Biedne, małe, chińskie dzieci, część 2

Łukaszek obracał w ręku pustą już puszkę po napoju gazowanym. Nadal miał wątpliwości.
- Jak firma wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci? - zapytał.
Babcia prędko dokręciła słoik z ogórkami i pospiesznie opuściła kuchnię. Wiedziała, że gdy wnuk zacznie pytać, to pytania zadaje niewygodne, drążące, próbuje logicznie wiązać odpowiedzi, słowem - byłby gwiazdą niejednej sejmowej komisji śledczej.
Mama została w kuchni. Po pierwsze z poczucia - obowiązku. Ktoś musi odpowiadać na pytania dziecka, po to, żeby odpowiedzieć właściwie bądź wskazać kierunek, w jakim należy owej odpowiedzi szukać. Strach pomyśleć, co by było, gdyby dziecko poszło z pytaniami na podwórko - przecież tam mógłby mu odpowiedzieć jakiś... Giertych! I już światopogląd dziecka spaczony i lata trudu wychowawczego na nic! A po drugie, mama ufała argumentom, które wyczytała w "Wiodącym Tytule Prasowym", przecież nie mógł jej zagiąć jakiś ośmiolatek!
Siostra też została w kuchni. Nie kierowała się żadnymi głębszymi motywami (zresztą były jej obce), była jedynie ciekawa.
 - No to jak Pierwsza Cola wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci? - ponowił pytanie Łukaszek.
 "Napój! A może nie, puszka! Napój! Puszka! Napój czy puszka?" biła się w myślach mama. Chwilę wahania wykorzystała siostra Łukaszka.
- Małe, biedne, chińskie dzieci robią ten napój! Biegają w fabryce, noszą paczki z... z wodą... I... Y... Stoją przy kociołkach... - improwizowała ostrożnie. - Na taborecikach, bo Chińczycy są mali, a to są dzieci, a więc są jeszcze mniejsze. I małymi, chińskimi chochelkami mieszają tą colę...
- Ale bzdura - Łukaszek popatrzył na nią z politowaniem. - Jak zwiedzaliśmy browar to widzieliśmy jak się robi coś takiego. Jadą puszki na taśmie i cyk-cyk, samo się nalewa i zamyka. Automat. A piwa też nikt nie miesza tylko automaty robią. Kto by mieszał tyle piwa - wzruszył pogardliwie ramionami.
Siostra usiadła zdruzgotana. Skąd ten ośmiolatek tyle wie?
- Kiedy ty zwiedzałeś browar? - zaatakowała czujnie mama.
- W zeszłym tygodniu. Mnie i Grubego Maćka zabrał...
- Pan Sitko?
- Tak, a skąd wiecie?
- Zgadłam, to było jedyne możliwe wyjaśnienie. A czemu browar?
- Bo zwiedzanie jest gratis i po zwiedzaniu można wypić jedno piwo gratis. I pan Sitko często chodzi zwiedzać browar. A pani Sitko mówi, że jej stary...
- Zostawmy panią Sitko w spokoju! - krzyknęła mama. - Łukasz, mówiliśmy o bardzo ważnej rzeczy, o tym, jak globalizacja wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci!
- Firma - poprawił Łukaszek.
- No, firma.
- To jak wykorzystuje?
- Puszka - natchnęło mamę. - Biedne, małe, chińskie dzieci robią puszki.
- Robią? - zdumiał się Łukaszek oglądając puszkę. - Jak?
- Puszka jest z e... aluminium. I one tą puszkę e... polerują. Od środka. Dlatego tylko dzieci dają radę. Bo tylko ich rączki się mieszczą.
Łukaszek zajrzał do środka przez dziurkę. potem spróbował włożyć palec. Wszedł tylko najmniejszy.
- Ja nie daję rady. Jak one to robią? - dopytywał się.
- E... No one to robią przed nałożeniem wieczka - mama otarła pot z czoła.
- To puszka się rozejdzie, bo nie będzie trzymana z jednej strony.
- No to widocznie polerują jak jeszcze jest to arkusz.
- Arkusz? - zamyślił się Łukaszek. - To wtedy dzieci nie muszą nigdzie zmieszczać rączek, prawda? Czyli dorośli też daliby radę?
- Łukasz! - mama zatrzęsła się z oburzenia. - Ale dobrzy ludzie z organizacji humanitarnych...
- ...pomagają biednym, małym, chińskim dzieciom! - zdążyła wstrzelić się siostra.
- Nie! To znaczy tak! Też! - zaplątała się mama. - Ale ci dobrzy ludzie wytropili i udowodnili bezspornie, że to biedne, małe, chińskie dzieci są wykorzystywane!
- To co ja mam robić? - wystraszył się Łukaszek.
- Możesz pić Drugą Colę - podpowiedziała siostra.
- Oni nie wykorzystują biednych, małych, chińskich dzieci?
- No oczywiście, że nie!
- Dziwne, przecież widziałem Drugą Colę w puszkach... - zamyślił się Łukaszek.
- Bo Druga Cola jest w puszkach.
- Oni nie wykorzystują biednych, małych, chińskich dzieci?
- Nie - odparła z mocą mama. - Dobrzy ludzie z organizacji humanitarnych to sprawdzili. Tylko Pierwsza Cola to robi. I my musimy być przeciwko temu i wyrazić to. Musimy być solidarni z ofiarami, bo są to dzieci, bezbronne, które nie mogą same walczyć o swoje prawa. A są to dzieci chińskie, bo są małe i biedne i za jedną bułkę, słyszysz Łukasz, za jedną bułkę dziennie to robią. Jakbyśmy nie kupowali...
- ...to by nawet tej bułki nie miały - znów wstrzeliła się z komentarzem siostra Łukaszka, która chciała dobrze, wyszło jak zwykle i została wyrzucona z kuchni.