Dokumenty związane z urodzeniem
Nowelizacja wprowadza bardzo dobre przepisy dotyczące dokumentacji macierzyństwa i ojcostwa, których wcześniej zwyczajnie nie było. Otwiera to nowe możliwości mającym interes prawny lub faktyczny. Implikacje są szczególnie istotne majątkowo, gdyż mogą wpłynąć na dziedziczenie.
Primo – macierzyństwo, przed nowelizacją nie było możliwości dochodzenia zagadnienia macierzyństwa.
Jeśli sporządzono akt urodzenia dziecka nieznanych rodziców – takiego znalezionego w kołysce życia, albo macierzyństwo kobiety wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego matka zostało zaprzeczone, to można żądać ustalenia macierzyństwa. Powództwo wytacza dziecko przeciwko matce, a gdy matka nie żyje, to powództwo wytacza się przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy. Gdy matka chce zaprzeczyć swojemu macierzyństwu, to pozywa dziecko.
Ustawa zabrania pozwania dziecka, gdy te osiągnie pełnoletność. Gdy w akcie urodzenia wpisana jest kobieta, która dziecka nie urodziła, to można żądać zaprzeczenia macierzyństwa. Dziecko wytacza w takim razie powództwo przeciwko kobiecie wpisanej do aktu urodzenia, a gdy ta kobieta nie żyje, to pozywa kuratora. Matka może wytoczyć powództwo przeciwko kobiecie wpisanej w akcie jako matka oraz przeciwko dziecku, a gdy ta kobieta nie żyje, przeciwko dziecku. Kobieta wpisana w akcie jako matka wytacza powództwo przeciwko dziecku.
Termin przeznaczony na wytoczenie powództwa jest różny. Matka, albo kobieta wskazana w akcie urodzenia jako matka mają sześć miesięcy na wytoczenie powództwa o macierzyństwo. Sześć miesięcy liczy się od dnia sporządzenia aktu urodzenia dziecka. Jest to dosyć agresywnie wyznaczony termin, gdyż brak tutaj zastrzeżenia o dowiedzeniu się o sporządzeniu aktu. Przepis powinien brzmieć, że powództwo można wytoczyć w terminie do sześciu miesięcy od dowiedzenia się o sporządzeniu aktu, nie dalej jak dwa lata. Mężczyzna jest na pozycji uprzywilejowanej. On może, będąc wskazanym na tym samym akcie co kobieta, domagać się zaprzeczenia macierzyństwa do uzyskania przez dziecko pełnoletności.
Dziecko wytoczyć powództwo może w ciągu trzech lat od uzyskania pełnoletności.
Ustalanie i zaprzeczanie macierzyństwa nie jest dopuszczalne po śmierci dziecka. Nie jest to chyba zbyt szczęśliwa regulacja, gdyż szkodzi ona prawidłowemu ustaleniu uprawnionych do spadkobrania ustawowego. De lege ferenda należałoby ten przepis znieść. Nie ratuje sytuacji możliwość kontynuowania procesu o zaprzeczenie lub uznanie macierzyństwa po śmierci dziecka, który to proces został wytoczony za życia dziecka.
Oczywiście, jak zwykle prokurator może samodzielnie wytoczyć powództwo o ustalenie lub zaprzeczenie macierzyństwa, jeżeli tylko uzna, że wymaga tego dobro dziecka lub ochrona interesu publicznego.
c.d.n.
Komentarze
Pokaż komentarze