Reformy prawa cywilnego - Spełnienie świadczenia w walucie obcej

Spełnienie świadczenia w walucie obcej – zerwanie z zasadą walutowości

W dniu 23 października 2008 roku uchwalona została ustawa, która zmieniała art. 358 k.c.. Jest to dosyć ważna zmiana, gdyż zmieniła ona dotychczas stosowaną zasadę walutowości w prawie cywilnym.

Do czasu ustawy, zobowiązania mogły na terytorium RP być określane tylko w walucie polskiej. Spłata również mogła być dokonana raczej w walucie polskiej.

Teraz, jeżeli przedmiotem świadczenia jest suma pieniężna wyrażona w walucie innej niż polska, to dłużnik może spełnić świadczenie w walucie polskiej, gdy nie zostanie to ustalone inaczej. Oznacza to, że strony w umowie mogą zastrzec, że spełnienie świadczenia ma zostać dokonane w walucie obcej i dłużnik nie będzie mógł świadczyć w walucie polskiej, jak to było dotychczas. Takie spełnienie w walucie obcej może zostać również nakazane przez ustawę lub sąd.

Powstaje pytanie, jak ustalić wartość waluty. Kodeks cywilny stwierdza, że wartość waluty zostanie określona podle kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z dnia wymagalności roszczenia. Jest to wartość domyślna, bo strony oczywiście mogą umówić się inaczej. Ustawa, orzeczenie sądowe może także stanowić inaczej. Gdy dłużnik popadnie w zwłokę, wierzyciel może, ale nie musi, domagać się zapłaty świadczenia według kursu z dnia faktycznej zapłaty.

Takie ujęcie tematu walutowości jest nadzwyczaj dobre. Dotychczasowe ograniczenie stron w wyborze waluty było nazbyt restrykcyjne dla gospodarki rynkowej.