Człowiek bez którego NAFTA by nie istaniała

W głowie mam wuchta pomysłów na wpis o Kanadzie, jest coś nt. prawa aborcyjnego i tego jak ostatnio Partii Liberalnej (coś jak Demokraci w US)nie udało się otworzyć na nowo debaty na ten temat, ruchów republikańskich czyli klimaty anty Elżbieta II i coś z lżejszych bardziej rozrywkowych rzeczy ale niestety sesja dorwała... więc taki szybki temacie, więcej do oglądania niż do czytania.


Tak jak w temacie, mowa o człowieku bez którego nie byłoby z pewnością NAFTA a przed tym oczywiście FTA (Canada – United States Free Trade Agreement) czyli podwaliny pod ten projekt. Mowa o 18-tym Premierze Kanady Brian'ie Mulroney.  Człowiek pod którego władzą po 21 latach rządów Partii Liberalnej (z roczną przerwą ) Progresywno-Konserwatywna Partia Kanady uzyskała większość pozwalającą rządzić samemu. Było to niesamowite wydarzenie tym bardziej że w kadrach Partii Liberalnej nadal był tak wyśmienity polityk i doradca jak Pierre Trudeau były dwukrotny premier i co trzeba mu oddać człowiek który zmniejszył zależność od brytyjskiej Korony(nic dziwnego w końcu lewak i przyjaciel Fidela Castro). A jednak.... Brian Mulroney został Premierem Kanady na całe 9 lat a jego losy wydaje mi się są bardzo podobne do premierostwa Małgorzaty Taczerowej....

Sylwetka z wikipedii

Martin Brian Mulroney (ur. 20 marca 1939 w Baie-Comeau, Quebec) - premier Kanady z ramienia Partii Konserwatywnej od 17 września 1984 do 25 czerwca 1993.

Urodził się w Baie-Comeau w Quebecu, w niezamożnej, robotniczej rodzinie. Ukończył studia ogólne na Francis Xavier University w Nowej Szkocji, a następnie studiował prawo na Université Laval w mieście Québecu. Po studiach praktykował prawo w Montrealu, a następnie zajmował kierownicze stanowiska w wielkich korporacjach przemysłowych. W 1973 ożenił się z córką jugosłowiańskich emigrantów, Milą Pivnicki. Ma z nią czworo dzieci.

Zanim Mulroney objął funkcje państwowe, był znanym działaczem Partii Konserwatywnej. W 1976 był jednym z kandydatów na lidera partii, lecz przegrał z Joe Clarkiem. W ponownych wyborach w 1983 zgromadzenie partii usunęło Clarka z przywództwa i powołało na to miejsce Briana Mulroney'a. Tego samego roku w wyniku wyborów uzupełniających do Izby Gmin Parlamentu Kanady Mulroney został deputowanym. W roku 1984 w wyborach parlamentarnych Partia Konserwatywna pokonała liberałów. Brian Mulroney został premierem na dziewięć następnych lat.

Okres jego rządów zdominowały zagadnienia gospodarcze oraz separatyzm quebecki.

W dziedzinie gospodarki Mulroney prowadził politykę zacieśniania związków z USA, czego ukoronowaniem było utworzenie północnoamerykańskiej strefy wolnego handlu (NAFTA). Otworzyło to gigantyczny rynek amerykański na towary kanadyjskie, lecz także uczyniło gospodarkę kanadyjską bardziej podatną na wahania koniunkturalne.

Druga połowa lat osiemdziesiątych to odrodzenie się separatyzmu frankofonów z Quebecu. Pierwszym symptomem tego był rozłam w samej Partii Konserwatywnej. Grupa posłów frankofońskich wystąpiła z partii, tworząc konkurencyjną grupę Bloc Quebecois. Mulroney, zdając sobie sprawę z aspiracji frankofonskiej mniejszości, dążył do zmiany Konstytucji Kanady tak, by dać Quebecowi pewną autonomię - jak to nazywano - status distinct society. W tym celu zaproponowano szereg zmian w prawodawstwie znanych jako porozumienie z Meech Lake (Meech Lake Accord) oraz jego rozszerzenie - porozumienie z Charlottetown (Charlottetown Accord). Porozumienie to zostało odrzucone w federalnym referendum, dzięki głosom angielskojęzycznych Kanadyjczyków, którzy uznali treść porozumienia za zbyt daleko idące ustępstwa. Wynikiem tego była dalsza radykalizacja poglądów w Quebecu, której kulminacja nastąpiła już po odejściu Briana Mulroney'a od władzy.

Ostatnie lata rządów Mulroney'a były niezwykle trudne. Wzrost radykalizacji frankofonów zbiegł się z radykalizacją zachodnich prowincji Kanady, w których powstała nowa, zdobywająca coraz szerszą popularność, Partia Reform, oskarżająca konserwatystów o odejście od konserwatywnych pryncypiów. W istocie, polityka Mulroney'a u schyłku rządów była mało konsekwentna. Liberalizacja rynku połączona była z coraz większym etatyzmem. Niepohamowanie rosnący deficyt budżetowy doprowadził do wzrostu oprocentowania kredytów, a w konsekwencji i inflacji. W wyniku tych i innych przyczyn, gospodarka Kanady weszła w fazę ostrej i długotrwałej recesji. Ostatnim posunięciem Briana Mulroney'a było wprowadzenie podatku typu VAT (GST - Goods and Services Tax) w 1991. Wobec zbliżających się wyborów partia zdecydowała się na zmianę lidera. 25 czerwca 1993 Brian Mulroney zrzekł się przewodnictwa partii, automatycznie tracąc fotel premiera, by ostatecznie wycofać się z polityki i wrócić do pracy w prywatnym biznesie.

---------------------------------

Czego nie nadmieniono a warto wiedzieć, był jednym z najbliższych sojuszników Ronalda Reagana wiązały go z nim [b]bardzo bliskie[/b] związki nie tylko z powodu na idee ale również pochodzenie obaj byli dziećmi irlandzkich emigrantów.
Najbardziej było to widoczne na tgz. Koniczynowym Szczycie gdzie obaj Panowie w asyście żon zaśpiewali znaną (przynajmniej w anglosaskich krajach) pieśń "When Irish Eyes Are Smiling" ([url]http://en.wikipedia.org/wiki/Shamrock_Summit[/url])

Druga ciekawa rzecz to  fakt że na pogrzebie Reagana, Brian Mulroney siedział obok Lady Małgorzaty Taczerowej co raczej nie jest przypadkiem, sam Mulroney wygłosił ciekawe przemówienie na pogrzebie.

I tu dochodzimy do części oglądanej

Sylwetka+krótki wywiad
[video=youtube;yvKsS2KexE4]http://www.youtube.com/watch?v=yvKsS2KexE4[/video]

Przełomowy moment debaty w kampanii 1988 roku której główną osią była właśnie FTA. John Turner lider opozycji zarzuca Mulroney że jego pomysł z FTA spowoduje że Kanada stanie się kolonią USA. Jak wiemy tak się nie stało a w 1988 jeszcze więcej osob zagłosowało na Progresywno-Konserwatywną Partię Kanady.

[url]http://s213.photobucket.com/albums/cc143/montrealchristmas/VIDEOS/?action=view&current=Turner-MulroneyFreeTrade1988.flv[/url]

Ciekawa mowa z okazji 25 rocznicy wygrania wyborów przez Partię Konserwatywna z wynikiem umożliwiającym samodzielne rządzenie. Można się sporo dowiedzieć o historii  Kanady (tej z XX i XIX wieku) no i o nim samym. Przy okazji można podziwiać niebywałe zdolności mówcze, lekkość i polot to się ceni.

[video=youtube;3r824OBqJwQ]http://www.youtube.com/watch?v=3r824OBqJwQ&feature=related[/video]

Wizyta Reagana w Kanadzie - 1988 rok

[video=youtube;ZGbHwdn_w10]http://www.youtube.com/watch?v=ZGbHwdn_w10&feature=related[/video]

No i na finisz mowa pożegnalna Briana Mulroney na pogrzebie Reagana
[video=youtube;dTHiD00zVMw]http://www.youtube.com/watch?v=dTHiD00zVMw[/video]

Sorry że tak na chypcika ale jak będziecie drążyć to na bank wiele więcej się dowiedziecie czego teraz nie mogę napisać bo się uczę :P

Pozdro 600