Dlaczego Antoni Mężydło głosował przeciw?

Wyjaśnienie

Chodzi o rezolucję wzywającą premiera RP do wystąpienia do władz Federacji Rosyjskiej o przekazanie Polsce prowadzenia postępowania w sprawie katastrofy samolotu TU-154 (druk nr 3032). Całą listę jak głosowali posłowie umieściła na swojej stronie Eska:

(http://eska.salon24.pl/199450,wyparcie-sie-czegos-zapieranie-sie-odszczepienstwo)

 

Wstęp osobisty

Potrzebny jest mały comming oucik. Otóż, jestem facetem programowo bezpartyjnym. Nie biorę udziału w wojnie Tutsi z Hutu i nie wierzę w czarno-biały podział sceny politycznej (tylko czerwonego nie toleruję, skoro już o kolorach mowa). Po licznych zdradach kolejnych moich, dawnych idoli politycznych, staram się już nie przywiązywać do autorytetów i nazwisk. Jednak do p. Antoniego Mężydło zawsze czułem szacunek i sympatię. Podświadomie wierzyłem, że kto jak kto, ale ten, to jest przyzwoity gość. Nie przeszkadzała mi też jego zmiana barw klubowych, bo to nie wierzę w jedenaste przykazanie; „Nie będziesz zapierał się prezesa swego, ani akolitów jego ani służby jemu”. Życie jest czasem trudne, a taka konwersja nie jest przecie aktem bezbożnym.

 * * *

W głosowaniu, o którym mowa głos „za”, wydaje się nie tylko obowiązkiem patrioty, ale czymś jawnie oczywistym. Wybór jasny jak słońce, po prostu chcemy wiedzieć na temat katastrofy więcej, a nie mnie mniej. Oczywiście władze Federacji Rosyjskiej, mogłyby zignorować nasze prośby, ale to już nie obciąża naszych sumień. Tymczasem pan poseł Antoni Mężydło głosował „przeciw”. Tytułowe pytanie „dlaczego” jest aktem strzelistym rozpaczy.

Dlaczego panie Antoni?... Pewnie nam nie odpowie. A gdyby musiał, np. zapytany o to na antenie tv, to co moglibyśmy usłyszeć? Pospekulujmy.

 

1.   Koledzy przekonali mnie, że się Rosjanie obrażą?

No dobrze, ale na jakiej podstawie można przypuścić, że dbałość o najbardziej podstawowe interesy własnego państwa może być dla kogoś kamieniem obrazy. A nawet gdyby, to co? W końcu Rosjanie obrażali się już nie raz i nie dwa, a potem się „odbrażali” i tyle. To nie są dzieci z piaskownicy, tylko wytrawni dyplomaci, wykonują takie gesty polityczne, jakie w danym momencie są dla nich użyteczne.

Dodatkowe pytania: Kto przekonywał i jakich argumentów użył?

2.   Głosowałem zgodnie z własną opinią. Uwierzyłem w dobrą wolę Rosjan.

Jeśli tak, to może Pan już spokojnie wycofać się z życia politycznego, prosimy uprzejmie. Praca społeczna i charytatywna, to dziedziny bardzo satysfakcjonujące.

 

3.   Musiałem tak głosować z powodu dyscypliny partyjnej

No właśnie, dyscyplina głosowania! Jedna z niedemokratycznych, totalniackich instytucji naszego życia politycznego. Poseł nie odpowiada już przed wyborcami, tylko musi słuchać się jak pies swojego wodza? Toż to zupełne pomylenie ról. Szefa, to może mieć działacz partyjny, ale poseł już nie. Dla posła szefem może być tylko, zbiorowa wola jego wyborców (jeśli ją zna) i sumienie. Jaką mentalność musieli być ludzie, którzy jako pierwsi zgodzili się na wprowadzenie dyscypliny partyjnej? Dlaczego Pan, Panie Antoni nie złamał dyscypliny, jeśli była w tym konkretnym głosowaniu wprowadzona? Co takiego mogło Pana spotkać? Przecież – proszę o wybaczenie, że przypominam dawne zmory – do lasu już chyba nie wywożą. A wtedy zdał Pan egzamin dzielności.