*****
Zacznę więc od niezwykle tragicznego – dla mojej Rodziny – zdarzenia, którego smutną rocznicę obchodzić będziemy 13. listopada br. Owego dnia o świcie, nasze ukochane „Czajewo” (posiadłość nad rzeką Wel, na skraju wsi Bełk, k. Lidzbarka Welskiego) zostało otoczone przez żołnierzy Selbschutzu oraz pomocniczej, umundurowanej formacji ukraińskiej, aby dokonać mordu na rodzinie Czajkowskich (w nieodległym lesie), wg znanej, terrorystycznej zasady: „Dziesięciu Polaków za jednego Niemca”!
Był to terrorystyczny odwet za zastrzelenie – przez sowieckich zrzutków spadochronowych - córki sołtysa wsi (nieopodal), która zasłoniła swojego ojca, będącego właściwym celem; skądinąd – noszącego czysto polskie nazwisko. Ta sowiecka „akcja” nosiła cechy dość typowej, wojennej „partaniny”, więc jej szczegóły pominę…
Ważniejsza jest tu bowiem odpowiedź, dlaczego to mój dziadek, śp. Ignacy Czajkowski (wraz z rodziną), stał się głównym „winowajcą” – i ofiarą – użytą do tego prusko-germańskiego odwetu. Ano z tych samych powodów, dla których Niemcy wcześniej – mając rozeznanie w stosunkach lokalnych, sprzed inwazji na Polskę – dwukrotnie stręczyli mu podpisanie volkslisty; licząc na to, że za jego przykładem pójdzie wielu okolicznych Polaków, jako że był znanym działaczem społecznym, w okolicach Lidzbarka (i nie tylko), a ponadto – przed samą wojną posłował do samorządowego sejmiku w Toruniu; stolicy województwa Pomorskiego (wcześniej – Toruńskiego). Dlatego właśnie cieszył się tak znacznym autorytetem (odwrotnie, niż dzisiaj). [Warto tu przypomnieć, że tylko dwa województwa II RP posiadały samorząd wojewódzki (sejmik): pomorskie i poznańskie (oraz autonomiczne śląskie, z sejmem), czyli: wszystkie na granicy polsko-niemieckiej.]
Mój dziadek, Ignacy Czajkowski, dwukrotnie więc odmówił podpisania volkslisty (skądinąd – należał już do konspiracji: Gryfa Pomorskiego), co przeniosło go z jednej czarnej listy: „przyjaciół Rzeszy”, na drugą, czyli - listę „kandydatów” (wraz z rodziną) do terrorystycznego mordu odwetowego, który także będzie „przykładny”; bo w tym przecież tkwi istota terroru! Co prawda – w owym czasie zabrakło już pełnej dziesiątki Czajkowskich (spośród „zameldowanych” na Czajewie, choć rodzina dziadka była liczna, dziękując Bogu za dwanaścioro synów i córek), więc do naszej rodziny „dokooptowano” jeszcze 2 rolników z Bełku. [Bo dziesięciu, to przecież nie ośmiu, a Ordnung muϞϞ sein!] Ponadto – nie wszystkich ośmioro Czajkowskich udało się wówczas ująć w domu (za co codziennie dziękuję Opatrzności Bożej); co dowodziło – skądinąd – że ów der Ordnung już się rozpadał, wskutek zagrożenia drugim, sowieckim okupantem Polski!]
Aby odnieść powyższą opowieść do czasów współczesnych, chciałbym wskazać kilka okoliczności, które skłoniły mnie do przytoczenia tej rodzinnej tragedii - mimo, że moja publikacja adresowana jest do teraźniejszości - a mianowicie:
1. Podobne – i bezkarne - zbrodnie Ukraińców zdarzały się na obszarze całej GG (tu zaś nawet na terenach włączonych do III Rzeszy), bo w okolicy Lidzbarka, ale także: Brodnicy, Nowego Miasta, Lubawy etc., czyli b. daleko od Wołynia i Kresów. [Źródło: badania IPN, w tym także postępowanie karne, dotyczące mordu na mojej rodzinie.] Ponadto - doświadczyliśmy tej „Wołynki” nie tylko w 1943 r., jak - niestety - sądzi prawdopodobnie większość Polaków..? Bowiem ta „Wołynka” trwała - na polskich Kresach i z różnym natężeniem – od początku okupacji Polski, aż do 1947 r. Tu rekomenduję poruszający wywiad z p. Stanisławem Srokowskim:
https://www.youtube.com/watch?v=lDinrv3aGyk
2. Powyższe zaś dowodzi znacznie rozszerzonej, zbrodniczej współpracy Ukraińców z III Rzeszą – na terenach całej przedwojennej Polski – gdy chodzi o „rezanie Lachów”.
3. Współpraca Ukraińców z Niemcami (i z jej IV Rzeszą) zadzierzgnęła się także obecnie - zaś my, „Polaczki”, gdy - z otwartym sercem – już spełniliśmy chrześcijański obowiązek, przyjmując Ukraińców w nasze granice (dając im przywileje i świadczenia równe przywilejom Polakom), sprowadzeni zostaliśmy - przez obcych, jak w każdym okupowanym państwie - do roli „sługi narodu ukraińskiego” (jak wyrażali się już prominentni „politycy”). A także - do roli darczyńców uzbrojenia; rozbrajając się tym samym! [Póki co, nie słychać jeszcze o służbie dla innych nacji, ale to tylko kwestia czasu; w zanadrzu bowiem jest jeszcze – w razie czego - sławetna „ustawa nr 1066”! Ustawa z czasu pierwszych rządów Tuska, której zapomniał(?) uchylić patriotyczny PiS..?]
4. Póki co także – nikt jeszcze nie ogłasza powrotu „rezunów”, zaś w miejsce banderowców mamy - chwilowo - wersję łagodną, czyli… bodnarowców, gorliwie skupionych na ostatecznej już demolce naszej Ojczyzny; skądinąd – od wielu już lat „okupowanej”!
5. Ta zaś demolka musi „zaowocować” totalną anarchią, a wówczas znajdzie zastosowanie – „jak znalazł!” – sławetna ustawa nr 1066, czyli: Ustawa z dnia 07 lutego 2014 r., dopuszczająca obce siły zbrojne do „działań ratowniczych na terytorium RP”; znanych – onegdaj – jako „bratnia pomoc”! Czyż ów numer ustawy (a właściwie - nr druku sejmowego jej projektu) nie jest aby aż nadto symboliczny i szatański zarazem..?!
Powyższy kontekst musi nas skłaniać do postawienie jednego, fundamentalnego pytania, a jednocześnie – retorycznego zgoła:
Do czego potrzebne jest Polakom obecne państwo?
Pytanie jest więc retoryczne, skoro można zapytać:
1. Po cóż nam takie Państwo, w którym strategiczne decyzje podejmują naprawdę obcy, zaś 2 gangi polityczne, skaczące sobie do gardeł w „demokratycznej walce wyborczej”, posiadają pełną świadomość tego, że suwerenność już dawno utraciliśmy, więc chodzi im tylko o tzw. zewnętrzne znamiona władzy i dostęp do „konfitur”?
2. Po cóż nam takie Państwo, w którym nie czuję się bezpiecznym, ponieważ nasza niezwyciężona armia została rozbrojona, zaś jej dozbrojenie będzie zapewne znacząco „uwarunkowane” i nastąpi… Bóg wie kiedy?
3. Po cóż nam takie Państwo, w którym nie działają – na zachodniej granicy – policja i Straż Graniczna, strachliwie przepuszczając furgonetki prusko-germańskiej policji, które działają na terytorium Polski jak u siebie, podrzucając imigrantów na parkingach?
*****
Tu wklejam „hasłowe” notatki – za wyjątkiem jednej, rozwiniętej (tej o cywilizacjach) - z października 2024 r. [Są to niektóre z wątków – w przypadkowej kolejności – które miały uzupełnić tę publikację; aby opowieść o mordzie, znalazła się w kontekście współczesnym.]:
• Tusk na Wawel, w celu objęcia wakatu... Generalnego Gubernatora!
• Mój pozew do Krajowego Rejestru Sądowego - przeciwko prusko-germańskiej spółce: „Wirtualna Polska” – o pozbawienie jej obecnej nazwy. Argumentacja: Słowo "Polska" – w tej nazwie – jest bezspornie rzeczownikiem, ergo – jest Imieniem mojej Ojczyzny, która podlega konstytucyjnej ochronie (podobnie jak flaga i godło).
• Banki próbują demoralizować… dzieci, ofertami dla nich.
• Bezkarni - w sądach (za łapówki?) - ubezpieczyciele.
• Cenzura na Facebook’u („ortografia” oryginalna):
• Odesłanie do rozważań ks. Piotra Skargi.
• Wreszcie najważniejszy wątek: odwołanie się do lektury znakomitych książek i esejów Feliksa Konecznego, w których zdefiniował i opisał 7 różnych cywilizacje na świecie, posługując się określeniem Quincunx (pięciomian bytu), zawierającym 5 kategorii: dobro, prawdę, zdrowie, dobrobyt i piękno, wzajemnie przenikających się.
Wśród tych 7. cywilizacji znajduje się ta bizantyńska (jako wyrodzona - w X w. - z cywilizacji łacińskiej i ukształtowana jako jej przeciwieństwo), w której personalizm chrześcijański, a więc - podmiotowość człowieka i jego godność – został całkowicie zakwestionowany. Koneczny wskazał tu europejskie źródło (tego zła/herezji?), którym było państwo zakonu krzyżackiego! [Mój Boże, jakże straszliwy błąd popełnili Jagiellonowie, zaniechawszy „dobicia” Zakonu Krzyżackiego – a później: Hohenzollernów – zadowalając się... hołdem Pruskim!!!]
Feliks Koneczny uznał niemiecki bizantynizm za najdoskonalszą - bo najbardziej skuteczną - wersję bizantynizmu. Wskazując także, iż – od zjednoczenia (w 1871 r.) księstw niemieckich, pod berłem Królestwa Pruskiego i powołania II Rzeszy – bizantynizm stał się dominantą polityki niemieckiej. I to właśnie ta niemiecka wersja bizantynizmu skutkowała niewyobrażalnymi - wcześniej - zbrodniami, do których posunęła się III Rzesza!
*****
Wielka szkoda, że po 1945 r. Feliks Koneczny nie zabrał już głosu (zmarł 10. lutego 1949 r.) bo trudno jest pojąć dlaczego - po tak dotkliwej klęsce III Rzeszy – ta skrajna, germańska cywilizacja bizantyńska przetrwała w… IV Rzeszy (tak nazywam RFN już od dawna) i - co gorsza - zainfekowała większość państw zachodniej Europy, czego straszliwą emanacją jest obecny „euro-reich”?!
Ten stan faktyczny wyklucza demokrację, która stała się pustym słowem, służącym tumanieniu „poddanych”!
Jednocześnie zaś można (jeszcze?) zaryzykować stwierdzenie, iż nasza Ojczyzna jest jednym z ostatnich – ale słabnących – przyczółków cywilizacji łacińskiej w Europie.
*****
Post Scriptum wapółczesne, z dnia 13. listopada 2026 r.:
W świetle powyższej – choć niedokończonej – publikacji sprzed zaledwie 2 lat, widać wyraźnie jak ekstremalny jest nihilizm obecnej władzy (działającej na zlecenie obcych) i gwałtowna degradacja naszej Ojczyzny.
Ostatnią niewątpliwie deską ratunku jest nasz Prezydent, dr Karol Nawrocki, ale przede wszystkim - gorliwa, codzienna modlitwa do Boga Ojca Przedwiecznego, o uznanie naszych aktów intronizacji Jezusa Chrystusa na Króla Polski!


Komentarze
Pokaż komentarze (1)