obok życia
piękna myśl i słowo
stoisz w miejscu
i przebiegasz w czasie
dookoła czarodziejski ogród
zimnych lodowatych wrażeń
niby jesteś
ale tylko w słowie
kto je słyszy kto przeczytać może
tyle tego
a wiatr to poniesie
w zimną zamieć szeptów i uniesień
kto po czasie
naszej obecności
będzie wiedział to szeptałem ja
byłem byłam tutaj
kto w wieczności
taki zapis na ziemi przeczyta
okrąg horyzontu naszych niepowodzeń
życia nadto śpiesznego pełnego goryczy
jesteś jestem nic więcej
słodycz cichych szeptów
kto zrozumie
nie warto nawet na to liczyć
teraz tu i nic więcej
kiedy słońce gaśnie
kiedy noc chłodem spływa od północnej strony
oczy dniem umęczone odzyskują blask swój
idziesz stoisz nieważne
życiem urzeczony
16.11.2010
psst:)
jak czytam tworek można odsłuchać:
Komentarze
Pokaż komentarze (10)