Blog
autodafe
Eine
Eine Fizyk
168 obserwujących 798 notek 1591187 odsłon
Eine, 17 lipca 2017 r.

Od Kopenhagi do Los Alamos

1357 53 0 A A A

Poprzedni mój wpis ,był poświęcony krytyce popularyzacji astronomii przedstawiającej pewne wizje kosmologiczne,urągające [moim zdaniem] krytycznemu racjonalizmowi.W rozmowach pod tym wpisem, uwaga czytelników-blogerów skupiła się na zagadnieniu egzo-planet, oraz istnieniu planet Ziemio-podobnych z cywilizacjami super-ludzi.

Natomiast zagadnienie kosmologii kwantowej zostało pominięte.Spróbuję to naprawić,ale w innej perspektywie poznawczej.Interesuje mnie mianowicie następujące pytanie:

Jaka jest aktualnie mainstremowa interpretacja fizyki kwantowej?

Aby rozmowa była merytorycznie rzeczowa, należałoby dokonać szczegółowego przypomnienia twierdzeń i praw fizyki kwantowej,lecz nie jest to możliwe z uwagi na ograniczoną objętość “salonowego” wpisu.Ograniczę się do “abstraktu” i odsyłań do literatury podstawowej

Fizyka cząstek elementarnych ,często zwana fizyką mikroświata, lub fizyką kwantową ,operuje Modelem Standardowym ,którego podstawowa struktura formalna/matematyczna nazywa się Mechaniką Kwantową [QM].Obiektami badania fizyki mikroświata są składniki substancji materialnych [oraz relacje między nimi] o rozmiarach z przedziału : 10^(-5)- 10^(-13) [m],w przybliżeniu.Obiekty te nazywamy obiektami kwantowymi, lub układami kwantowymi.

Wiele pojęć i praw fizyki klasycznej zastosowanych do układów kwantowych prowadzi do sprzeczności z doświadczeniem/eksperymentem[1].Głównym powodem niemożliwości stosowania mechaniki klasycznej do opisu mikroświata, jest model przestrzeni konfiguracyjnej tej mechaniki, oraz idea determinizmu zdarzeń.

Modelem matematycznym bowiem mechaniki kwantowej jest przestrzeń Hilberta nad przestrzenią konfiguracyjną mechaniki klasycznej, oraz idea prawdopodobieństwa stanu układu kwantowego[2].

Przestrzeń Hilberta jest przestrzenią wektorową [liniową],czyli jej elementami są wektory,które muszą spełniać pewne warunki,np. posiadać “normę”, oraz musi być określony iloczyn skalarny dwóch wektorów.

Jeśli przestrzeń Hilberta jest liniowa to znaczy , że każdy wektor tej przestrzeni można przedstawić jako sumę innych wektorów tej przestrzeni [składowe wektory trzeba pomnożyć przez pewne liczby zespolone].Wartość tej sumy nazywamy kombinacją liniową wektorów przestrzeni Hilberta.

Każdy stan układu kwantowego [stan elektronu,protonu,stan atomu…] reprezentuje wektor przestrzeni Hilberta i dlatego nazywa się wektorem stanu.

Kombinacja liniowa wektorów przestrzeni Hilberta,czyli wektorów stanu sygnalizuje ,że

dowolny obiekt kwantowy może być w stanie ,który jest superpozycją [nakładaniem się] dowolnej liczby stanów o określonym prawdopodobieństwie.

Eksperymenty potwierdzaja tę fundamentalną ideę mechaniki kwantowej.

Drugim fundamentalnym zjawiskiem w świecie układów kwantowych[przewidzianym przez E.Schrödingera w 1932r.] jest splątanie kwantowe[3].

Jeśli mamy układ dwóch obiektów kwantowych,to stan układu jest lepiej określony niż stan jego części. Przykład.

Jeżeli mierzymy polaryzację jednego z pary splątanych fotonów, to drugi[odległy od pierwszego o kilometry]w tak samo ustawionym polarymetrze, wykaże zawsze polaryzację przeciwną do pierwszego.

Tymczasem zmierzone polaryzacje każdego z fotonów z osobna, są zawsze przypadkowe.

Na podstawie tego zjawiska twierdzimy,że fizyka mikroświata jest nielokalna. Wykazał to teoretycznie J.S.Bell w pracy [4],a doświadczalnie pierwsi potwierdzili Freedman i Clauser w 1972.

Na koniec tego niezbędnego „abstraktu” fizyki mikroświata, „humanistom” polecam przeczytanie odpowiednich rozdziałów pozycji[5] autorstwa noblisty z fizyki i zarazem wybitnego znawcy filozofii przyrody.

Przejściem do współczesnej mainstreamowej interpretacji fizyki mikroświata będzie następujące stwierdzenie:

współczesna interpretacja fizyki kwantowej jest zbudowana na zanegowaniu i odrzuceniu interpretacji kopenhaskiej.

Kilka zdań przypomnienia interpretacji kopenhaskiej QM.

Twórcą i liderem upowszechnienia światowego kopenhaskiej interpretacji QM był Niels Bohr. Nie tylko noblista z fizyki, lecz równocześnie najwybitniejszy myśliciel problematyki filozofii przyrodoznawstwa w latach trzydziestych ubiegłego wieku.

Ilustracja


Niels  Bohr (1885-1962),foto:wikipedia

Interpretacja ta ma super-bogatą wykładnię w dziesiątkach lub setkach dzieł , wśród których świetną pozycję zajmuje praca [6]-tłumaczona na sześć języków- prof. Czesława Białobrzeskiego, światowej rangi fizyka polskiego[dwukrotnie nominowany do nagrody Nobla] .

Interpretacji kopenhaskiej poświęciłem -tutaj na salonie-ponad dwadzieścia wpisów ,a teraz ograniczę się do przedstawienia jej głównych idei.

Centralną ideą tej interpretacji jest twierdzenie o przepaści ontycznej i epistemicznej pomiędzy światem mikro a światem makroskopowym.Prawa fizyki mikro-świata są niezgodne ze zdrowym rozsądkiem i racjonalizmem ufundowanym na logice formalnej dwuwartościowej.Obiekty kwantowe istnieją podwójnie:potencjalnie i realnie,natomiast obiekty makroskopowe istnieją realnie.

Opublikowano: 17.07.2017 19:00.
Autor: Eine
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @ zakręcony,24.09.2017 13:38 Sądzi pan,że ja bym się pytał o sens pojęcia...
  • @ Robakks,24.09.2017 11:16 Dziękuję za odpowiedź. Moje pytanie ma uzasadnienie...
  • @ deda,23.09.2017 22:54 Pytałem się Robakksa[a nie Ciebie] co znaczy termin, którym...

Tematy w dziale Technologie