W tym samolocie wszyscy lecieli razem; ramię w ramię, w jednym kierunku, by uczcić ofiary katyńskich zbrodni. Nikt z nich nie wiedział, że wsiadając do samolotu,  znicze które zabrali ze sobą i które miały zapłonąć w miejscu kaźni z roku 1940 będą paliły się za ich pamięć. Patrzyliśmy na tę  tragedię, która miała nam pokazać, że w istocie wspólny jest nasz los. Jak przez kruchość naszego życia jesteśmy sobie bliscy. A dziś niestety widzimy, jak poprzez różne kłamstwa, niedomówienia, nienawiść zostaliśmy podzieleni. Mimo upływu czasu nie mamy wewnętrznego pokoju, bo wciąż nam brakuje prawdy. A człowiek do prawdy został stworzony przez Boga, by ją poszukiwał i doświadczał – mówił ks. Bogdan Bartołd.

 

Tuż po Eucharystii przeszedł Marsz Pamięci przed Pałac Prezydencki. Transmisję Mszy św. przeprowadziły Radio Maryja i TV Trwam.

 

 

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Bx8D9li6OMU

 

Mgła - film o katastrofie w Smoleńsku, ...

6000 zakładów wodnych OD LAT 60 XXw. PRLi w znakomitej III Rzeczypospolitej zjednoczonej w Unii Europejskiej uległo dewastacji, kradzieży i idzie w ruinę.

Gdzie bogaci CHŁOPI I GMINNE SPÓLDZIELNIE PRODUCENTOW CHŁOPSKICH, GDZIE KÓŁKA ROLNICZE?

Unia Europejska wymiecie resztki z magazynów w razie potrzeby???

 

Od powietrza, głodu, ognia i wojny ZACHOWAJ NAS PANIE!

Gdzie Ci Księża SPOŁECZNICY??? Gdzie!!!

POLACY-DebiliZM na własne życzenie !

Powróciłem z Wakacji, Ciekawych i bardzo przygnębiających. Tracimy naszą tożsamość i dziedzictwo narodowe szczególnie tam na Kresach. Naszą polską gościnność – suche frytki z marketu na wypas TURYSTOW w Zamościu!

http://www.lubelskie.pl/img/userfiles/images/turystyka/zamosc/lot_z_ptakiem.jpg

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/a4/Ratusz_Zamosc.jpg

http://www.ajsblo.pl/wp-content/uploads/2013/04/Zamo%C5%9B%C4%87-01.jpg

 

 

 

1.   Zamość, Urząd Miasta

www.zamosc.pl/‎

o    

o    

Informacje lokalne i samorządowe, ogłoszenia i oferty inwestycyjne, wizytówka miasta, aktualności i wydarzenia.

2.   Zamość – Wikipedia, wolna encyklopedia

pl.wikipedia.org/wiki/Zamość‎

o    

o    

Zamość (łac. Zamoscia, ukr. Замостя, ros. Замость (Замостье), jid.זאמאשטש) – miasto na prawach powiatu, położone w południowej części województwa ...

‎Twierdza Zamość - ‎Nowa Osada - ‎Osiedle Stare Miasto - ‎Osiedle Jana Kilińskiego

3.   Wiadomości dla zamość

1.           Fuszerka w Zamościu: To nie jest królewska droga

Dziennik Wschodni ‎- 2 godz. temu

Pod koniec września ma być gotowa opinia biegłych dotycząca ulicy Królowej Jadwigi, która zapadała się w zimie. Miasto zgłosiło sprawę do ...

2.           Zamość będzie miał hybrydowe autobusy? Na razie ma kolorowy

Dziennik Wschodni‎ - 1 dzień temu

3.           Wypadek pod Zamościem: Zderzenie trzech aut

Dziennik Wschodni‎ - 1 dzień temu

4.   Obrazy dla zamość

 - Zgłoś grafiki

o    

o    

o    

o    

5.  Zamość NaszeMiasto.pl

zamosc.naszemiasto.pl/‎

o    

o    

Zamość w sieci Naszemiasto.pl - wydarzenia, katalog firm, przewodnik po lokalach, kino, noclegi, imprezy i atrakcje turystyczneZamość.

6.   Miasto ZAMOŚĆ | wirtualne spacery, wirtualne wycieczki, wirtualne ...

zamosc.wkraj.pl/‎

o    

ZAMOŚĆ - wirtualny spacer - wirtualny spacer, panoramy - WOJ. LUBELSKIE.

7.   Zamość onLine

www.zamosconline.pl/‎

o    

o    

Wiadomości z regionu, informacje tyrystyczne - Zamość, Roztocze, Lwów, Podole...

8.   Start - Wonder Zamość

www.zamosc.wonder.pl/‎

o    

o    

Zwiedzajcie podziwiajcie i odwiedzajcie renesansowe miasto arkad - jedyne takie w Polsce. Zamość zadziwia. Zadziwia malowniczością.

Wizytówka miasta, zaraz, ZARAZ na stacji ZAMOSĆ PKP

Zamość „śmierdzi komercją” a biedny zabiedzony chudy kot JAK W MIEŚCIE ŁODZI szuka litości wśród podróżnych. Ci „wypasieni” taksiarze „złotówy” sprzed DWORCA PKP ZAMOŚĆ już nie dostrzegają zwierzęcia. Ten kot szuka także wody, źródła życia bo na dworcu w Zamościu gdzie nie tylko nie ma kasy dla podróżnych i ławki w pomieszczeniach dworcowych ale kranu z wodą. Za to "HETMAN" do Krakowa jest na szczeście – TAM i Z POWROTEM – 2 razy dziennie. REGIO przez Zwierzyniec i Biłgoraj tylko w sezonie a we wrześniu REGIO już  padło bo wszędzie poniemiemieckie wieloletnie Bryki i Reno. Na szczęście była przyzwoita TOI-TOIA – także bez wody. Za to na rYnku w ZamOściu powaga i rozrywka.

http://rozklad-pkp.pl/bin/query.exe/pn?ld=s27&seqnr=2&ident=gg.0422236.1378931970&OK#focus

Stacja/Przystanek

Data

Przyj.

Odj.

Peron

Czym

Dalsze informacje

 

 

 

Zamość

12.09.13

 

04:43

 

TLK23104 TLK 23104 

HETMAN 
TLK
 
PKP Intercity

przewóz rowerów - l. miejsc ograniczona

pociąg z rezerwacją miejsc

m. dla osób z dziećmi do l. 4 i kobiet w ciąży

m. dla niepełnosprawnych i o ogr. sprawności ruchowej

przesyłki konduktorskie za opłatą

Kup bilet

 
 

Kraków Główny Stacja główna

 

12:11 

 

 

 
 

Czas trwania: 7:28; kursuje w okresie, 11. Wrz do 19. Paź 2013

 

 

http://rozklad-pkp.pl/bin/query.exe/pn?ld=s27&seqnr=3&ident=i9.0584736.1378932228&OK#focus

Stacja/Przystanek

Data

Przyj.

Odj.

Peron

Czym

Dalsze informacje

 

 

 

Kraków Główny Stacja główna

12.09.13

 

14:50

 

TLK32104 TLK 32104 

HETMAN 
TLK
 
PKP Intercity

przewóz rowerów - l. miejsc ograniczona

pociąg z rezerwacją miejsc

m. dla osób z dziećmi do l. 4 i kobiet w ciąży

m. dla niepełnosprawnych i o ogr. sprawności ruchowej

Kup bilet

 
 

Zamość

 

22:24 

 

 

 
 

Czas trwania: 7:34; kursuje w okresie, 11. Wrz do 19. Paź 2013

 
     

Pokaż stacje/przyst. pośrednie

 

Cena

 Mapa  Drukuj  Eksport do PDF

 Początek strony

    

 

 

 

BIEDNY ZAMOJSKI KOT JAK W MIEŚCIE ŁODZI

http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=154133

 

GDYBY HETMAN JAN ZAMOJSKI SIĘ OBUDZIŁ DAŁBY POPALIĆ PALIKOTOM I KOLARSKA-BOBIŃSKIEJ.

http://wstaw.org/m/2013/06/23/szylkretka001_jpg_750x750_q85.jpg

http://forum.miau.pl/viewtopic.php?f=1&t=154133

Szylkretka Kasia - 14 lat, bezdomność i brak nadziei

Moderatorzy: Estraven, Moderatorzy

 

Kasia ma 14 lat i chyba nigdy nie miała domu. Dawno temu jedna z lokatorek bloku, pod którym Kasia się błąkała, złapała ją i po sterylizacji wypusciła do ciemnej piwnicy, z małym zakratowanym okienkiem pod sufitem. Kotka nie wychodziła z niej przez kilka lat. Tam dostawała jedzenie, miała też kuwetę z piaskiem. Teraz ktoś Kasię z tej piwnicy wygonił. I Kasia znów błąka się po podwórzu, przeganiana przez ludzi i inne koty. Co gorsza lokatorki, która ją karmila, nie ma (wyjechała za granicę). Lokatorom oczywiście przeszkadza karmienie kotki, przeszkadzają miseczki, nie ma tez zgody na wypiłowanie kraty i otwarcie okienka. A Kasia nie jest dzika, chociaż głaskać daje się tylko przy jedzeniu. Ale kiedy karmicielka podchodzi, Kasia ociera się jej o nogi, okazując radość. Czy dla Kasi jest jakaś szansa? O, tak wygląda staruszka Kasia:

Online


Dołączył(a): Cz kwi 13, 2006 5:51
Posty: 6884
Lokalizacja: Kraków

Biedne stworzenie - czym zawiniła, że taki straszny jest jej los :(


_________________

 

Offline


Dołączył(a): Wt mar 15, 2011 21:06
Posty: 151

Zero empatii:(

 

1.   Zabiedzony Feliks prosi o dom - Przygarnij Zwierzaka

www.przygarnijzwierzaka.pl › Ogłoszenia adopcyjne‎

o    

Strona główna :: Ogłoszenia adopcyjne :: Zabiedzony Feliks prosi o dom ... KOTYSPECJALNEJ TROSKI Czasami pod naszą opiekę trafiają koty, które są ...

1.   Tag: dziki kot - Strona - Salon24 | Niezależne Forum Publicystów

halo.salon24.pl/tag/168072,dziki-kot‎

o    

22 cze 2013 - Z naprzeciwka idzie powolnym krokiem, ze zwieszonym łebkiem, jakby w depresji łaciaty, brudny, zabiedzony kot. Mija mnie. Jest poraniony.

 

 

Stary SATYR zaciera łapy, udaŁo się ogłupić PolakÓw..., KOMERCJĄ, ZŁODZIEJSTWEM I CHCIWOŚCIĄ

Albatrosie,miło mi Ciebie widzieć po urlopie. Już mi Ciebie zaczęło brakować.
Przesyłam trochę różności.

Wesoło nie jest, a nawet jest ŹLE ale trzeba działać dalej...

W rozsądnych granicach żeby nie zwariować ale nie ma innego wyjścia.

Nikt za nas tego nie zrobi...

Pozdrawiam serdecznie 

Sao Paulo




Włos staje na głowie i nóż się w kieszeni otwiera, jak się słyszy takiego przedstawiciela stada wybranego samego przez siebie ludziom na utrapienie. Rządzą Światem, jak widać, zwierzęta nie ludzie. Wcześniej czytałem jego wypowiedź gdzie twierdził, że Izrael ma potrwać jeszcze około 20 lat. Czy on przewiduje, że potem już będzie tylko sam globalny Izrael? Przecież oni pozostawieni sami sobie zeżrą się nawzajem (przykładem niech będzie warszawskie getto opisane w pamiętnikach Emanuela Ringelbluma). Jak powiedział Beniamin Franklin to są wampiry, które muszą się żywić nieswoją krwią wmieszani w obce narody. Inaczej zginą albo stworzą globalny kołchoz. Otwórzcie ludzie oczy i patrzcie co naszym dzieciom, przyszłym pokoleniom szykują “sholokauszczone” biedactwa.


 

http://wolna-polska.pl/wiadomosci/glos-z-piekla-henry-kissinger-o-nadchodzacej-wojnie-2013-09?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=glos-z-piekla-henry-kissinger-o-nadchodzacej-wojnie

 

Głos z piekła. Henry Kissinger o nadchodzącej wojnie (przypomnienie)

Żeby nie słyszeć bębnów wojny trzeba być głuchym

New York-USA. Doniosłe wyznanie Henry Kissingera , byłego, za prezydentury Nixona, Sekretarza Stanu USA, pokazuje to co się obecnie w świecie dzieje a zwłaszcza na Bliskim Wschodzie.

Wypowiedział je w swoim luksusowym domu na Manhattanie najstarszy działacz państwowy, który ukończy w maju tego roku 89 lat, patrząc daleko w przyszłość i analizując bieżącą sytuację w świecie na forum geopolityki i gospodarki.

„Stany Zjednoczone minimalizują Chiny i Rosję a ostatnim gwoździem do ich trumny będzie Iran, który oczywiście, jest głównym celem Izraela. My pozwoliliśmy Chinom zwiększyć ich potęgę militarną, daliśmy czas Rosji żeby wylizała się z sowietyzacji, daliśmy im poczucie wyższości, oczywiście fałszywe, ale to wszystko razem szybko ich doprowadzi do zguby.

My tak jak wyśmienity strzelec, nie musimy wybierać broni tak jak czynią to nowicjusze i kiedy oni podejmą próbę to my zrobimy „pif-paf”.

Nadchodząca wojna będzie na tyle poważna, że tylko jedno supermocarstwo będzie mogło wygrać i to będziemy my. . Oto dlaczego Unia Europejska tak się spieszyła żeby stworzyć swoje supermocarstwo, ponieważ oni wiedzą co nadchodzi a aby przetrwać, Europa będzie musiała być jedną całością spójnego państwa. Ta niezwłoczność mówi mi, że oni dobrze wiedzą czego można od nas oczekiwać. Och, jak bardzo marzyłem o tyn zachwycającym momencie. Kontrolując ropę naftową, kontroluje się narody, kontrolując żywność, kontroluje się ludy.”

Pan Kissinger dodał następnie: „Jeśli jesteś zwykłym człowiekiem to możesz przygotować się do wojny, wyjechać na wieś, ale powinieneś wziąć broń ze sobą ponieważ wszędzie będą wędrować hordy głodujących. Chociaż elita będzie miała własne schrony i bunkry dla specjalistów to powinna ona być na tyle ostrożna w czasie wojny jak zwykli obywatele ponieważ ich schronienia także będą zagrożone”.

Po kilku minutach milczenia żeby zebrać myśli, pan Kissinger ciągnął:

„Mówiliśmy naszym wojskowym, że będziemy musieli zająć dla siebie siedem bliskowschodnich krajów ze względu na ich zasoby bogactw naturalnych i oni praktycznie wykonali to zadanie. Wiecie jaką mam opinię o naszych wojskowych ale powinienem powiedzieć, że tym razem wypełniali rozkazy zbyt gorliwie. To jest zaledwie ostatni krok ponieważ Iran naprawdę zakłóca równowagę. Jak długo Chiny i Rosja będą stać i patrzeć jak Ameryka je wypiera? Wielki rosyjski niedźwiedź i chiński smok będą zmuszone wybudzić się ze snu a w tym czasie Izrael będzie musiał walczyć ze wszystkich sił żeby zabić jak najwięcej Arabów, tylu ilu tylko będzie mógł. Mam nadzieję, że jeśli wszystko pójdzie dobrze to połowa Bliskiego Wschodu będzie należała do Izraela. Nasza młodzież szkoliła się przez ostatnie dziesięciolecie, lub coś koło tego, w grach komputerowych i to jest interesujące widzieć w nowych grach takich jak „Call of Duty” i „Warfare 3”, to, że one odzwierciedlają dokładnie to co nadchodzi w najbliższej przyszłości z jej inteligentnym programowaniem.

Nasza młodzież w USA i na Zachodzie jest gotowa, ponieważ została ona zaprogramowana żeby być dobrymi żołnierzami, mięsem armatnim, a kiedy dostaną oni rozkaz wyjścia na ulice i walki z tymi obłąkanymi Chińczykami i Rosjanami to oni będą wykonywać rozkazy.

Z popiołów będziemy budować nowy świat a w nim będzie tylko jedno supermocarstwo i to będzie globalny rząd, który wygrywa zawsze. Nie zapominajcie, że Stany Zjednoczone mają najlepszą broń, której nie ma żaden inny naród i my pokażemy światu tę broń kiedy nadejdzie odpowiedni czas.”

Po zakończeniu wywiadu naszego reportera wyprowadził z pokoju ochroniarz Kissingera.

Źródło: www.rusinform.ru/index.php?newsid=30
Za: http://3rm.info/19778-golos-iz-ada-genri-kissindzher-o-gryadushhej-vojne.html
Za: http://stopsyjonizmowi.wordpress.com/2012/01/16/glos-z-piekla-henry-kissinger-o-nadchodzacej-wojnie/

Data publikacji: 14.01.2012
Tłum. RX



22222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222

http://humansarefree.com/2013/09/911-conspiracy-solved-names-connections.html

Pocztówki z wakacji:

http://literat.ug.edu.pl/kasprow/048.htm

Wiatr od morza - Jan Kasprowicz

Wiersze

 

Wiersz Jana Kasprowicza:

 

Helenie, Przyjaciółce na ŚMIERĆ Brata WOJCIECHA

 

 

ŚWIĘTY BOŻE, ŚWIĘTY MOCNY

 

O niezgłębione, nieobjęte moce!

 

Skrzydłami trzepocę

jak ptak ten nocny,

któremu okiem kazano skrwawionem

patrzeć w blask słońca...

 

Święty Boże! Święty Mocny!

Święty a Nieśmiertelny!...

 

A moje skrzydła plami

krew, która cieknie bez końca.

z mojego serca...

A oko moje zachodzi mgłą,

która jest skonem

i mego serca, i duszy mej!

 

Niech będzie skonem i Twoim!

Święty Boże! Święty Mocny,

Święty a Nieśmiertelny,

zmiłuj się nad nami!

I niechaj łzy,

które o jasnym poranku

wiszą na kłosach wypoczętych zbóż

lub szkliwa pianą okrywają kępy

w sen otulonych traw,

zmienią się w głośne skargi

i bez ustanku

płyną do Twoich zórz...

 

Niechaj rozszarpią na strzępy,

na krwawe szmaty

łuny świtowe, powstałe nad ziemią,

gdzie ból i rozpacz drzemią,

ogromne, przez Szatana zapłodnione światy,

a może przez Ciebie,

o Święty, Nieśmiertelny, Święty, Mocny Boże!

 

Dlaczego moje li wargi

mają wyrzucać krwawą pieśń?!

Płacz ze mną!

Dlaczego sam mam iść w tę przestrzeń ciemną,

choć żar południa pali się w przestworze?...

Dlaczego sam mam wlec się na rozdroże,

ku tym pochyłym krzyżom,

którym na czarne ramiona

kracząca siada wrona

i dziobem zmarłe rozsypuje próchno?

 

Niech głuche żale nie głuchną!...

 

Idź ze mną!

 

Zrzuć z Siebie, Ojcze, nietykalne blaski!

Zgarnij ze Siebie tę bożą,

tę władającą moc, co nad wiekami

nieugaszoną płomienieje zorzą

i światłość daje światom,

i światy w swoim ogniu na popioły trawi!

Stań się tak lichy jak ja, i skulony,

i doczesności okryty łachmanem,

wlecz się nieszczęsnym łanem

za kluczem w dal przymgloną ciągnących żurawi,

ku cichej, na rozstajach kopanej mogile

zapomnianego człowieka!

Albo w swej całej, wiekuistej sile,

w całej potędze wszechmocnego bytu,

stań przy mym boku

i duszę moją rozszerz do Swego bezmiaru,

i oczy moje, w smutku zapatrzone strony,

rozewrzyj, królu globów pełnych żalu,

do nieobjętych orbit,

i wlecz się, wlecz się ze mną na samotne pola,

ku tym ostami porosłym przydrożom,

gdzie, kurzem obsypana, ślepa siadła Dola...

 

A wiatr rozwiewa jej włosy

i żwir jej w puste sypie oczodoły,

a słońce, rozpaliwszy bezdenne niebiosy,

pali jej żółte, pomarszczone skronie

i po policzkach leje strumień żaru,

w bezdźwięczną skórę piersi wysuszone zmienia

i wargi jej roztwiera, daremnie łaknące

ach! rzeźwiącego zbawienia.

A dzwon się rozlega,

z jękiem się czołga po spalonej łące,

z płaczem się wznosi nad umarłe błonia,

łkaniem wyschnięte chce poruszyć wody

i zrozpaczony zamilka u brzega,

i znów się zrywa, i jęczy, i płacze,

i łka, i płynie, i płynie, i płynie

w tej rozpłakanej godzinie...

A jako widna ta ziemia, wspaniała

wielką godziną konania,

nie pogrzebione wokół leżą ciała,

a ci się wloką, popędzani mocą

strasznego lęku.

A każda głowa ku ziemi się słania

każde kolano się chwieje,

a krzyże posmutniałe drżą w wychudłych ręku,

a w wietrze chorągwie trzepocą,

a w martwym, niemym słońcu gromnice się złocą,

a Śmierć przed tłumem kroczy,

wielkimi kroczy odstępami

i z śmiechem na trupich ustach

wywija kosą stalową,

połyskującą w południowym skwarze,

A nad jej głową,

jak wieniec z czarnych ziół,

rozkwitłych podmuchem żałoby,

gdzie drzemią stuleci groby,

zgłodniałych kruków krążą stada

chmurą ściemnioną

i wysunąwszy dzioby,

żądliwie chłoną

ten wiew, który idzie od ziemi -

trujący, śmiertelny wiew...

A ona, świata przebiegając smug,

kroki swe liczy na mile

i kosą zatacza łuk,

że jako zboże w dzień kośby,

tak pokolenia padają

na nieskończonym obszarze,

który jej mocy oddał się spokojny,

który jej mocy oddał się bezwiedny...

 

O dzwonu łkające prośby!

O szumie więdnących drzew!

O Boże, Święty Boże! Święty a Nieśmiertelny!...

 

A ci się wloką,

blasków słonecznych odziani powłoką.

A dzwon się rozlega

w blasków słonecznych pozłocistym pyle,

opadającym na zielska przydroży,

na melancholię okryte przecznice,

na grób samotny

zapomnianego człowieka.

Kopcie samotny grób!

Niechaj w nim kości położy

ten, który z matki żywota

wyniósł nieszczęsny los!

Nieokiełzana gnała go tęsknota

za widmem bólu,

który sam jeden

wszechmocny posiada głos,

który sam jeden rozpieśnia

duszę słabego człowieka

w natchnioną pieśń,

zapładniającą światy...

Kopcie samotny grób,

pośród krwawników kopcie i dziewanny,

u stóp

próchniejącego krzyża,

gdzie w południowy skwar

bratnie się schodzą duchy,

tłum zapomnianych mar,

i wśród spalonej usiadłszy murawy,

jęk wyrzucają głuchy

z skrwawionych łon...

A jęk ten idzie po zżętych zagonach

razem z tą pieśnią, którą jęczy dzwon -

na rżyskach rusza porzucone kłosy,

czarnymi ożyn jagodami chwieje

i wierzb płaczących srebrne czesze liście,

i szumi w wierzchach czerwonych chojarów...

Kopcie samotny grób

tam, na tej miedzy szerokiej,

gdzie rośnie łopian chropawy,

gdzie srebrne lśnią się podbiały,

gdzie aksamitna bylica

rozpierza miękkie swe kiście!

Tam, gdzie ten parów

sączy resztkami wody,

gdzie ten wądolec ospały,

gdzie ci się wloką,

blasków słonecznych odziani powłoką,

gdzie się nad drogą kurzu wzbija słup,

kopcie samotny grób!

Gdzie ziemia pęka od żarów,

gdzie każda jej grudka

pełna jest znojów

i krwawych prób,

gdzie dzwon się rozlega,

gdzie w wietrze chorągwie trzepocą,

gdzie się gromnice złocą -

kopcie samotny grób!

Gdzie w dali pobłyskuje jezioro tęskniące,

gdzie jaskier więdnie na łące -

gdzie opuszczone mogiły -

te kopce poległych wojów

nielitościwy rozorywa pług,

rdzawe szablice wyrzucając z wnętrza,

dziś wroga zbrodniczy łup,

tam wy samotny, cichy, kopcie grób!...

Niechaj w nim kości położy

ten, który powstał z tej ziemi,

który miał w sobie jej trud,

jej tajemniczy jęk,

idący z głębin przestworzy

w południa senny skwar.

Niechaj w nim spocznie na wieki

ten, który zabrał z jej chat

żalniki łez

i czekał, kiedy przyjdzie wybawienia kres,

i z jej szumiących zbóż

zgarniał ten dziwnie przejmujący szum,

i w swoich dum

treść go zamykał, i w świat

jak wielką świętość niósł.

I żal go zdejmował,

że mu nie daną była moc,

by zmienić w tryumf te łzy;

że nie miał siły,

aby te szumy żałobne

w jakiś weselny,

w jakiś radosny hymn się rozpieśniły!

I obarczony przekleństwem najdroższych,

stanął na drodze w dzień tuczy,

jak krzew pogięty,

i z piorunami w zawody

rozpaczą grzmiał!

A burza huczy i huczy,

a chmur się kłębi wał,

a wiatr mu deszczem miecie w ślepe oczy,

a grzbiet mu drży jak brzoza wśród pustego pola,

a ślepa na przydrożu przykucnięta Dola

śmieje się dzikim śmiechem,

że się nie spotkał z echem

ten rozpaczliwy głos,

że go wchłonęły odmęty

tej burzy.

Że w tej nieśmiertelnej podróży,

w tej drodze znojnej,

na tym zsieczonym łanie

upadł bezsilny człek,

do wichru zwalił się stóp.

Kopcie samotny grób!

A Ty, o Święty,

o Nieśmiertelny,

który swym jednym oddechem

wypełniasz wieków wiek,

Ty od powietrza, głodu, ognia i wojny,

i od Szatana, który w dom przychodzi

i dusze zwodzi,

zachowaj nas. Panie!

 

Świat dół swój grzebie

od pierwszych dni,

a w obramieniu Trójkąta

Twe oko lśni

nad węgłem niebieskiej bramy...

A my wołamy do Ciebie,

a my wzdychamy,

Ewy nieszczęsne dzieci...

A z głuchym łoskotem

na trumnę sypią się grudki

ziemi oblanej potem,

ziemi oblanej krwią...

A naokoło zapadłe mogiły

i cicho łkające smutki

wśród trawy, co z cichym szelestem

pożółkłe liście kołysze.

A światłość wiekuista biednym ludziom świeci

w tę podróż ciemną...

Jestem!

I Ty jesteś tu ze mną!

Przerwij tę ciszę!

Niech Twoje słowo gromowe

zagrzmi nad wielkim cmentarzem!

Radosne niech głosi nadzieje!

Niech zapomniani wstaną,

a żywym niechaj życie nie będzie ponurym,

wieki kopanym dołem!

Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!

Z kornym błagamy czołem!

Spuść Swoją łaskę na tę naszą głowę,

na oczy zmroczone łzami!

Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!

Daj spiekłym łanom

rzeźwiący deszcz!

Nie zsyłaj gradu,

który nam zboże zsiecze, nim dojrzeje...

Nie trać naszego dobytku

w owcach i koniach!

Trzymaj z daleka pomory,

które nam biją

ostatnią krowę z obory!

Ze żyta wypleń sporysze

i chwast kąkolu

i w ręku trzymaj te chmury,

by się nie rwały

i nie topiły w ulewie

snopów na polu!

Niechaj nie płaczą stulecia!

Niech mróz spóźniony nie warzy nam kwiecia

na ledwie rozkwitłym drzewie,

na naszych wiśniach i gruszach,

na naszych starych, pochyłych jabłoniach...

I wdzięczność rozpal nam w duszach,

byśmy Twe dary godnie oceniać umieli.

O pełen kary

i przebaczenia pełny!

Chociaż ci nasze te grzechy utrudnią

stanąć nad nimi z powieką zamkniętą,

niech Twoja litość stokroć większą będzie

niżeli wszystek nasz grzech!

O Panie!

Nie daj wysychać studniom!

Niech się Szatana nie rozlega śmiech!

Na naszej grzędzie,

gdzie ciężki trud rozpoczęto,

niech trud ten żniwem się stanie!

Spraw, aby w wielkie, uroczyste święto,

w tę chwilę wesołą,

gdy na organie

i śpiewem, i kadzidłem wielbimy Twą moc

i dobroć Twoją,

nie była dla nas potrzeba

skąpić dziecinom chleba!

Chroń nas od zdrady

i daj nam tyle,

byśmy we własnej spoczęli mogile;

by nasze dzieci czy wnuki,

gdy przyjdzie im dla ojców starych kopać grób,

nie były przymuszone iść między sąsiady

i prosić o jałmużnę, ach! na cztery deski,

na prostą, białą skrzynię z naznaczonym smołą

krzyżem u głowy...

Ojcze niebieski!

Na pokropienie daj

i aby grosz był gotowy

dla dziadka proszalnego, co w gorącej wierze

ciche odmówi pacierze...

A jeśli ziaren swych łask

nie zechcesz równać strychulcem

po brzegi swej szczodrej ćwierci,

od nagłej i niespodziewanej śmierci

racz nas zachować. Panie!

I niechaj w wietrze chorągwie trzepocą,

niech się gromnice złocą,

niech blask ich płynie w ten słoneczny blask!

Pogrzebne niech zabrzmią śpiewy

nieszczęsnym dzieciom Ewy!

Padłym na znojnym łanie

niech dzwoni żałobny dzwon,

niech szumi z tej trawy szelestem...

 

Święty Boże! Święty Mocny!

 

Jestem!

Jestem i płaczę...

Biję skrzydłami,

jak ptak ten ranny,

jak ptak ten nocny,

któremu okiem kazano skrwawionym

patrzeć w blask słońca...

A u mych stóp

samotny kopią grób,

a czarna wrona,

na Bożej męki usiadłszy ramiona,

bez końca

kracze i kracze,

i dziobem zmarłe rozsypuje próchno...

A ci się wloką,

świetlistą mgieł sierpniowych odziani powłoką,

jak cienie,

do wielkiej się wloką mogiły...

Za nimi dziewanny

z piaszczystych wydm się ruszyły,

z miedz się ruszyły krwawniki,

spoza zapłoci bez się ruszył dziki,

tatarak zaszumiał w wądolcach

i z mułu otrząsnąwszy pachnące korzenie,

idzie wraz z niemi...

Z mokradeł kępy rogoży,

z przydroży

osty o żółtych kolcach,

szerokolistnę łopiany,

senne podbiały,

fioletowe szaleje,

cierniste głogi

wstały

i idą...

Liśćmi miękkiemi

wierzb zaszeleścił rząd

i w cichej, rozpaczliwej sunie się żałobie

śladem ich drogi...

Całe rżyskami zaścielone łany

oderwały się w tej dobie

od macierzystej ziemi

i niby olbrzymie ściany

wzniosły się w górę i płyną

tą wielką żalu godziną...

A Ty, o Boże!

o Nieśmiertelny!

o wieńcem blasków owity!

na niedostępnym tronie

siedzisz pomiędzy gwiazdami

i głową na złocistym spocząwszy Trójkącie,

krzyż trójramienny mając u swych nóg,

proch gwiazd w klepsydrze przesypujesz złotej

i ani spojrzysz na padolny smug!

Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!

Słońcom naznaczasz obroty,

gasisz księżyce,

jutrznie zapalasz i zorze

i płodzisz zasiew na byty,

na pełne cierpień żywoty,

które tu muszą mrzeć,

w samotny kłaść się grób...

Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!

O Boże!

O Mocny!

Ty się upajasz wielkością stworzenia,

po tym śmiertelnym wygonie,

Jak bedłki tak jarmużu syty ginie lud.

A jako ryczący lew

Szatan po ziemi tej krąży,

na pokolenia

zarzuca zdradną sieć,

w synu na ojca zapalczywość budzi,

wynaturzony gniew,

że syn przed ojcem zamyka swój dom!

Bratu na brata wciska krwawy nóż,

a nasze siostry i żony

na straszny rzuca srom...

Podpala nasze stodoły

z garstką zwiezionych świeżo zbóż,

mordy narodów wszczyna i pożogę

sieje na miasta i wsi,

i przekleństwami znaczy swoją drogę...

O zniszczeń dymiące dni!

A my, ten ród potępiony,

krzyże ująwszy w dłonie

i zblakłe w krwawym pochodzie,

trupimi piszczelami znaczone chorągwie,

idziem o głodzie

a pośród nas tu głód!

w ten znojny,

w ten nieszczęśliwy czas,

w którym konają wieki

i wraz się rodzą nowe

na cięższą jeszcze niedolę -

idziemy, biedną pochyliwszy głowę,

jak ten zsieczony las -

idziemy, a kres tak daleki!

A lęk niespokojny

biczem popędza nas

i dech zapiera wśród łon...

A naokoło rozlega się dzwon,

na to cmentarne przelewa się pole,

na te wyschnięte rzeki,

w chojary żałobą swą godzi,

że te się kładą na piaszczystym łanie...

A pierś nasza łka,

a w oku błyszczy łza,

a ptak ciężko ranny

uderza w skrzydła krwią ociekające,

a jaskier więdnie na łące,

a z nami idą dziewanny

i krwawnik, i wodne lilije,

a mór nam bydło bije,

a dom się nasz pali,

a siostra utonęła w rozplenionej fali,

a ojciec gdzieś daleko w strasznej zginął bitwie,

a Złe urąga modlitwie...

Cóż z nami się stanie!?

O Ty, łaskami hojny,

Ty, od powietrza, głodu, ognia i wojny,

od nagłej i niespodziewanej śmierci

i od Szatana, który w dom przychodzi

i dusze zwodzi,

zachowaj nas, Panie!...

 

Nie skłonił się jeszcze dzień,

a Szatan z moczarów łożyska,

gdzie nocą ognikami błyska,

z czeluści błota wstał

i gdy najkrótszy słońce rzuca cień

na te manowce, na te ścierniska,

pod ramię chwycił Kościotrupa

i wzrósł nad jego niebosięgłą stal -

nad Ciebie, Boże, wzrósł!...

Maszli Ty grom -

Maszli Ty chmurę w ten południa skwar,

aby z niej piorun padł

i od Szatana uwolnił ten świat?...

Wal błyskawicą, wal!

Niechaj się łamie,

niech się rozkruszy ta zdrada,

która nad życiem i nad śmiercią włada!...

. . . . . . . . . . . .

Szatanie!

Ty Kościotrupa chwyciłeś pod ramię

i nad wysokość jego ostrej kosy

wzrosłeś w niebiosy -

a grom nie pada!

Z nieukojoną żałobą

klękam przed Tobą!

Zlituj się, zlituj nad ziemią,

gdzie ból i rozpacz drzemią,

gdzie ból i rozpacz dzwonem się rozlega

i w strasznej pieśni brzmi...

Szatanie!

Kop mi samotny grób

na opuszczonym łanie,

u krzyża czarnego stóp,

pod gliny powłoką rdzawą!

A iżby nie porósł trawą,

tańcz na nim taniec piekielny

po wszystkie dni!...

A Ty, o Święty!

A Ty, o Mocny!

Ty Nieśmiertelny,

proch gwiazd przesypuj w Swej klepsydrze złotej

i płodź żywoty,

aby tak klęły jak ja;

aby płakały jak ja;

aby w szarpiącej modlitwie,

co jako dzwon ten łka,

o zmiłowanie prosiły;

aby się wlokły z gromnicami w dłoni

ku tej nieznanej ustroni,

do tej - ostatniej mogiły;

aby tak wyschły jak łza,

którą już oko me płakać nie może;

aby tak marły jak ja -

o Święty, Nieśmiertelny! Święty, Mocny Boże!

http://www.miesiecznik.znak.com.pl/Tekst/pokaz/10956/calosc

Od powietrza, głodu, ognia i wojny...

Zbigniew W. Kundzewicz, Piotr Matczaklipiec-sierpień 2009, nr 650 - 651

Szczęśliwe pokolenia

Na tle innych okresów historii pokolenia urodzone po drugiej wojnie światowej są wyjątkowo szczęśliwe. Stara pieśń błagalna „Od powietrza, ognia, głodu i wojny zachowaj nas, Panie” wydaje się odległa od realiów współczesnej Europy. Wprawdzie podczas pierwszej połowy XX wieku dwie wojny światowe oraz komunizm pochłonęły setki milionów ofiar, to jednak w ciągu ostatnich 64 lat Europejczycy żyli w pokoju, a ci spoza bloku sowieckiego – w szybko rosnącym dobrobycie.

         Systematyczna i wydajna praca w dobrze funkcjonującym systemie politycznym i ekonomicznym przynosiła pożądane efekty. W 12 najbogatszych krajach Europy wartość dochodu na głowę mieszkańca ciągle rosła po 1945 roku,  z niewielkimi zachwianiami na początku lat siedemdziesiątych (kryzys paliwowy) oraz na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Mieszkania, a potem domy i samochody, stabilna i godziwie wynagradzana praca, opieka zdrowotna na wysokim poziomie, zabezpieczenie na starość i na wypadek kalectwa – wszystko to stawało się dostępne rosnącej liczbie mieszkańców krajów uprzemysłowionych Europy Zachodniej, ale także Ameryki Północnej, Japonii czy Australii. Bezrobotnych nie było wielu, mogli oni liczyć na pomoc państwa, a osoby starsze na godne emerytury pozwalające na podróże po świecie. Renesansowe hasłocarpe diem stało się bardziej aktualne niż kiedykolwiek. Bogate społeczeństwa zaspokoiły podstawowe potrzeby materialne, przykładając coraz większą wagę do indywidualnego rozwoju osobistego, samorealizacji, ochrony środowiska[1] .

Nie dostrzegamy miecza Damoklesa

 

Szczęśliwe pokolenia ostatniego półwiecza bagatelizowały zagrożenia wynikające z działania sił natury lub człowieka. Machiavelli pisał: „Najczęstszy ludzki błąd – nie przewidzieć burzy w piękny czas”. Zagrożenia istnieją i dziś. Wzrasta nawet ich skala i zasięg.

         Aktywna obecność 6,7 miliarda ludzi, „rozpychających się” w środowisku naturalnym[2], niesie zagrożenia. Przed 10 tysiącami lat zamieszkiwało naszą planetę zaledwie 5–10 milionów ludzi, a więc mniej niż dziś mieszka tylko w jednym z 26 megamiast, o liczbie mieszkańców przekraczającej 10 milionów.

Jeszcze silniejsza od dynamiki wzrostu liczby ludności okazała się dynamika wzrostu produktu globalnego brutto, produkcji energii czy emisji dwutlenku węgla. Człowiek, jak jeszcze nigdy dotąd, ma wpływ na sprawy globalne – na procesy przenoszenia energii i materii, na skład atmosfery, na bieg rzek, na wielkoskalowe pokrycie powierzchni Ziemi. Za sprawą człowieka nie tylko rośnie potencjał strat, które mogą być wywołane naturalnymi kataklizmami, ale też ryzyko ich wystąpienia. Laureat Nagrody Nobla Paul Crutzen zauważył, że Ziemia przestała być systemem naturalnym2. Ludzkość stała się geologiczną siłą sprawczą, porównywalną z takimi naturalnymi procesami jak erozja czy erupcje wulkanów. Crutzen ochrzcił więc obecną epokę terminem „antropocenu”.

         Wiele współczesnych zagrożeń ma globalny zasięg – nie można przed nimi uciec, nawet jeśli przyczyny leżą geograficznie bardzo daleko[3]. Skażenie środowiska w następstwie katastrofy w elektrowni jądrowej w Czarnobylu dostrzeżono na całym świecie, nawet o wiele tysięcy kilometrów od miejsca wybuchu. Fala tsunami na Oceanie Indyjskim, która zdewastowała wybrzeża południowo-wschodniej Azji, spowodowała śmierć tysięcy Europejczyków spędzających Boże Narodzenie w egzotycznych stronach. Polacy również podróżują po całym świecie, bardziej niż kiedykolwiek w historii, czasem stając się ofiarami katastrof i klęsk żywiołowych.

         Obecny kryzys finansowy i ekonomiczny dotknął wszystkie kraje, łącznie z tymi, które nie miały nic wspólnego z rozwojem rynku kredytów hipotecznych i skomplikowanych produktów finansowych. Globalizacja oznacza bowiem istnienie naczyń połączonych. Połączone są ekonomia i finanse, więc problemy jednego kraju dotykają wszystkich.

         Część zagrożeń, na przykład zdrowotne, wydawała się pokonana. Jednak ludzkość jest wciąż narażona na choroby, znane i nieznane. Mimo ogromnego postępu medycyny i opieki zdrowotnej nie potrafimy przewidzieć, ani tym bardziej kontrolować, mutacji bakterii i wirusów. Świat stał się globalną wioską, więc wirusy przenoszą się z jednego końca świata na drugi w ciągu tygodni. Stąd bierze się paniczny lęk przed pandemią. Boimy się nieznanego – relacje o bioterroryzmie, SARS, „ptasiej” czy „świńskiej” grypie trafiały na czołówki mediów. W latach 1918–1919 wirus grypy „hiszpanki”, o podobnym genotypie i serotypie co wirus grypy „świńskiej” z wiosny 2009, zabił dziesiątki milionów ludzi, przy czym jesienna kulminacja w 1918 roku była silniejsza niż wiosenna.

         Tymczasem jednak, wśród przyczyn zgonów w Polsce[4], których w roku 2006 zarejestrowano 96,9 na 100 000 ludności, dominują nieepidemiczne: choroby układu krążenia (46%) oraz nowotwory (ponad 25%, przy czym rośnie względny udział nowotworów wśród przyczyn zgonu). Przyczyny zewnętrzne są odpowiedzialne za prawie 7% wszystkich zgonów, w tym niemal ćwierć przyczyn zewnętrznych stanowią samobójstwa i tyle samo – wypadki komunikacyjne.

         Jesteśmy wciąż narażeni na zagrożenia znane od dawna, ale pojawiają się też nowe. Wielki niepokój budzą te ryzyka, które zmaterializowały się podczas pierwszej dekady XXI wieku. Są to, oprócz obecnego kryzysu kredytowego, finansowego, i ekonomicznego, również ataki terrorystyczne o niespotykanej wcześniej skali (zwłaszcza atak na World Trade Center w Nowym Jorku 11 września 2001); kryzys paliwowy, kryzysy giełdowe (np. „pęknięcie bańki mydlanej” giełdowych firm internetowych), kreatywna księgowość. Zagrożenia dotyczą też systemów informatycznych – czyhają wirusy komputerowe i trojany, hakerzy i cyber-terroryzm.

         Zagrożenia przekraczają nie tylko granice geograficzne, ale też czasowe. W wielu obszarach kupujemy bezpieczeństwo i komfort, „zamiatając problemy pod dywan”. Od czasu do czasu wracają one jednak w sposób dramatyczny. Konsumpcja w najbogatszych krajach opierała się na zasadzie: kupuj teraz, płać później[5]. W efekcie wartość kredytów hipotecznych osiągnęła astronomiczne rozmiary, np w Stanach Zjednoczonych 14 bilionów (14 x 1012) dolarów[6]. A więc statystyczny obywatel USA (włączając niemowlęta) jest zadłużony hipotecznie na niemal 50 tysięcy dolarów.

        Okazuje się, że w dobie spadku cen nieruchomości, zobowiązania płatnicze niejednego z kredytobiorców przewyższają obecną wartość rynkową domu, na kupno, czy budowę którego został zaciągnięty kredyt (w czasie, kiedy domy kosztowały znacznie więcej). To stało się poważnym problemem – nie tylko dla pojedynczego kredytobiorcy i banku, ale z uwagi na masowość zjawiska i wszechobecność powiązań między systemami - dla społeczeństwa amerykańskiego, a w końcu dla całej ludzkości.

Zagrożenia naturalne

Katastrofa naturalna zachodzi na ogół wtedy, gdy zmienne geofizyczne przyjmują ekstremalne wartości na obszarze o znacznym potencjale strat. Inaczej mówiąc, powstają straty jeśli na terenach zamieszkałych przez człowieka, lub o znaczeniu gospodarczym, wieje bardzo silny wiatr, jest bardzo gorąco lub bardzo zimno, czy też pojawia się niszczący nadmiar albo długotrwały brak wody. Nie prowadzi do katastrofy wystąpienie rekordowego upału na bezludnej pustyni, czy też rekordowego mrozu na Antarktydzie.

W ostatnich dekadach zaobserwować można na całym świecie wyraźny wzrost negatywnych skutków społecznych i ekonomicznych powodowanych przez naturalne kataklizmy. Analizy trendów pokazują[7], że straty materialne spowodowane zjawiskami pogodowymi wzrosły 8-krotnie (po uwzględnieniu inflacji) między latami 1960-tymi i 1990-tymi, a więc szybciej niż liczba ludności i produkt globalny. Pojedyncze katastrofy naturalne przynoszą w ostatnich latach straty o wysokości sięgającej dziesiątek miliardów dolarów. Bezpośrednie skutki huraganu Katrina (w roku 2005), który spowodował zalanie Nowego Orleanu, wycenia się na conajmniej 100 miliardów US$. Jest charakterystyczne, że wielkość strat spowodowanych klęskami pogodowymi rośnie bardziej dynamicznie niż np straty na skutek trzęsień ziemi.

         Choć Polska nie jest krajem szczególnie narażonym na niszczące katastrofy naturalne (np. w porównaniu z Japonią, gdzie skupione są ryzyka kataklizmów wszelkiej maści), jednak i w naszym kraju występuje szereg zagrożeń. Na terenie Polski nie ma zagrożenia tsunami, ani erupcją wulkanu, bo takowego nie posiadamy. Nasz kraj nie jest jednak wolny od zagrożeń sejsmicznych, czego dowodem są nie tylko liczne mikrowstrząsy na terenach znajdujących się pod wpływem górnictwa. W dniu 21 września 2004 r. zaobserwowane silniejsze wstrząsy na północno-wschodnich rubieżach Rzeczypospolitej, z epicentrum w regionie Kaliningradu.

         W Polsce dominują klęski żywiołowe związane z ekstremalnymi zjawiskami meteorologiczno-hydrologicznymi. Straty są powodowane przez mrozy, fale upałów, susze, pożary lasu, wichury, sztormy, ulewne deszcze, powodzie, gradobicia, obfite opady śniegu, osuwiska, lawiny śnieżne i błotne, mgłę, szadź, gołoledź i uderzenia pioruna. Klęską może być jednak nie tylko nadmiar śniegu, ale także dotkliwy brak śniegu w górach w sezonie zimowym, wyraźnie zmniejszający dochody ludności żyjącej z turystyki.

Katastrofalna powódź w Polsce w lipcu 1997 spowodowała 55 ofiar śmiertelnych i straty materialne o wartości przekraczającej obecne 10 miliardów zł. W latach następnych wystąpiło jeszcze kilka dramatycznych powodzi z ofiarami w ludziach (np. 1998, 2001). Powodzie mniejszej skali zdarzają się częściej. Według GUS, w roku 2005 straty powodziowe wyniosły prawie 220 mln zł, a w roku 2007 sięgnęły 322 mln zł. Podczas długotrwałej i rozległej suszy w roku 1992 zanotowano znaczny spadek produkcji rolniczej oraz liczne pożary lasów. Susze o mniejszym natężeniu wystąpiły także w latach 2003, 2006 i 2008, a fala upałów w lipcu 2006 spowodowała negatywne skutki zdrowotne. Podczas mroźnej zimy 2005/2006 w Polsce ponad 200 osób zamarzło na śmierć. Obfitość śniegu w styczniu 2006 spowodowała zawalenie się dachu budynku Targów Katowickich i śmierć 65 osób. Przymrozki w maju 2007, po ciepłych dniach kwietniowych powodujących bujny rozwój wegetacji, wywołały dotkliwie straty w sadownictwie. Huraganowe wiatry powodują straty w infrastrukturze (zerwane dachy i przewody energetyczne czy telefoniczne) i w drzewostanie (wiatrołomy). „Biały szkwał” na Mazurach 21 sierpnia 2007 spowodował śmierć 12 osób. W roku 2008 zanotowano liczne przypadki silnych, niszczących wiatrów, np. w sierpniu trąba powietrzna spowodowała w województwie opolskim straty, szacowane na 50 mln zł.

Istnieje szereg czynników wpływających na wzrost ryzyka katastrof naturalnych. Rośnie potencjał strat i ekspozycja. Liczne katastrofy naturalne mają związek z ekstremami pogodowymi i klimatycznymi. Stąd wielkie zainteresowanie zmianami klimatu i wpływem tych zmian na zjawiska ekstremalne.

 

Ryzyko wynikające ze zmian klimatu

Narasta świadectwo obserwacji zmian klimatu. Globalne ocieplenie nie ulega wątpliwości. Już od dawna każdy kolejny rok należy do najcieplejszych w historii obserwacji. Obecne zmiany klimatu różnią się jednak od wcześniejszych okresów ocieplenia w historii Ziemi. Obserwujemy bardzo wysokie, i ciągle rosnące, atmosferyczne stężenie gazów cieplarnianych (dwutlenku węgla, metanu i podtlenku azotu), powodujące nasilenie efektu cieplarnianego i w konsekwencji – wzrost temperatury. Badając skład pęcherzyków powietrza uwięzionych w głębokich odwiertach stwierdzono, że obecne stężenie dwutlenku węgla jest wyższe niż kiedykolwiek w przeszłości, do jakiej możemy sięgnąć analizując rdzenie lodowe, tzn. 650 000 lat wstecz. Stało się tak, ponieważ człowiek emituje do atmosfery coraz większe ilości gazów cieplarnianych, a poprzez zmiany użytkowania terenu zmniejsza możliwość wiązania dwutlenku węgla przez rośliny.

         Zaobserwowano szereg efektów towarzyszących ociepleniu – kurczenie się kriosfery, wzrost poziomu morza i ekstremów pogodowych. Projekcje na przyszłość zapowiadają nie tylko silniejszy wzrost temperatury, ale też inne, niepokojące zmiany. Przewiduje się wzrost ryzyka niekorzystnych zmian w systemach unikalnych i zagrożonych (np. masowe ginięcie gatunków) oraz wzrost ryzyka wynikającego z ekstremów klimatycznych, które staną się częstsze i bardziej intensywne. Rozkład konsekwencji zmian klimatu również budzi niepokój – będą wygrani i przegrani. Kraje rozwinięte mogą skorzystać, ale straci większość krajów rozwijających się. Czym silniejszy wzrost temperatury i intensywność efektów towarzyszących, tym straty, np. w Afryce, będą bardziej dotkliwe. Przy znaczniejszym ociepleniu wygranych może nie być, a zagregowane globalne wskaźniki ekonomiczne wykażą znaczne spadki[8].

Pośród systemów i sektorów szczególnie wrażliwych na zmiany klimatu są niektóre ekosystemy (np. górskie i arktyczne, nadmorskie i rafy koralowe); zasoby wodne na obszarach suchych; rolnictwo w niskich szerokościach geograficznych, oraz zdrowie ludzkie tam, gdzie zdolność do adaptacji jest niska. Szczególne wrażliwymi regionami są: Afryka, nisko położone obszary nadmorskie i wyspy, oraz delty wielkich rzek w Azji i Afryce[9].

         W Polsce temperatura przeciętnego roku w latach 2020-tych (określmy ten punkt jako 2025) będzie o ok. 0,3 oC wyższa niż obecnie. Oznacza to, że śnieg będzie padał rzadziej, a deszcz w zimie – częściej. Natomiast w lecie czeka nas dużo suchych i gorących dni, a jeśli już spadnie deszcz, to może być tak intensywny, że kanalizacja miejska nie będzie w stanie odprowadzić mas wodnych. Fale upałów przybiorą na sile i temperatury maksymalne częściej przekraczać będą 30, czy 35 oC. Wyższa będzie temperatura wody w Bałtyku, ale poziom morza się podniesie, zagrażając piaszczystym plażom i wysokiemu klifowi.

         W kontekście zmian klimatu wracamy do treści starej pieśni błagalnej. Mamy ciągle powody, by obawiać się „powietrza, ognia, głodu i wojny”, a zmiany klimatu mogą spowodować zaostrzenie się problemów.

         Termin „powietrze” interpretować można szerzej niż tylko „morowe powietrze” (dawna nazwa zarazy). Również bardziej dosłownie – jako zagrożenia związane bezpośrednio z atmosferą – z falami upałów, silnymi wiatrami, intensywnymi deszczami lub długotrwałym i dotkliwym ich brakiem, czy też z unoszącymi się w powietrzu alergenami.

         Ocieplenie klimatu przynosi wzrost wielu zagrożeń zdrowotnych, m.in. z powodu zmiany zasięgu chorób. Wzrasta zagrożenie chorobami przenoszonymi przez kleszcze, których zasięg występowania, wraz z ociepleniem, przesuwa się na północ, a okres zagrożenia wydłuża się. Zagrożenia przynoszą też nowe, migrujące w kierunku północy gatunki roślin. Na Węgrzech istnieją już regulacje prawne zmuszające właścicieli nieruchomości do usuwania obcego gatunku – ambrozji, silnie alergogennej rośliny, która szybko się rozprzestrzenia. Upały w lecie 2003 roku spowodowały w Zachodniej Europie kilkadziesiąt tysięcy dodatkowych zgonów.

         Obawiamy się ognia. Pożary lasów zdarzają się często podczas suszy, a ogień trawi również zabudowania. W lecie roku 1992 zanotowano w Polsce niemal 11 900 pożarów lasów, w których spłonęło blisko 43 800 hektarów powierzchni leśnych[10]. W lecie roku 2003, podczas dramatycznej suszy, jaka nawiedziła znaczną część Europy, płonęły wielkie obszary leśne – we Francji, Portugalii i Hiszpanii, a w lecie roku 2007 – w Grecji. We wszystkich tych pożarach ginęli ludzie. Według projekcji klimatycznych, w przyszłości susze nasilą się – będą częstsze i bardziej intensywne.

         Szczęśliwie w Europie i w Polsce nie ma klęski głodu (mimo znacznych obszarów ubóstwa i niedożywienia w biednych rodzinach). Jednak liczbę głodujących na świecie ocenia się na ponad 900 milionów.Co sekundę gdzieś na świecie umiera z głodu człowiek, a co 5 sekund – dziecko. Ludzi przybywa na świecie w tempie niemal 100 milionów rocznie, więc dramatycznie maleje ilość wody i powierzchnia gruntów uprawnych na głowę ludności. W miarę wzrostu zamożności ludzi, dieta staje się „bogatsza”. Jednak do wyprodukowania kilograma mięsa potrzeba ponad 10-krotnie więcej wody niż do produkcji kilograma pszenicy. Dostępność wody odgrywać więc będzie krytyczną rolę. Ryzyko głodu rośnie wraz z ociepleniem klimatu i niekorzystnymi zmianami w przestrzennym i czasowym rozkładzie deszczy. Można oczekiwać powstania licznej kategorii uchodźców klimatycznych, opuszczających tereny, gdzie nie da się żyć.

         Zagrożenie wojną na świecie też nie minęło, choć – szczęśliwie – Europa wydaje się stabilna i bezpieczna, nawet jeśli Europejczycy, również Polacy, giną w wojnach na innych kontynentach. Być może ludzkość znajdzie sposoby rozwiązywania sporów bez środka ostatecznego – wojny. Może dyplomacja prewencyjna pozwoli uniknąć gwałtownych konfliktów i wojen związanych z wodą[11], ze skutkami zmian klimatu, czy odpowiedzialnością za nie.

         Zmiany klimatu są większym zagrożeniem dla krajów rozwijających się niż dla krajów bogatych. Jest tak, mimo, że liczne kraje Trzeciego Świata nie są nawet w najmniejszym stopniu odpowiedzialne za antropogeniczne ocieplenie.

Zabezpieczenia przed zagrożeniami

Zagrożenia naturalne zawsze towarzyszyły człowiekowi. Aby ochronić sie przed zagrożeniami, ludzie migrowali na tereny bezpieczniejsze, budowali ochronną infrastrukturę i rozwijali pomoc wzajemną. Pomoc rodziny, wspólnoty lokalnej i parafii była (i często wciąż jest) najważniejszym źródłem pomocy w przypadku powodzi, pożaru i innych nieszczęść. Rosnąca zamożność powoduje jednak, że ludzie mają coraz więcej do stracenia. Czym bogatsze i bardziej rozwinięte społeczeństwa, tym większe wysiłki (i nakłady), by zminimalizować ryzyko. Katastrofy naturalne (np. powodzie) przynoszą straty zarówno w krajach rozwiniętych jak i biednych. W tych pierwszych, straty materialne mogą być znaczne, ale istnieją też większe możliwości ich kompensowania. Bogatsze kraje mają więcej zasobów, lepszą infrastrukturę i organizację, co pozwala „zamortyzować” szok.

Zapobieganie, obejmujące szereg powiązanych ze sobą działań, ma na celu zmniejszanie prawdopodobieństwa wystąpienia katastrofy, lub zmniejszenie wielkości strat. Jeśli katastrofa już wystąpiła, potrzebna staje się pomoc i kompensacja zniszczonych zasobów. W przypadku zagrożeń naturalnych, a w szczególności w zagrożeń klimatycznych, potrzebne są działania mitygacyjne i adaptacyjne. Podejmując mitygację, zakłada się, że ludzka aktywność powoduje zwiększenie poziomu zagrożeń (i w konsekwencji strat), więc możliwe jest minimalizowanie zagrożeń, poprzez odpowiednie zmiany zachowania człowieka. Mitygację można zinterpretować jako leczenie przyczynowe (niwelowanie „przyczyn choroby”) przez zmniejszenie ciągle rosnących emisji gazów cieplarnianych, „nakręcających” globalne zmiany klimatu). Pojawiają się jednak poważne praktyczne trudności, gdyż skuteczne przeciwdziałanie zmianom klimatu wymaga solidarnej współpracy globalnej. Skomplikowane losy Protokołu z Kyoto (który, nota bene jest dalece niewystarczający do powstrzymania ocieplenia) pokazują ostrość problemów. Ponieważ zmiany klimatu niosą nieuchronne zagrożenia, potrzebna jest adaptacja - działania dostosowujące do skutków zmian klimatu, które powodują zmniejszenie strat i dolegliwości.

Adaptację można uznać za „leczenie objawowe”. Okolicznością utrudniającą podejmowanie działań mitygacyjnych i adaptacyjnych jest duża doza niepewności w oszacowaniach przyszłych zmian klimatu i ich skutków.

         Współcześnie, zabezpieczenia przed zagrożeniami sprofesjonalizowały się. Z jednej strony, państwo bierze na siebie wiele obowiązków w tym zakresie. Z drugiej strony, rozbudował się znacznie sektor komercyjnych ubezpieczeń, które powodują rozproszenie ryzyka między wielu ludzi, w przestrzeni i w czasie. Ubezpieczenia znane są od dawna. W Polsce, na Żuławach ubezpieczenia wzajemne istniały już od XVII wieku. Nie miały celu komercyjnego, lecz były formą redukcji ryzyka poprzez budowę wzajemnej solidarności między członkami społeczności. Początkowo ubezpieczenia dotyczyły najczęściej pożarów. Juz w 1757 roku w Poznaniu działała Kasa Ogniowa. Ubezpieczenia dotyczyły też płodów rolnych. Po drugiej wojnie światowej, polskie zakłady ubezpieczeniowe zostały upaństwowione i państwo zaczęło odgrywać rolę gwaranta.

         Mimo rozwoju ubezpieczeń nie pokrywają one strat – nawet w krajach bogatych[12] i nie obejmują wielu grup. Podejmuje się próby przygotowania takich form ubezpieczeń, które mogłyby być wykorzystane w krajach biednych i takich, gdzie ubezpieczenia są rzadkością  Rozwój ubezpieczeń nie jest jednak sprawą prostą. W Europie istnieje kilka systemów ubezpieczeń: w niektórych krajach są one dobrowolne, w innych obowiązkowe, zaś jeszcze w innych – dobrowolne lecz wspomagane przez państwo.

         Próby rozwoju ubezpieczeń są trudne między innymi ze względu na „efekt uboczny” w postaci „hazardu moralnego”, którego istota polega na tym, że osoby mające świadomość gwarancji kompensacji ryzyka przestają dbać o zabezpieczenie, wiedząc, że jeśli stracą – zostanie im to zrekompensowane[13]. Kazimierz Tarchalski przytacza ciekawy przykład hazardu moralnego, jakim była późnośredniowieczna praktyka handlu odpustami. Jeśli możliwe było kupowanie odpuszczenia grzechów, które pokutnik miał zamiar popełnić w przyszłości, to oczywiście był on bardziej skłonny grzeszyć[14].

         W odniesieniu do zagrożeń naturalnych, hazard moralny ma poważne znaczenie i pojawia się w dwóch zasadniczych postaciach. Po pierwsze, w przypadku osób ubezpieczonych (od powodzi, od strat spowodowanych wiatrem, gradobiciem, czy suszą), pewność kompensacji ze strony ubezpieczyciela skłania do ignorowania i bagatelizowania zagrożenia przez ubezpieczonego. Nie podejmuje on działań zmniejszających ryzyko i wielkość strat. Klasycznym przypadkiem są programy przeciwpowodziowe, realizowane w latach 1930-tych w Stanach Zjednoczonych. Po wdrożeniu kosztownego programu zabezpieczeń okazało się, że straty powodziowe wcale nie zmalały. Mieszkańcy dyskontowali bowiem większe bezpieczeństwo i skłonni byli do podejmowania większego ryzyka – np. budując domy na terenach chronionych obwałowaniami, lecz wciąż narażonych na zalanie. Wiara w absolutną skuteczność strukturalnych metod osłony jest jednak nieuzasadniona. Nawet bezpiecznie zaprojektowane (tzn. z zapasem – znacznym marginesem bezpieczeństwa) i doskonale utrzymane urządzenia (np. obwałowania) nie gwarantują ochrony, gdy nastąpi ogromna powódź, o amplitudzie znacznie przewyższającej założenia projektowe. Projektujemy osłonę na określony poziom wody (np 100-letniej, który przekroczony jest, średnio, raz na sto lat), więc nie mamy gwarancji bezpieczeństwa, jeśli zdarzy się większa woda.

Hazard moralny przybiera też inną postać. Gwarancje rekompensat, nawet jeśli są iluzoryczne, skłaniają do przyjęcia założenia, że jakaś pomoc się pojawi – „państwo pomoże”. W efekcie, niska jest skłonność do dobrowolnego ubezpieczania się od strat powodziowych i innych zagrożeń. Pokazują to badania prowadzone na Węgrzech[15], ale podobna sytuacja występuje w Polsce. W efekcie, gdy już dojdzie do katastrofy, szuka się środków w budżecie państwa, by pomóc poszkodowanym. Podejmuje się więc próby skłonienia obywateli do przyjęcia większej odpowiedzialności za swoje bezpieczeństwo. Na Węgrzech wdrażany jest program uzależniający udzielania pomocy powodzianom ze strony państwa od wcześniejszego dobrowolnego ubezpieczenia. W Polsce stosuje się np. dopłaty do ubezpieczeń płodów rolnych. Rozwiązaniem może być wprowadzenie systemu powszechnych i obowiązkowych ubezpieczeń. Jest to jednak trudne politycznie, gdyż oznacza de facto nakładanie nowych podatków. Dodatkowo, w ostatnich latach spektakularne katastrofy (zwłaszcza powodzie) stały się okazją dla polityków, by się pokazać w dobrym świetle, podczas przekazywania pomocy poszkodowanym. Oczywiście, pogłębia to zakres zjawiska moralnego hazardu.

 

Co dalej?

Badania naukowe pokazują, że prawdopodobieństwo katastrof żywiołowych będzie wzrastać. Obywatele bogatych społeczeństw (Polskę można też tu dołączyć) przyzwyczaili się do wysokiego poziomu gwarantowanych rekompensat i nie są skłonni do ograniczania konsumpcji by zabezpieczać się przez nadchodzącymi zagrożeniami. Być może zmiana tego stanu jest jednym z najważniejszych wyzwań stojących przez społeczeństwami, zwłaszcza w kontekście skutków zmian klimatu. Pewne działania są już podejmowane. Na przykład, Unia Europejska stworzyła Fundusz Solidarności, o budżecie 1 mld Euro, który ma służyć pomocą krajom członkowskim w przypadku wielkich katastrof naturalnych. Jednak zjawisko hazardu moralnego wydaje się raczej narastać niż zanikać.

         Dobrostan, jaki pojawił się po drugiej wojnie światowej w bogatych krajach, obejmował nie tylko wymiar materialny, lecz także rosnące gwarancje bezpieczeństwa w wielu obszarach życia. Wydaje się jednak, że bezpieczeństwo było złudne, a dostatek – w pewnej mierze – na kredyt. Systemom emerytalno-rentowym w wielu krajach grozi upadek, systemy ekonomiczne są niestabilne (jak pokazuje ostatni kryzys finansowy), a bezpieczeństwo zatrudnienia staje się iluzoryczne. Dodatkowo, budowa dobrobytu wymagała intensywnej eksploatacji zasobów naturalnych. Zmiany klimatu pokazują, że nie da się tego robić bezkarnie przez długi czas. Choć wolelibyśmy o tym nie myśleć, żyjemy i będziemy żyć z odwiecznymi i nowymi zagrożeniami. 
Informacja o autorach:

Zbigniew W. Kundzewicz jest profesorem nauk o Ziemi, a Piotr Matczak doktorem socjologii. Prof. Kundzewicz jest Przewodniczącym, a dr Matczak – Sekretarzem Komitetu Badań nad Zagrożeniami przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. Obaj pracują w Instytucie Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN w Poznaniu. Ponadto prof. Kundzewicz jest zatrudniony w Instytucie Badań nad Konsekwencjami Klimatu (PIK) w Poczdamie (Niemcy), a dr Matczak w Instytucie Socjologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

 


[1] Międzynarodowe badania wartości społecznych prowadzone od lat przez Ronalda Ingleharta pokazują, że wraz z rosnącym PKB na głowę ludności, zmieniają się społeczne preferencje (Inglehart R, 1997, Modernization and Postmodernization: Cultural, Economic and Political Change in 43 Societies, Princeton University Press.

[2] Kundzewicz Z. W. i Kowalczak P. (2008) Zmiany klimatu i ich skutki, Wyd. Kurpisz, Poznań.

[3] Zwraca na to uwagę wielu autorów, przykładowo: Beck U. (1992) Risk society. Towards a New Modernity, Wyd. Sage, Londyn; Giddens A. (1990) The consequences of Modernity, Wyd.Polity, Cambridge.

[4] Rocznik Demograficzny (2008) Zakład Wydawnictw Statystycznych, Warszawa.

[5] Frederick Studemann – Pokoleniu wyżu demograficznego – serdeczne dzięki (Financial Times, www.onet.pl)

[6] Według szacunków Jeremy Rifkina przedstawionych na wykładzie „Leading the way to the Third Industrial Revolution” (Wskazując drogę do trzeciej rewolucji przemysłowej) otwierającym sesję Research Connection w Pradze, 7 maja 2009.

[7] Mills E. (2005) Insurance in a climate of change. Science 309, 1040-1044.

 

[8] W Raporcie Sterna szacuje się, że brak skutecznych działań powstrzymujących zmiany klimatu doprowadzi do spadku dochodu (GDP) o 35% do roku 2200 (Stern Review, 2007 – dostępny na stronie: http://www.hm-treasury.gov.uk/stern_review_report.htm). Inne szacunki są mniej alarmistyczne, a są też takie, które wskazują na lokalne korzyści ze zmiany klimatu.

 

[9] Międzyrządowy Panel d/s Zmian Klimatu (IPCC) (2007) Synthesis Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Contribution of Working Groups I, II and III to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge University Press.Raport syntezy jest dostępny w internecie:  http://www.ipcc.ch/pdf/assessment-report/ar4/syr/ar4_syr.pdf

 

[10] Polna M. (2005) Zróżnicowanie natężenia pożarów leśnych w Polsce w latach 1990-2003, Acta Sci. Pol., Silv. Colendar. Rat. Ind. Lignar. 4(2) 81-90.

 

[11] Kundzewicz Z. W. (2000) Gdyby mała wody miarka. Zasoby wodne dla trwałego rozwoju. PWN, Warszawa.

[12] Munich Re (2009) Natural Catastrophes 2008. Analyses, Assessments, Positions, Monachium.

[13] M. V. Pauly traktuje hazard moralny jako: “skłonność do prowokowania niematerialne strat spowodowaną przez fakt ubezpieczenia” (The economics of moral hazard, American Economic Review, 58, 1968). Odnosi się to szeregu sytuacji. Jeśli mamy przekonanie co do pełnego zwrotu kosztów w razie kradzieży samochodu, nie szukamy dodatkowych zabezpieczeń do swojego auta. Gwarancja zatrudnienia mniej skłania do ciężkiej pracy niż widmo bezrobocia. Student płacący za studia bardziej przykłada się do nauki od studenta zwolnionego z opłat itp. Termin „moralny” wywodził się z języka matematyków badających procesy decyzyjne i oznaczał tyle co „subiektywny”, choć oczywiście istnieje tu pewien pierwiastek normatywny.

 

[14] Tarchalski K. (1999) Hazard moralny jako problem w gospodarce, Kraków.

[15] Vári, A., Linnerooth-Bayer, J. Ferencz, Z. (2003) Stakeholder views on flood risk management in Hungary’s Upper Tisza Basin, W: Linnerooth-Bayer J. i A. Amendola (red.), Special Edition on Flood Risks in Europe, Risk Analysis,23:537-627.

Tagi: ekologia

 

 Zdewastowane młyny wodne w Polsce, zdewastowana retencja milionów m3 wody pitnej. Polska Rzeczypospolita to nie Szwajcaria - Zbigniew Brzeziński się cieszy, udało się ogłupić ten NARÓD!

 

 

 

 

 

 

 

 

Ciag dalszy ...

http://wolna-polska.pl/wiadomosci/jak-kontrolowac-spoleczenstwo-2013-08

Jak kontrolować społeczeństwo?

 
 

Ciag dalszy ...

 



http://wolna-polska.pl/wiadomosci/jak-kontrolowac-spoleczenstwo-2013-08

Na końcu "Czy system szpiegowski „Echelon” działa w Polsce?" jest WAŻNY reportaż ale ja podałam tylko link a może uda się Tobie umieścić film

 


http://wolna-polska.pl/wiadomosci/jak-kontrolowac-spoleczenstwo-2013-08

Jak kontrolować społeczeństwo?

Gdyby ludzie wiedzieli co dzieje się wokół nich, nigdy nie pozwoliliby na samowolę rządu. Lecz czy mogą coś wskórać w walce z propagandą?

Rys historyczny

Historia kontroli umysłu rozpoczyna się na przełomie XIX i XX wieku. Sigmund Freud na podstawie swoich badań stworzył wtedy psychoanalizę, która stała się podwaliną manipulacji ludzkimi umysłami. Ów psycholog został pierwszym dyrektorem Instytutu Tavistock, kontrolowanego przez brytyjską tajną służbę MI6. Były tam prowadzone badania nad psychiką człowieka. W roku 1932 zarządzanie ośrodkiem trafia w ręce Kurta Lewina. Obiektem jego badań staje się punk krytyczny ludzkiego umysłu. Nie tylko Anglia parała się psychologią. Amerykański uczony Wilhelm Reich na zlecenie CIA również badał wpływ mózgu na różne czynniki. Jednak naukowiec zdał sobie sprawę z wagi swoich odkryć i próbował ukryć wyniki badań, ale było już na to za późno. Pierwsze eksperymenty polegały na stosowaniu tortur, izolacji, prądu elektrycznego, narkotyków, hipnozy. Jako ofiary wybierano małe dzieci porywane, brane z sierocińca lub dostarczane przez sekty satanistyczne, które są znakomitym przykładem dewastacji ludzkiego umysłu. Poczynania grupy przejmują kontrolę nad jednostką w jej obrębie. Dochodzi do jej degradacji i podporządkowania.

Projekty rządowe

Wyniki badań nad kontrolą umysłu znalazły zastosowanie w tworzeniu żołnierza idealnego. Program CIA o nazwie MONARCH polegał na szkoleniu dzieci już od 5-tego roku życia, by w przyszłości mogły służyć państwu. Trening rozpoczynały tortury, co ułatwiało zapamiętanie traumatycznych przeżyć. Prowadzi to przede wszystkim do podziału osobowości. Kolejny krok to umacnianie destrukcji poprzez hipnozę i środki farmaceutyczne. Następny etap polega na wdrukowaniu programu do nowo powstałego żołnierza i deprywacji sensorycznej.

Ślepe oczy

Eksperymenty ukazują, że można wygasić lub wytworzyć wrażliwość ludzi na pewne zjawiska społeczne. Ale to nie wszystko.

Noam Chomsky sformułował zasady, których należy przestrzegać by kontrolować masy. Twierdził on, że manipulacja polega w dużej mierze na odwróceniu uwagi od naukowych, ekonomicznych i politycznych aspektów życia, za pomocą błahych wydarzeń. Kolejna „rada” dla elit władzy brzmi: „Stwórz problem i zaproponuj rozwiązanie”. Chodzi o wzbudzenie reakcji, dzięki której społeczeństwo będzie domagać się zmian. Można na przykład zaaranżować ataki terrorystyczne, by następnie pod pretekstem bezpieczeństwa wprowadzić przepisy ograniczające wolność obywateli. Ważne jest mówienie o konieczności modyfikacji obecnego stanu rzeczy w przyszłości. To co będzie kiedyś zostanie znacznie łatwiej zaakceptowane przez obywateli. Należy pamiętać o graniu na emocjach, czyli sprawieniu by odbiorcy przekazu poczuli z nim emocjonalny związek.

W narodach manipulowanych musi szerzyć się głupota i przeciętność. Do ich wprowadzania przyczynia się m.in. system edukacji.

Kiedy umysł kapituluje

Najbardziej znanym eksperymentem psychologicznym jest stanfordzki eksperyment więzienny. Naukowiec koordynujący podzielił ochotników na dwie grupy: więźniów i pilnujących ich strażników. Owych ludzi przetransportowano do rzeczywistego więzienia, gdzie mieli odgrywać swoje role. Już po niedługim czasie było widać, że strażnicy uznali się za grupę dominującą i zaczęli bić, torturować i poniżać więźniów. Oni zaś sprawiali wrażenie pogodzonych z losem i poddawali się cierpieniom. To doświadczenie zostało zapamiętane ze względu na szczególną brutalność, niemniej jednak ukazuje kruchość ludzkiej psychiki.

Kolejny znany test ludzkiej osobowości polegał na sprawdzeniu do czego zdolny jest człowiek, kiedy odpowiedzialność za jego czyny ponosi ktoś inny. Ochotnika umieszczano za biurkiem, na którym znajdował się przycisk wysyłający impulsy elektryczne o sile definiowanej przez osobą badaną. Obok stał naukowiec, a za kotarą osoba podstawiona przez uczonego, dla której impulsy były przeznaczone. Wynik doświadczenia był zadziwiający. Okazało się, że ochotnik był w stanie wysłać śmiertelną dawkę prądu, jeśli tylko wina spadłaby na kogoś innego.

Technika w służbie władzy

Rozwój technologiczny jest równoznaczny z rozwojem techniki kontroli umysłu. Objawia się to w stosowaniu chipów, mających na celu m.in. przerywanie połączeń nerwowych, wpływanie na impulsy nerwowe i zmianę zachowania.

Nie bez znaczenia jest rozwój biologii, neurobiologii i psychologii, co daje elitom szansę na skuteczniejsze manipulowanie społeczeństwem.

Wiem, że nic nie wiem

Co ciekawe, znajomość technik manipulacji i kontroli umysłu nie sprawia, że stajemy się na nie odporni! Nic nie jest w stanie zablokować ich szkodliwego działania. Jednak to nie powód by przyglądać się działaniom elit władzy. Nadszedł czas by walczyć o prawdziwą wolność. Czy ludzkość kiedyś się obudzi?

Za:http://nrzeczywistosc.wordpress.com/jak-kontrolowac-spoleczenstwo/

Podziel się

 

http://wolna-polska.pl/wiadomosci/jak-kontrolowac-spoleczenstwo-2013-08

 

Czy system szpiegowski „Echelon” działa w Polsce?

Sensacyjne odkrycie! Tajny, szpiegowski system Echelon działa na terenie Polski? Sensacyjny materiał reporterski! Jedna z kilku stacji największego szpiegowskiego systemu elektronicznej inwigilacji na świecie kontrolowanego przez Agencję Bezpieczeństwa Narodowego USA, prawdopodobnie działa także na terenie Polski.

Wojskowy teren jest bardzo dobrze chroniony. W przypadku pojawienia się samochodu z obcą rejestracją – na miejscu natychmiast zjawiają się funkcjonariusze Straży Granicznej. Miejscowa sklepikarka zobowiązana została do informowania wojskowych o obecności każdej nieznanej jej osoby.

Do takich sensacyjnych wniosków doszli byli już dziennikarze TVP Olsztyn i Rzeczpospolitej – Piotr Owczarski, Tomasz Sklinsmont i Mariusz Kowalewski, którzyprzez kilka miesięcy badali najbardziej skrywaną tajemnicę na świecie.

Dziennikarzy pracujących nad sprawą, wielokrotnie przekonywano, by nie realizowano tego reportażu. Z kolei mieszkańcy miejscowości, w której znajdują się tajemnicze obiekty wojskowe, zabroniono mówić o tym, co może znajdować się na terenach wojskowych.

Obiekty wojskowe na terenie województwa warmińsko-mazurskiego są ściśle tajne.

Pieniądze na budowę polskiego elementu globalnego podsłuchu tzw. Echelon przekazali Amerykanie. Dzięki supernowoczesnym radarom i systemom anten, wywiad kontroluje całą przestrzeń internetową i telekomunikacyjną, a więc gromadzi i analizuje faksy, e- maile, transfery plików, a nawet zwykłe rozmowy telefoniczne.

Przechwytuje także informacje przekazywane przez satelity komercyjne i rozpoznawcze. Szacuje się, żeEchelon przetwarza nawet 3 miliardy informacji na dobę.

Mieszkańcom miejscowości wojsko zabroniło wypowiadania się na temat obiektów.

Superkomputery wyposażone w słownik haseł, specjalne szyfry i kompresję potrafią przetworzyć informację przekazywaną w niemal każdym języku. Mówi się, że w niedalekiej przyszłości system będzie połączony z elementami tarczy antyrakietowej.

Tajna, wojskowa baza, mogąca być elementem globalnego systemu szpiegowskiego Echelon – widziana z satelity. (Fot. Maps Google)

Czy w Polsce, w niewielkiej miejscowości w województwie warmińsko-mazurskim, znajduje się baza będąca elementem globalnego systemu podsłuchowego Echelon?

Zapraszamy do obejrzenia reportażu:

System podsłuchów.

http://www.youtube.com/watch?v=2WVoC4h57pE

Za: http://gazetabaltycka.pl/promowane/sensacyjne-odkrycie-tajny-szpiegowski-system-echelon-dziala-na-terenie-polski

Data publikacji: 18.01.2013

YouTube - Videos from this email

 

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=2WVoC4h57pE

 

System podsłuchów.

ImprezaTv ImprezaTv·25 filmów
Subskrybuj89

10 589

 

Najlepsze komentarze

·        ktoś Wświecie 

54.366271,20.561009 lokalizacja google maps

Odpowiedz · 8 Głos "za"Głos "przeciw"

·        Xintiyucano 

może to jest odpowiedź, znalazłem pod video na YT:

"Komentarz do stosowania systemu Echelon w Polsce - 22.05.2013"

napisał user o ksywce: D6Film:

"heh, ta "tajna miejscowość" na "T", gdzie znajduje się to magiczne "centrum" to Toprzyny (w Warmińsko-Mazurskim google pokazuje raptem 2 wioski na "T" :)) - a ten mega-tajny kompleks znajduje się ok 1 km na Płn-Zach. od tej wioski - zdjęcia satelitarne są całkiem spoko (i mega śledztwo = 30s na guglowej mapie ;)))

..."

Odpowiedz · 2 Głos "za"Głos "przeciw" w odpowiedzi do: elokubus (Pokaż komentarz)

 

·        ALEX .S. 

ALEX .S. 3 tygodnie temu

ROSJAN CHCĄ PODSŁUCHIWAĆ BO PREZYDENT Z NAJWIĘKSZYM ZAUFANIEM SPOŁECZNYM ...WALCZY JAK LEW ;)

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw"

·        Pan Mordziaty 

Pan Mordziaty 1 miesiąc temu

O ja pierdole :0

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw"

·        ewa161op034 

ewa161op034 1 miesiąc temu

Tak jak bym o tym nie wiedziała bez tego filmu (...)

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw"

·        maszmisz 

maszmisz 1 miesiąc temu

Dobrze, że Polska coś takiego ma. Lepiej wiedzieć co się dzieje u naszego północnego i jakże pokojowego względem Polski sąsiada niż później się zdziwić. Zapewne po drugiej stronie granicy stoi jakiś ichniejszy echelon i robi to samo. Oczywiście o ile to nie podpucha i zmyłka, bo zdaje się, że google maps ukrywa jakieś takie miejsca. Tak było chyba ze strefą 52 ;)

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw"

·        elokubus 

elokubus 3 miesiące temu

Dzięki. Widać na mapie google.

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw" w odpowiedzi do: Xintiyucano (Pokaż komentarz)

·        Xintiyucano 

Xintiyucano 3 miesiące temu

... ale pewności co do tego nie ma

Odpowiedz · Głos "za"Głos "przeciw" w odpowiedzi do: Xintiyucano (Pokaż komentarz)

 

 
 
 


http://wolna-polska.pl/wiadomosci/czekoladowy-orzel-2013-05

Dobrostan aż kwitnie

 

 

 

Literatura:

http://lyricstranslate.com

Suplikacje. Święty Boże

Od powietrza, głodu, ognia i wojny
- wybaw nas Panie!
Od powietrza, głodu, ognia i wojny
- wybaw nas Panie!
Od powietrza, głodu, ognia i wojny
- wybaw nas Panie!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!
My grzeszni, Ciebie Boże prosimy
- przepuść nam Panie!
My grzeszni, Ciebie Boże prosimy
- wysłuchaj nas Panie!
My grzeszni Ciebie Boże Prosimy
- zmiłuj się nad nami!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!
Od nagłej a niespodziewanej śmierci
- zachowaj nas Panie!
Od nagłej a niespodziewanej śmierci
- zachowaj nas Panie!
Od nagłej a niespodziewanej śmierci
- zachowaj nas Panie!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!
Święty Boże, Święty Mocny, Święty a Nieśmiertelny
- zmiłuj się nad nami!


Przeczytaj więcej tutaj: http://lyricstranslate.com/en/Andrzej-Dziubek-DePress-Suplikacje-Swiety-Boze-lyrics.html#2CpdohIG6mW6y3oY.99

 

 

Mgła - film o katastrofie w Smoleńsku:

youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Bx8D9li6OMU

Mgła - film o katastrofie w Smoleńsku, 5 stycznia z Gazetą Polską

Mgla2010 Mgla2010·2 filmy
107

562 256

Podoba mi się      Nie podoba mi się 288

Fajne Nie podoba mi się

Informacje Udostępnij Dodaj do Statystyki Zgłoś

Przesłano 23 gru 2010

"Suplikacje. Święty Boże" . Aranżacja : Michał Skarżyński. Śpiewa: Andrzej Dziubek, DePress.
Montaż: Paweł Suchta.
"Mgła" - film Marii Dłużewskiej i Joanny Lichockiej.
Zwiastun pierwszego polskiego filmu o katastrofie w Smoleńsku.
Producent: Gazeta Polska.
5 stycznia z Gazetą Polską.

Pokaż więcej

 

Najlepsze komentarze

·        robokopo 

Buhahaha... Prostaczek zupełnie zwariował... Tak! Na pewno! Kaczyński nie tylko jest potomkiem Chrystusa! To jego ulepszona wersja! To Mesjasz, który tylko po dorwaniu się do władzy, wprowadzi raj na ziemi!

Odpowiedz · 9   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

 

Wszystkie komentarze (23 939)

Zaloguj się, by dodać komentarz.

·        Fethor77 

Bóg Honor Ojczyzna !!!



Odpowiedz ·  

·        POLAND 

To jest przerażająca manipulacja. Antypolska sekta PiSlamistów nie ma szacunku do nikogo i niczego, nawet do Boga !

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: Hubert9316 (Pokaż komentarz)

·        Hubert9316 

Spodobało mi się wykonanie tej pieśni kościelnej - "Święty Boże".

Odpowiedz ·  

·        alomnicki 

Czuc na kilometr , ze posiadasz eugenistyczno/faszystowskie preferencje wobec blizniego swego. I jeszcze ta twoja nadgorliwosc, normalnie slabo mi sie robi. Jesus i Magdalena mieli potomstwo i ich potomkowie zyja wsrod nas. Tak zasugerowal Dan Brown. Wiec to chyba normalne , ze chrzescijanie beda chcieli znac prawde, kim ci potomkowi sa. Jezeli kraza pogloski , ze to Kaczynski jest potomkiem Jesusa , to chyba to jest jakis powazny znak.

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: radioma1ryja (Pokaż komentarz)

·        radioma1ryja 

Czemu ty się nie leczysz?

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

·        alomnicki 

Sory, to nie bylo we "wprost". Jest taki miesiecznik "Wrozka" i "Nieznany Swiat". Z Jednym MauZonka przylatuje i krzyczy, "Tu jest napisane , o potomkach Jezusa i Magdaleny". Tam bylo wymienione 20 nazwisk, jedno z nich Kaczynscy. Myslisz, ze to prawda, czy to po prostu jakas kaczka dziennikarska?

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: dorka787 (Pokaż komentarz)

·        alomnicki 

Najwieksze skupisko feministek jest w Szwecji i Norwegii. Taniej wychodzi Arabow przetransportowac na terytorium feministek. A jezeli chodzi o bzykanie osla, to wiekszosc jest za biedna na takie luksusy, poniewaz osiol na bliskim wschodzie jest strasznie drogi.

Odpowiedz ·  style='text-overflow: ellipsis;overflow:hidden onmousedown="return rwt(this,'','','','2','AFQjCNG6mjbRrF0gVsKCMcH4LPdKERZ3_A','','0CDAQFjAB','','',event)"; cursor:pointer' class="yt-uix-button-icon yt-uix-button-icon-watch-comment-vote-up" title="" v:shapes="_x0000_i1078">  w odpowiedzi do: dorka787 (Pokaż komentarz)

·        robokopo 

Wiem, wy w tym zatęchłym narodowo-katolskim sosie nie możecie znieść nie tylko tego, że w Polsce nie każdy ma ochotę tańczyć w rytm waszej muzyki, ale także tego, że za granicą nie padają przed wami na ryj.

Przecież to oczywista oczywistość, że tak powinno być: wyście przecież najświętojebliwsi ze świętojebliwych...

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

·        alomnicki 

Ja mysle ze Narod Polski swiadomie wybral katolicyzm, Za poganow polskie szczepy byly rabowane przez Rusow. To co lud sie wzbogacal na handlu bursztynem z Rzymianami, Rusi przywlaszczali dla siebie. Moze pewnego dnia, jak Rosjanie sie odpiedola, to Polacy wysla kler z powrotem do Watykanu.

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: robokopo (Pokaż komentarz)

·        robokopo 

Boże, co za prostaczyna. Ty jesteś taki durny i prosty, że aż głowa boli. Skończyło to to pewnie podstawówkę z trudem i na każdy temat ma coś do powiedzenia.

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

·        alomnicki 

A ty co? Przeczytalo to to jak papuga na pamiec, czyjes rekopisy i wierzy w to, bo ktos tak napisal. Zamiast sie logicznie zastanowic, ze to moglo byc calkowicie inaczej. Ja bym sie nie zdziwil ze w trakcie handlu bursztynem Rzymianie specialnie wysylali Rusinow zeby rabowac Polakow, a potem sie lupem z nimi dzielili.

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: robokopo (Pokaż komentarz)

·        robokopo 

Chłopie! Milcz, jak do mnie mówisz. Każde twoje słowo to obraza dla inteligencji! Jesteś wyszczekany, ale przez każde twoje słowo przeziera niebosiężna głupota i prostactwo!

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

·        alomnicki 

Tak widzialem jakie bzdury zes wypowiadal w trakcie rozmowy maximusem. Powinienes jak najszybciej zapierdalac do jakiegos teatru w Warszawie i zaczac kariere w odgrywania sztuk napisanych przez Ildefonsa Galczynskiego. Ja wiem co ja mowie, twoj styl gadki cudownie pasuje do jego utworow.

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: robokopo (Pokaż komentarz)

·        dorka787 

Inteligent szpagatowy mr robokopo certyfikat ma, no ze niby taki madry jest ? a moze zrobili ci test na indeligencje jak dodzie elektrodzie i juz wszystkim wiadomo, ze twe intelektualne zapedy wyciekaja z madrej a nie glupiej geby?

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: robokopo (Pokaż komentarz)

·        alomnicki

Komentarz oznaczony jako spam pokaż

·         alt=dorka787 data-thumb="https://gp5.googleusercontent.com/-rYogWmvchBU/AAAAAAAAAAI/AAAAAAAAAAA/VjZkPyGhbvY/s48-c-k/photo.jpg" v:shapes="_x0000_i1111"> 

a tobie co sie porobilo heh nicki sie pomieszaly? :)

Odpowiedz ·   w odpowiedzi do: alomnicki (Pokaż komentarz)

 

 Czy system szpiegowski „Echelon” działa w Polsce?

Sensacyjne odkrycie! Tajny, szpiegowski system Echelon działa na terenie Polski? Sensacyjny materiał reporterski! Jedna z kilku stacji największego szpiegowskiego systemu elektronicznej inwigilacji na świecie kontrolowanego przez Agencję Bezpieczeństwa Narodowego USA, prawdopodobnie działa także na terenie Polski.

 

Wojskowy teren jest bardzo dobrze chroniony. W przypadku pojawienia się samochodu z obcą rejestracją – na miejscu natychmiast zjawiają się funkcjonariusze Straży Granicznej. Miejscowa sklepikarka zobowiązana została do informowania wojskowych o obecności każdej nieznanej jej osoby.

Do takich sensacyjnych wniosków doszli byli już dziennikarze TVP Olsztyn i Rzeczpospolitej – Piotr Owczarski, Tomasz Sklinsmont i Mariusz Kowalewski, którzyprzez kilka miesięcy badali najbardziej skrywaną tajemnicę na świecie.

 
 
 

 

http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Don_Quixote_6.jpg

 

 

http://pl.wikipedia.org/wiki/Don_Kichot_(powie%C5%9B%C4%87)

Część pierwsza[edytuj | edytuj kod źródłowy]

Don Kichot walczący z wiatrakiem

Alonso, szlachcic z La Manchy spędził życie na czytaniu romansów rycerskich. Z czasem wydarzenia przedstawione w książkach zaczął uznawać za prawdziwe, a przedstawionych w nich bohaterów za godnych naśladowania. Uznał więc, że sam powinien zostać błędnym rycerzem. Nadał sobie imię Don Kichot z Manczy i postanowił wyruszyć w świat na koniu, którego nazwał Rosynantem. Ponieważ błędny rycerz powinien być zakochany, zdecydował się wybrać dla siebie damę serca. Postanowił, że zostanie nią wieśniaczka, w której niegdyś się tajemnie podkochiwał – Aldona Lorenzo, szukając dla niej wytwornego imienia, nazwał ją Dulcyneą z Toboso. Szybko uświadamia sobie jednak, że nigdy nie został pasowany na rycerza, postanawia więc poprosić o to pierwszą napotkaną osobę. Na swojej drodze znajduje karczmę, którą uznaje za piękny zamek. Prosi więc oberżystę, sądząc, że jest on kasztelanem, o pasowanie go na rycerza. Rozbawiony karczmarz czyni zadość jego prośbie. W dalszej drodze spotyka grupę podróżnych. Ponieważ nie chcą oni przyznać, że Dulcynea jest najpiękniejszą z kobiet, Don Kichot atakuje ich. W czasie natarcia spada z konia i zostaje odwieziony do domu przez miejscowego wieśniaka. Widząc szaleństwo bohatera, jego przyjaciele: Balwierz i Pleban, a także gospodyni, przeszukują biblioteczkę Don Kichota i decydują się spalić na dziedzińcu wszystkie księgi, które mogły mu zaszkodzić. Zamurowują też drzwi do biblioteki i udają przed szaleńcem, że pomieszczenie to nie istnieje, gdyż zostało zniszczone przez potężnego czarnoksiężnika. Tymczasem Don Kichot uznaje, że powinien posiadać giermka. Jego wybór pada na miejscowego wieśniaka Sanczo Pansę. Bohater obiecuje mu za pomoc stanowisko gubernatora wyspy. Sancho godzi się i opuszcza żonę i dzieci, aby wyruszyć w drogę z Don Kichotem. W podróży natrafiają na wiatraki. Rycerz bierze je za gestykulujące olbrzymy i przymierza się do natarcia. W trakcie ataku zostaje uderzony skrzydłem wiatraka. Pod wpływem obrażenia trzeźwieje i orientuje się, że olbrzymów nie ma. Uznaje to za kolejną sztuczkę nieprzychylnego mu czarnoksiężnika. Następnie Don Kichot wdaje się w bójkę z mnichami oraz jezdnymi eskortującymi damę, uznając ich za czarnoksiężników, uprowadzających piękną księżniczkę. Po potyczce, w której Don Kichot zostaje raniony w ucho, bohaterowie udają się na nocleg do szałasów pasterskich. Przed snem rozmawiają z koziarzami, którzy opatrują ranę rycerza. Jeden z nich, Antoś, śpiewa piosenkę o miłości. Następną noc spędzają w oberży. Miejscowa służąca Maritornes próbuje w nocy wślizgnąć się do łóżka śpiącegomulnika, wpada jednak w objęcia nocującego w tym samym pomieszczeniu Don Kichota, który bierze ją za księżniczkę. Rozzłoszczony mulnik bije bohatera. Don Kichot wdaje się ponadto w bójkę z łucznikiem bractwa świętej Hermandady. Odniesione w tej walce rany próbuje leczyć czarodziejskim balsamem z oliwy, rozmarynu, soli i wina, balsam ten powoduje u niego jednak mdłości. W dalszej podróży bohater atakuje stado owiec, które bierze za dwie potężne armie oraz żałobników, których uznaje za diabłów, porywających ciało zmarłego. Naciera też na jadącego konno człowieka, próbując odebrać mu miskę balwierską, którą jeździec miał na głowie dla ochrony przed deszczem, a którą bohater uznał za czarodziejski hełm Mambrina. Atakuje również strażników, prowadzących skazanych na galery więźniów. Uwolnieni galernicy obrzucają Don Kichota kamieniami i kradną osła Sancho Pansy. Bohaterowie docierają w końcu do Sierra Morena, gdzie spotykają prowadzącego pustelnicze życie Kardenia, nazywanego Oberwańcem o Złym Wejrzeniu. Człowiek ten, również opętany manią romansów rycerskich, opowiada bohaterom o swojej miłości do Luscindy. Opowieść przerywa jednak jego kłótnia z Don Kichotem o cnotę królowej Madasimy, bohaterki romansu Amadis i bójka, która wywiązuje się z tego sporu. Podczas dalszej drogi Don Kichot postanawia napisać list do Dulcynei. Sancho orientuje się, że chodzi tutaj o wieśniaczkę Aldonę Lorenso, znaną ze swojej siły i braku cnoty. Podejmuje się dostarczenia listu i wyrusza w drogę.

Don Kichot atakujący bukłaki z winem

W drodze do Toboso spotyka Plebana i Balwierza, opowiada im o szaleństwach Don Kichota i liście do Dulcynei (listu tego nie ma przy sobie, gdyż zapomniał zabrać go od swojego pana). Pleban i Balwierz postanawiają sprowadzić rycerza do domu, w tym celu ksiądz przebrać się ma za Dulcyneę, a balwierz za jej giermka. W drodze do Don Kichota spotykają Kardenia, który opowiada im dalszą część swojej historii miłosnej, w której rolę czarnego charakteru odgrywa złowrogi Ferdynand. Pojawia się też uciekająca w męskim przebraniu, przed tym właśnie Ferdynandem, Dorota. Opowiada ona Kardeniowi o tym, że Luscinda kocha go nadal. Wszyscy wyruszają razem w drogę do Don Kichota, postanawiając go wzruszyć historią Doroty. Dorota pozostaje jednak w męskim przebraniu, a jej rolę bierze na siebie przebrany za kobietę pleban. Przedstawiają Don Kichotowi problemy Doroty, podając ją za królewnę fantastycznego kraju, a jej prześladowcę – za złego olbrzyma. Cała grupa wyrusza w dalszą drogę. Podczas noclegu w karczmie znajdują manuskrypt, z którego odczytują historię nadmiernie ciekawego człowieka, spotykają Maura i zawoalowaną kobietę i wysłuchują ich opowieści, w której znaczną rolę odgrywa żołnierz o nazwisku Saavedra (a więc takim samym jak pierwsze nazwisko Cervantesa). Don Kichot tymczasem atakuje bukłaki z winem, biorąc je za olbrzyma. W karczmie pojawiają się też mężczyźni eskortujący młodą płaczącą kobietę. Kobieta ta zostaje rozpoznana jako Luscinda. Luscinda i Kardenio oraz Dorota i Ferdynand odnajdują się, godzą i padają sobie w ramiona. Don Kichot tymczasem postanawia pełnić pod karczmą wartę. Służąca Maritornes postanawia zrobić mu kawał i wiąże go liną i łańcuchem. Po tym jak zostaje uwolniony spotyka w oberży człowieka, któremu ukradł miskę balwierską. Wywiązuje się sprzeczka na temat tego, czy jest ona hełmem czy miską. Zgromadzone towarzystwo dla zabawy staje po stronie bohatera i upiera się, że jest to hełm. Wywiązuje się awantura, po jej zakończeniu pleban i balwierz postanawiają odwieźć Don Kichota do domu. W tym celu na czas podróży zamykają go w klatce. Część pierwsza kończy się przybyciem bohatera do rodzinnej wioski. Autor zamieszcza też obietnicę dalszych jego przygód oraz kilka wierszy napisanych rzekomo przez scholarów z Argamasilli.

 

Podziękowanie: Dziękuję Sao Paulo za pomoc w przygotowaniu TEMATU i NOTKI

 

 

Zakorzeniony w historii Polski i Kresów Wschodnich. Przyjaciel ludzi, zwierząt i przyrody. Wiara i miłość do Boga i Człowieka. Autorytet Jan Paweł II

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Kultura