W lipcu 1922 r. ustanowione zostały na Górnym Śląsku władze polskie. Powołano nowe Województwo Śląskie, które funkcjonowało w oparciu o przepisy Statutu Organicznego Województwa Śląskiego. Taką nazwę nosiła ustawa konstytucyjna uchwalona 15 lipca 1920 r. przez Sejm Ustawodawczy, nadająca Śląskowi autonomię z własnym organem ustawodawczym, którym był Sejm Śląski.
Statut przewidywał szerokie kompetencje ustawodawcze dla Sejmu Śląskiego (48 posłów) z wyjątkiem spraw wojskowych i zagranicznych. Organami wykonawczymi były: Rada Wojewódzka powoływana przez Sejm Śląski oraz wojewoda. Także w powiecie rybnickim ukonstytuowały się władze polskie. Urząd starosty piastowali: Aleksy Troska (1922 – 1928) i Jan Wyglenda ( 1928 – 1939)
Ślązacy pragnęli wnieść Polsce w posagu własne ideały narodowe i religijne, mądrość życiową, pracowitość, poczucie sprawiedliwości i poszanowanie władzy. Chcieli być gospodarzami na ziemi wywalczonej w trzech zrywach powstańczych.
Jednak wielu przeżywało w następujących latach dramat – pryskały ideały, sny o wymarzonej krainie, w której nie dla wszystkich starczyło chleba. Mimo to przynależność do Polski Ślązacy uważali za swoja podstawową zdobycz, której się nigdy nie wyrzekli.
W notkach korzystałem z pracy Pana Mieczysława Kuli. Otrzymałem jego zgodę na publikację fragmentów książki „Historia Boguszowic” na salonie24, za co serdecznie dziękuję Autorowi.
Polecam serdecznie wszystkim zainteresowanym tę ksążkę chociażby ze względu na ilość unikalnego materiału historycznego.
Całość, rozszerzona o szereg zdjęć i map, jest dostępna w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej pod adresem:
Adresy notek:
Komentarze
Pokaż komentarze (12)