Z artykułu dowiesz się:
- Ewa Kasprzyk wciela się w Ninę, kobietę, która po życiowej katastrofie próbuje odzyskać kontrolę nad swoim losem
- „Kobieta Guma” Marcina Szczygielskiego w reżyserii Macieja Wojtyszki łączy komedię pomyłek z refleksją nad zdrowiem psychicznym
- Za produkcję odpowiadają Urszula Szybowicz i Teatr Gudejko, a patronat nad spektaklem sprawuje Fundacja Nie Widać Po Mnie
- Przedstawienie pokazuje, że nieustanne dostosowywanie się do oczekiwań innych może mieć swoją cen
Są spektakle, na które idziemy, żeby się pośmiać. Są też takie, które zmuszają do myślenia. W „Kobiecie Gumie” udało się połączyć jedno z drugim. I właśnie w tym tkwi siła tego przedstawienia.
Za próbę połączenia rozrywki z ważnym społecznym przesłaniem duże brawa należą się Urszuli Szybowicz i Fundacji Nie Widać Po Mnie. Bo o zdrowiu psychicznym można rozmawiać nie tylko w gabinetach, podczas konferencji czy kampanii społecznych. Można również ze sceny, poprzez śmiech, emocje i historie, w których rozpoznajemy samych siebie.
Ewa Kasprzyk w roli kobiety, której życie wywróciło się do góry nogami
Wyobraźmy sobie kobietę, której życie właśnie rozsypało się na kawałki. Zostaje bez męża, domu, pieniędzy i planu na jutro. Ma za to automatyczny odkurzacz, sporo determinacji i wyjątkowy talent do odnajdywania się w najbardziej absurdalnych sytuacjach.
Brzmi jak początek niezłej komedii? Owszem. Ale pod warstwą zabawnych nieporozumień kryje się coś znacznie bardziej interesującego. „Kobieta Guma” Marcina Szczygielskiego, wyreżyserowana przez Macieja Wojtyszkę, której premiera odbyła się na scenie warszawskiego Teatru Studio, jest opowieścią o naszej niezwykłej zdolności do przystosowywania się. Do ludzi, okoliczności i społecznych oczekiwań. Do wszystkiego, co wypada, czego nie wypada i czego podobno się od nas oczekuje. Tylko gdzie w tym wszystkim jesteśmy my sami?
Ewa Kasprzyk jest bezsprzecznie największym magnesem tego przedstawienia. Jej sceniczna energia, temperament i komediowy instynkt pozwalają wydobyć z postaci Niny zarówno absurdalność jej sytuacji, jak i ludzką kruchość. Bo Nina nie jest przecież wyłącznie bohaterką komedii pomyłek. To kobieta, która desperacko próbuje odzyskać kontrolę nad własnym życiem, nawet jeśli wymaga to przyjęcia zupełnie nowej tożsamości.
Wraz z Janem Jankowskim, Sandrą Naum i pozostałymi aktorami Ewa Kasprzyk tworzy świat pełen nieporozumień, przewrotnych sytuacji i ludzkich słabości. Śmiejemy się z nich, ponieważ wiele z tych zachowań i emocji znamy z własnego doświadczenia.
„Kobieta Guma” to nie tylko komedia
Oczywiście nie jest to teatr, który zamierza dokonywać formalnej rewolucji. Miejscami historia korzysta z dobrze znanych mechanizmów farsy, a psychologiczne niuanse ustępują miejsca komediowym zwrotom akcji. Być może jednak właśnie taka przystępna forma pozwala opowiedzieć o sprawach, o których w codziennym życiu rozmawiamy zdecydowanie za rzadko.
I tutaj pojawia się niezwykle ważny wymiar całego przedsięwzięcia. Za produkcją spektaklu stoją Urszula Szybowicz i Teatr Gudejko, a patronat nad nim sprawuje Fundacja Nie Widać Po Mnie. To nieprzypadkowe spotkanie świata kultury z działalnością na rzecz zdrowia psychicznego.
Urszula Szybowicz od lat zwraca uwagę na to, czego często nie dostrzegamy pod starannie przygotowaną fasadą codzienności. Za sukcesem może kryć się samotność. Za uśmiechem lęk. Za deklaracją „świetnie sobie radzę” człowiek, który od dawna potrzebuje pomocy.
„Kobieta Guma” przenosi tę opowieść na teatralną scenę. I robi to bez nadmiernego patosu, bez pouczania widza, bez zamieniania spektaklu w wykład o zdrowiu psychicznym. To szczególnie cenne w czasach, w których tak wiele mówi się o odporności psychicznej, elastyczności i umiejętności radzenia sobie ze zmianami. Jakby człowiek był materiałem, który można rozciągać bez końca. A przecież nie można.
Jak długo można się naginać?
Właśnie dlatego tytułowa „guma” jest tak trafną metaforą współczesności. Żyjemy w świecie, który nieustannie każe nam się dostosowywać. Być silniejszymi, bardziej produktywnymi, atrakcyjnymi i odpornymi. Nawet wtedy, kiedy najzwyczajniej w świecie nie mamy już siły.
I być może największa wartość tego spektaklu nie polega na udzieleniu odpowiedzi na pytanie, jak poradzić sobie z życiowym kryzysem, ale na przypomnieniu, że nie zawsze musimy radzić sobie sami. „Kobieta Guma” jest więc czymś więcej niż propozycją na przyjemny teatralny wieczór. To komedia, która pod lekką formą przemyca całkiem poważne pytanie: czy naprawdę musimy być tak bardzo elastyczni, skoro czasem największą odwagą jest po prostu przestać się naginać?
I choć na scenie wszystko może skończyć się szczęśliwie, w prawdziwym życiu warto zadbać o własną równowagę, zanim coś w nas pęknie.
Warto zobaczyć. Dla Ewy Kasprzyk, dla śmiechu, ale przede wszystkim dla refleksji, która zostaje, kiedy gasną teatralne światła.
Twórcy spektaklu „Kobieta Guma”
- Autor i scenariusz: Marcin Szczygielski
- Reżyseria: Maciej Wojtyszko
- Scenografia: Wojtek Stefaniak
- Kostiumy: Grażyna Gudejko
- Muzyka: Miko Blascello
- Produkcja: Urszula Szybowicz, Teatr Gudejko
- Patronat: Fundacja Nie Widać Po Mnie
Zdjęcie: Fundacja Nie Widać Po Mnie
Tomasz Wypych




Komentarze
Pokaż komentarze (1)