Trzeba wołać, nawet na pustyni

Ryszard Czarnecki i Janusz Wojciechowski, europosłowie PiS, złożyli interpelację do szefa Komisji Europejskiej. Chcą interwencji w sprawie pokrzywdzonych w smoleńskim śledztwie i umiędzynarodowienia na forum unijnym tegoż śledztwa bo – ich zdaniem – tylko w ten sposób można wymusić dotarcie do prawdy w sprawie katastrofy prezydenckiego samolotu. Inicjatywa niewątpliwie słuszna, jednak ja podchodzę do niej bardzo sceptycznie, nie wiedzieć czemu skojarzyła mi się z ewangelicznym głosem wołającego na pustyni. To tak jakby zwracać się w latach czterdziestych do Rady Komisarzy Ludowych (swoją drogą wielce podobne instytucje) z prośbą o interwencję w sprawie śmierci polskich oficerów w Katyniu. Komisja Europejska nie zrobi nic, a jeżeli Rosjanie faktycznie pomogli Tupolewowi wylądować w błocie to jej członkowie zrobią wszystko, by śledztwo podzieliło los samolotu. Zbyt wiele interesów łączy Moskwę z Brukselą, zbyt wielkie strumienie pieniędzy przepływają w obie strony by można je narazić na szwank jakimś głupim śledztwem w sprawie głupiej katastrofy sprzed dwóch lat.

Niemniej uważam inicjatywę europosłów za potrzebną. Nie dlatego, że ona coś zmieni w samym śledztwie czy podejściu do niego międzynarodowych instytucji, co o tym myślę napisałem wyżej. Chodzi o nagłośnienie, o zainteresowanie mediów, nawet tych niszowych czy specjalizujących się w sprawach europejskich. Dopóki o katastrofie, śledztwie i przekrętach wokół nich będzie się mówić dopóty jest nadzieja, że ktoś w końcu doprowadzi sprawę do końca i dowiemy się prawdy. Choćby przez przypadek. W przeciwnym wypadku za kilkanaście, kilkadziesiąt lat śmierć dziewięćdziesięciu sześciu osób będzie tylko drobną wzmianką w głębi podręczników do historii współczesnej, wzmianką szkalującąś.p. Prezydenta RP, szefa Sił Powietrznych i załogę samolotu, bo wątpię by autorowi owego podręcznika  chciało się poszukać informacji głębiej niż w archiwach wiodących mediów...