Myślę, że już najwyższy czas zainteresować się kształceniem młodzieży. W pierwszej kolejności oparłbym się na Statucie szkoły. Tam wyraźnie stoi, kto jest właścicielem szkoły i co deklaruje.
Regulamin szkoły stanowi nieodłączną część Statutu szkoły. W regulaminie wskazuje się jednoznacznie, kto jest odpowiedzialny za kogo, określa się obowiązki nauczycieli a także określa się kryteria, które winien spełniać uczeń tej szkoły.
Rzecz pierwsza - emblemat szkoły. Każda szkoła ma prawo do własnego emblematu, elementu wyróżniającego tę właśnie społeczność uczniowską spośród innych społeczności. Warto zastanowić się, kto winien takie emblematy posiadać. Jeżeli emblemat szkoły jest wyraźnym wyróżnikiem, to emblemat dobrej szkoły powinien być nobilitacją członka tej szkoły - tak pracownika szkoły, jak i jej ucznia.
Kolejny element kształcenia, to obowiązki ucznia. Nie myślę tu o prawach ucznia - ono jest oczywiste - uczeń ma prawo do korzystania z potencjału szkoły w celu uzyskania wykształcenia oferowanego w cyklu nauczania szkoły. Aby uzyskać tytuł absolwenta szkoły, uczeń winien spełnić wymagania określone w programie nauczania. Program nauczania wiąże sie z uczestnictwem w określonej liczbie godzin szkolenia teoretycznego oraz szkolenia praktycznego. W Dzienniku Szkolnym rejestruje się nie tylko postępy w nauczaniu, ale także i sposób wykonania przewidzianych programem szkolnym zadań - oceny ze sprawdzianów i odpowiedzi ustnych, udział w ćwiczeniach praktycznych, samodzielność ucznia w sposobie nauczania się oraz frekwencja uczestnictwa w lekcjach przewidzianych programem dla poszczególnych przedmiotów.
Szczególnym egzaminem jest Egzamin Dojrzałości (tzw. matura), który uprawnia absolwenta szkoły do ubiegania się o przyjęcie ma wyższą uczelnię. Pozytywny wynik matury jest tutaj warunkiem podstawowym i niezależnym od innych wymagań, na przykład kondycyjnych w niektórych szkołach.
Bardzo ważnym elementem do rozważenia są wymagania regulaminowe, które winien spełnić już uczeń.
Uczeń zobowiązany jest do odbycia szkolenia w określonej liczbie godzin. Niestety, zdarzają się przypadki, kiedy uczeń opuszcza więcej, niż 50% planowanych zajęć. Mam tu na myśli nieobecność nieusprawiedliwioną, bo i takie przypadki są codziennością szkoły.
Bardzo często uczniowie nie prowadzą zeszytów uznając, że mają dobrą pamięć. Czasem tłumaczą się korzystaniem ze środków elektronicznych. Często uczniowie nie wykonują zadań przeznaczonych do samodzielnego wykonania już poza godzinami obecności w szkole.
Bardzo trudnym tematem jest sposób sprawdzania opanowania wiedzy przez ucznia. Próby "odpytania" w pierwszych minutach lekcji są tylko stratą czasu, bo uczeń niewiele powie. Tu nie chodzi o "maltretowanie" ucznia w czasie lekcji. Te pytania mają na celu sprawdzenie, na ile uczniowie opanowali już przerobiony materiał. Najczęściej odpowiedź ucznia prowadzi do stwierdzenia, że nie zapamiętał on nic. Powtórzenie pytania dla kolejnych osób prowadzi do wniosku, że i oni nie opanowali zagadnienia na minimalnym poziomie. W takiej sytuacji albo program jest zbyt trudny dla uczniów, albo oni mają tak wielkie braki, że nie są w stanie zrozumieć bieżących tematów. W ten sposób powstaje coraz większa luka między tym, co on powinien wiedzieć już, a na jakim etapie poprzestał...
W moim przekonaniu system pytań testowych, może i dobry, czyni spustoszenie i z uczniów robi ofiary wadliwego systemu nauczania. Uczniowie przygotowują się do zdania egzaminu w postaci testów. I nie byłoby w tym problemów, gdyby nie współczesne techniki cyfrowe.
Uczeń jest w stanie wprowadzić do komputera zlokalizowanego w telefonie komórkowym dwa, trzy pytania, aby system wskazał numer zestawu pytań. A znając numer zestawu pytań bez problemu znajduje się klucz prawidłowych odpowiedzi - wystarczy sprawnie połączyć numer pytania i literę odpowiedzi, aby osoba sprawdzająca prawidłowość odpowiedzi mogła postawić możliwie wysoką ocenę...
Tylko, czy uczeń opanował we właściwym stopniu cały przerobiony materiał ?
Tu zasygnalizowałem tylko kilka podstawowych zagadnień w relacji nauczyciela z uczniami. Kolejnym wątkiem są podręczniki. Sposób ich narracji w moim przekonaniu budzi wiele zastrzeżeń, ale to jest już zupełnie inny temat...


Komentarze
Pokaż komentarze (4)