„Jako w niebie, tak i na ziemi” — Tron po prawicy Najwyższego

Wysoki urzędniku państwowy.
Ziemia tobie służyła — to i niebo dla ciebie.
Żyłeś w dostatku jak król,
więc i ja ciebie ugoszczę.
„Jako w niebie, tak i na ziemi” — mówi modlitwa.
A zatem, jeśli byłeś czczony przez lud ziemski,
to dostąpisz tronu po prawicy Najwyższego.

Vox populi, vox Dei.
Głos narodu jest głosem Boga.
A skoro naród cię wybrał,
to Bóg spełnia jego życzenia.
Niebo nie pyta o cnoty.
Niebo nie bada sumienia.
Niebo ceni protekcje.

Jako że lubisz luksus — i niebo nie poskąpi.
Na ziemi służył ci SOP.
Jeździłeś złotą limuzyną za milion złotych.
Hybryda plug-in, długości jak pałac.
A skoro tak było na ziemi —
to i w niebie gorzej być nie może.

Bóg mówi:
„Naród obdarzył cię zaufaniem,
więc ja daję ci złoty dywan,
żebyś wygodnie po niebie śmigał.”
„Zastępy anielskie będą cię eskortować.
Niech Michał prowadzi, a Gabriel ochrania.”

A co z tymi, którzy z ciebie szydzili?
Razem z wodzirejem, który śmiał cię krytykować?
„Dla nich możesz wybrać największą czarną dziurę.
Nie zginą, lecz przepadną.
Będą krążyć w nieskończoności,
jak ich obietnice bez pokrycia.”

W niebie zasiądziesz po mojej prawicy.
Twoi ziemscy sprzymierzeńcy
otrzymają dostęp do gwiezdnych przetargów.
Twoje zasługi będą zapisane w Akaszy Rejestrze.
Twoje decyzje będą obowiązywać w obu wymiarach —
bo niebo to nie nagroda.
To kontynuacja.