Marcin B. Brixen Marcin B. Brixen
277
BLOG

Biedne, małe, chińskie dzieci, część 3, ostatnia

Marcin B. Brixen Marcin B. Brixen Kultura Obserwuj notkę 10
Puszka po napoju gazowanym zwanym Pierwsza Cola stała jeszcze na stole. Łukaszek nadal nie mógł przyjąć do wiadomości obowiązującego w pewnych kręgach aksjomatu, że przy produkcji Pierwszej Coli wykorzystuje się biedne, małe, chińskie dzieci, a przy produkcji Drugiej Coli - już nie.
- To prawda, uwierz mi - powtarzała mama Łukaszka.
- Ale jak, jeśli dzieci polerują te puszki jak puszki są arkuszami to mogą to robić dorośli, a jeśli...
- Łukasz, to nieistotne. Nie rozumiesz tego?
- Jak to nie, jeśli jest to nieprawda, to cała reszta...
- Łukasz, jeśli ktoś ci coś mówi, ktoś od ciebie starszy, mądrzejszy, o większym doświadczeniu, to musisz mu ufać!
- A jeśli to bzdura? - nie poddawał się Łukaszek.
- Jakbym z twoim ojcem gadała, też tak musi drążyć do ostatniej śrubki. Łukasz, w dzisiejszym świecie jest takie nagromadzenie informacji, że nie jesteś w stanie samemu stwierdzić, czy coś jest prawdziwe czy nie. Sprawdzanie samemu wszystkiego również zabrałoby ci zbyt dużo czasu. Więc... - mama zawiesiła glos i podniosła ręce jak kapłan w kościele podczas mszy. - Więc są autorytety! Ludzie mądrzy, rozumni, doświadczeni, eksperci w wąskich wycinkach wiedzy i to co powiedzą, to jest prawda!
- A... skąd wiadomo kto jest autorytetem?
- Jeden wskazuje drugiego, oni się zazwyczaj znają. Nie ma ich zbyt wielu - westchnęła mama. - I co, wierzysz mamie?
- Ale mamo...
- Łukasz, wierzysz mamie, że Pierwsza Cola wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci?
- No przecież jak...
- No wierzysz czy nie? Pamiętaj, jestem twoją matką! Czyżbyś matce nie wierzył, matki nie kochał? Kto jak nie matka? Będę płakać!
- Nnnnnnno dobrze... - zgiął się Łukaszek.
- Świetnie - zaszczebiotała uradowana nagle mama i klasnęła w ręce. - Będą jeszcze z ciebie ludzie. A teraz powtarzamy razem dziesięć razy: "Pierwsza Cola wykorzystuje biedne, małe, chińskie dzieci".
Powtórzyli.
- Mam nadzieję, że pamiętasz, że Pierwsza Cola płaci biednym, małym, chińskim dzieciom tylko jedną bułkę dziennie?
- A dlaczego Pierwsza Cola tyle kosztuje? - Łukaszek wskazał na nalepkę z ceną na puszce. Cena wielokrotnie przewyższała wartość jednej bułki.
- A, bo biedne, małe, chińskie dzieci są też wykorzystywane przez pośredników, którzy kupują te puszki od Pierwszej Coli i sprzedają w sklepach. Podbijają cenę, żerują na zysku, a biedne, małe, chińskie dzieci cierpią!
- Czy mogę iść na podwórko? Chciałbym...
- Tak, oczywiście, synu! Rozgłoś tą nowinę wszystkim, niech iskra protestu leci w świat! A przy okazji weź tą puszkę i wyrzuć ją do śmieci. I nie mów, że ją kupiłeś, tylko, że znalazłeś. A teraz idź! - Łukaszek poszedł a mama opadła na krzesło i zaszkliły jej się oczy, bo już widziała siebie w artykule w "Wiodącym Tytule Prasowym" z dopiskiem "inicjatorka protestu".
Łukaszek jechał w dół windą tuląc do siebie puszkę i powtarzając, że biedne, małe, chińskie dzieci są wykorzystywane... ale zapomniał przez kogo. Na szczęście na dole przed blokiem stał pan Sitko. Dopalał papierosa, a jego lekko zmrużone, opuchnięte oczy od razy wypatrzyły, że Łukaszek coś ma. Łukaszek oświadczył, że jest to puszka i że idzie ją wyrzucić.
- A co będziesz specjalnie chodził, zrobię to za ciebie - powiedział uprzejmie pan Sitko usiłując sobie przypomnieć ile kosztuje kilogram aluminium w pobliskim punkcie skupu złomu. Łukaszek wręczył mu puszkę i zadał pytanie, które chodziło mu po głowie:
- Jak się nazywa ktoś, kto wykorzystuje małe, biedne dzieci?
Pan Sitko o mało nie połknął papierosa i zaczął strasznie krzyczeć. Ostrzegł Łukaszka, że taki ktoś to pedofil i ma trzymać się jak najdalej od takiego kogoś i zaraz powiadomić innych dorosłych. I spytał o detale. Łukaszek opowiedział mu całą rozmowę z mamą, ale - ciekawa rzecz - o ile pan Sitko zrozumiał wszystko, o tyle Łukaszkowi wszystko się poplątało.
Efekt był taki, że pan Sitko nie zgniótł puszki obcasem, jaki miał zamiar, lecz stanął z nią pod marketem osiedlowym i zaczął kwestować na rzecz biednych, małych, chińskich dzieci. Natomiast Łukaszek udał się do sklepiku osiedlowego, gdzie niedawno został wyzwany od gówniarzy. Wtargnął do wnętrza i nie bacząc na kolejkę emerytek i emerytów dopchał się do kontuaru. Tam spojrzał na pana sprzedawcę i rzucił mu w twarz:
- Pan codziennie wykorzystuje biedne, małe dzieci za bułkę i puszkę Pierwszej Coli!
Zapadła cisza, a Łukaszek stwierdził, że chyba tam jeszcze powinno być "chińskie", ale powiedział tyle wyrazów, że jeden więcej czy mniej nie robi chyba różnicy.
- Kto tak twierdzi? - zapytał pobladły pan sprzedawca.
- Autorytety! - wypalił Łukaszek. Rozejrzał się bystro dokoła i instynkt właściwy większości ośmiolatków podpowiedział mu, że coś jest nie w porządku. Na wszelki wypadek więc uciekł.
W sklepie wybuchł tumult. Emerytki i emeryci krzycząc "ratunku, pedofil!" gwałtownie opuścili sklep. Nie bardzo wiadomo dlaczego, bo przecież, gdyby nawet pan sprzedawca był pedofilem akurat im nic by nie groziło. Poza tym nie wszyscy uciekający stracili głowę, bo z lady zginął karton baterii i dwie paczki prezerwatyw.
Przyjechała policja, ale funkcjonariusze stwierdzili, że nie zajmą się ani strasznym oskarżeniem rzuconym przez Łukaszka, ani straszną kradzieżą w sklepie. Za to zaopiekowali się panem Sitko. Pan Sitko zbierał pod osiedlowym marketem na wsparcie biednych, małych, chińskich dzieci. Jednak kiedy uzbierał sześć złotych skierował się do stoiska monopolowego, gdzie nabył wino. Akurat kończył to wino na zapleczu marketu, gdy zaskoczyli go policjanci w towarzystwie pewnej emerytki. Emerytka trzęsąc się z oburzenia wskazywała pana Sitko palcem i buczała:
- Ja mu dałam na biedne, małe, chińskie dzieci, a on... a on...
Pan Sitko uśmiechnął się przepraszająco i rzekł:
- Właśnie piłem ich zdrowie...

Nie biorę żadnej odpowiedzialności za to co robi Łukaszek, a tym bardziej za to, co mówi Gruby Maciek. A tak poza tym, to fikcja, czysta fikcja. UWAGA! Podczas czytania nie należy jeść i pić! Nie zaleca się czytania pokątnie w obecności szefa! Opluty monitor czyścimy specjalną chusteczką, a klawiaturę szczoteczką do zębów (by Redpill)

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (10)

Inne tematy w dziale Kultura