"Do Rzeczy" i bez sporu !

Wczoraj ukazał się pierwszy numer tygodnika „Do Rzeczy”. Po niecałych dwóch miesiącach od „wysadzenia” w powietrze „Uważam Rze”, dziennikarze związani z Pawłem Lisickim stworzyli nowy, elegancki projekt.

Nikt po tamtej stronie nie spodziewał się, że w czasach kryzysu medialnego i ogólnego spadku czytelnictwa wszystkich gazet, za redaktorem naczelnym odejdzie prawie cały podległy mu zespół. Lojalność – to nie jest określenie często spotykane w dzisiejszym świecie – i  to chyba najbardziej rozzłościło przedstawicieli mediów i publicystów, którzy tak twardo i heroicznie domagali się wyrzucenia redaktora Cezarego Gmyza z „Rz” – za tekst o trotylu (który był zgodny z faktami  i wbrew mainstreamowej narracji nie padło tam ani jedno słowo o wybuchu i zamachu), a później zwolnienia Pawła Lisickiego. Redaktor Blumsztajn mówił, że Gmyz chciał tym tekstem podpalić Polskę, a Lis Tomasz w swoim liście do autorów niepokornych grzmiał: „Macie jaja?”

Nie wiem dokładnie co zdarzyło się między Pawłem Lisickim, a braćmi Karnowskimi i z jakiego powodu bracia zdecydowali o stworzeniu projektu „W sieci”, ale o jednym musimy pamiętać – na prawicy nie może być wrogów, tak jak nie ma wrogów na lewicy. Nikt nigdy nie zastanawiał się nad losem „Polityki” i „Newsweek’a”. Wręcz przeciwnie – tworzą one swoją linię i nikt nie krzyczy, że to dwie lewicujące gazety. Dlatego również ta konserwatywna strona mediów musi postępować podobnie, równolegle do normalnej konkurencyjności, która panuje na każdym dzisiaj rynku, nie tylko telewizyjnym, internetowym czy radiowym.

Każdy z tych projektów bez wątpienia znajdzie swoich odbiorców. Warto pamiętać, że „rodzi się” jeszcze Telewizja Republika, która jest chyba największym wyzwaniem, ponieważ poza TV Trwam, która działa jednak na trochę innych zasadach – odbiorca konserwatywny nie ma swojego kanału telewizyjnego.
Wszystko idzie w dobrym kierunku i należy kibicować każdemu z tych przedsięwzięć. Pamiętajmy, że nie możemy zapędzić się do narożnika kłótni i sporów o mediach na prawicy, bo wtedy sami zaczniemy projektować okładki dla „Newsweek’a” i pisać artykuły dla „Polityki” – a oni tylko na to czekają i wykorzystają to przeciwko wartościom wolnych mediów i wolnego słowa.