Kryzys ? Nie w Kanadzie !

Miałem nic nie pisać ale [url=http://pl.wikipedia.org/wiki/Prokrastynacja]syndrom studenta[/url] daje się wew znaki.
Oto tekst który przetłumaczyłem wraz z pomocą koleżanki angelicji, za co jej z całego serca dziękuję. :)

[img]http://geo-source.info/Wright/Images/Pictures/canada_economy.jpg[/img]

[b]Wiele osób myślących, że kolejne lata w gospodarce będą nadal stosunkowo chude, mogą się pomylić przynajmniej w stosunku do Kanady. Badania opublikowane przez ośrodek opinii publicznej Pollar, które ukazały się w miniony czwartek (6 stycznia 2011 r.), sugerują, że obawy o koszt życia, dług publiczny czy oszczędności emerytalne przyczyniły się do pogorszenia nastrojów wśród Kanadyjczyków. Jednak w rzeczywistości porównując się z głównymi konkurentami, kanadyjska gospodarka nigdy nie była w tak dobrej formie.[/b]

Jak mówi Finn Poschmann, wiceprezydent ds. badań w C.D. Howe-Institute: „Międzynarodowa reputacja Kanady, jako miejsca przeznaczonego do lokowania kapitału i inwestycji nie była tak dobra od pokolenia”. Z kolei Craig Wright, główny ekonomista RBC Financial Group, powiedział na czwartkowej konferencji kanadyjskiego Klubu Ekonomii, że osoby, które nie są przekonane, co do pozytywnego rozwoju gospodarki, tak naprawdę nie zagłębiają się nawet w ten temat.

W przeciągu ostatnich paru dni pojawiło się kilka publikacji potwierdzających pozycję kanadyjskiej gospodarki, jak artykuły w „The Wall Street Journal”[1] czy „The Washington Times”[2]. W drugim zachęcano czytelników sloganem Na Północ, młodzieńcze, Na Północ.

Okazją do tych wszystkich pochwał była obniżka podatku dochodowego od osób prawnych z 22%, który obowiązywała w 2007 roku do 16,5% obecnie. Ostatnie cięcie z 18% do dzisiejszego stanu weszło w życie 1 stycznia 2011 r., co ciekawe już zapowiedziano, że w 2012 roku CIT w kraju klonowego liścia ma wynosić 15%.

Dwadzieścia dwa lata temu, napisaliśmy wstępniak „Północ, do  Argentyny” ostrzegając Kanadę, że powodzenie gospodarki nie jest dane raz na zawsze, ponieważ potrzebuje właściwej polityki wolnorynkowej. Dzisiaj to Kanadyjczycy mogliby dać porządną lekcję południowemu sąsiadowi. W szczególności, jeśli chodzi o podatki nakładane na przedsiębiorców zauważa reporter „The Wall Street Journal”, który skarży się na 40% federalne obciążenie podatkowe w USA.

Wszystkie te słowa uznania muszą być czymś ponurym dla członków centrolewicowej Liberalnej Partii Kanady, która chciała zamrozić stawkę CIT-u na poziomie 18%. Lider liberałów Michael Ignatieff już w marcu zeszłego roku chciał zablokować obecną obniżkę podatku, która ma zostawić w kieszeniach przedsiębiorców 6 miliardów CAD. Jak twierdził, jego celem jest „stworzenie fiskalnej przestrzeni dla zrealizowania pewnych marzeń”. Miał wtedy na myśli zaprojektowane przez siebie plany stymulacyjne, w tym między innymi warty miliard CAD program wsparcia opieki domowej nad osobami chorymi i w podeszłym wieku.

Jednak już od 1 stycznia, lider opozycji musi się pogodzić z tym, że w budżecie będzie mniej pieniędzy na jego program. Jeśli w tym roku nie będzie wyborów (obecny rząd konserwatystów to rząd mniejszościowy), przyszłoroczna obniżka podatku może doprowadzić do tego, że jego propozycja będzie bardzo ciężka do zrealizowania.

Michael Ignatieff nie powiedział wprost, że będzie podnosił stawki CIT-u, jeśli udałoby mu się dostać do władzy. Tymczasem planowane cięcia zostały wdrożone. Jednak, jak mówi lider liberałów, będzie się nim bacznie przyglądał. Najważniejsze jest to, że cięcia dalej działają korzystnie na gospodarkę.

Nie tylko ilość inwestycji zagranicznych wzrosła, ale – co ważne – obniżka stóp nie zmniejszyła wpływów do skarbu państwa. Wręcz przeciwnie, przychody z CIT-u wzrosły o 12% mimo obniżki podatku w przeciągu pierwszych 6 miesięcy roku podatkowego/obrotowego 2010/11. Kreowanie odpowiedniego środowiska dla inwestycji, tworzenie miejsc pracy i wzrostu gospodarczego skutkuje boomem w inwestycjach poczynionych przez przedsiębiorców, w trzecim kwartale 2010 roku odnotowano wzrost tych inwestycji o 20%, co dodatkowo zwiększa konkurencyjność Kanady pod kątem właściwego miejsca dla biznesu.

Ten pozytywny trend rozwoju nie został zauważony tylko przez amerykańskie media. Gigant w dziedzinie księgowości – KPMG w swoim rankingu krajów najbardziej konkurencyjnych pod względem podatków w 2010 roku, przesunął Kanadę o dwa miejsca w górę, co daje w całej stawce drugie miejsce za Meksykiem, ale przed głównymi konkurentami. To wszystko dzięki ostatnim zmianom w systemie podatkowym. Jak zauważono w „The Wall Street Journal”, względny poziom opodatkowania jest istotny, gdyż inwestorzy i firmy transferują swój kapitał w miejsca gdzie mogą otrzymać jak najwyższe zwroty. Co ciekawe, KPMG nie pozostaje bierna na wyniki swoich analiz i już przenosi całe swoje zaplecze do Toronto.

Jednak idylliczny obraz nie jest bez skazy. Problemem jest tu zadłużenie gospodarstw domowych. Mimo to główny ekonomista Gluskin Sheff & Associates stwierdza: „W tej chwili mamy szansę na całkowitą poprawę tego stanu”.

Dodatkowo w swojej w notatce do klientów, zwracając uwagę na „bezprecedensową” obniżkę kanadyjskiego długu publicznego w stosunku do USA: „Rynki mówią, że to Kanada, mały braciszek z północy, jest o wiele bardziej bezpiecznym miejscem do lokowania pieniędzy, gdy patrzymy na poziom obciążenia fiskalnego”.

W obliczu takich wiadomości to zadziwiające, że kanadyjscy liberałowie, którzy obniżyli stopy CIT-u z 28% w 2000 r. do 21% w 2004 r., teraz nawołują by zablokować przyszłe cięcia.

W tym świetle, niczym szokującym są wyniki sondażu sporządzonego przez Abacus Data, w którym Kanadyjczycy łączą Partię Konserwatywną z ekonomicznym ożywieniem i niskimi podatkami, a Partię Liberalną z słabym przywództwem i wewnętrznymi podziałami.

[1]   [url]http://online.wsj.com/article/SB10001424052748703909904576051792262197206.html[/url] 8 I 2010
[2]   [url]http://www.washingtontimes.com/news/2011/jan/4/go-north-young-man-go-north/[/url] 8 I 2010