Kolejny felieton Andrzeja Liczmonika na pewno nie dotyczył współczesnej sceny politycznej. Ale doskonale pasuje do oceny ostatniej konwencji Platformy Obywatelskiej, której prezes Grzegorz Schetyna usiłuje walczyć z "matactwami" większości parlamentarnej - czyli Prawa i Sprawiedliwości pod przewodnictwem Jarosława Kaczyńskiego
Życzliwy
Ciemna, bezksiężycowa noc już od kilku godzin zalegała nad miastem. Ulice opustoszały i większość budynków tonęła w zupełnym mroku. Ich mieszkańcy, znużeni całodziennym trudem poukładali się do snu.
Tylko z nielicznych okien sączyło się jeszcze tu i ówdzie słabe światło.
Za jednym z nich, przy szczelnie zasuniętej zasłonie, siedział pochylony nad biurkiem starszy mężczyzna o siwych i mocno przerzedzonych włosach, krótko obciętych i starannie uczesanych, jak przystało na dżentelmena starej daty, którym się czuł i za którego chciał być uważany.
Twarz miał pooraną zmarszczkami, sylwetkę nieco przygarbioną, a na oczach okulary z grubymi soczewkami, co mogło świadczyć o tym, że większość życia spędził pracując raczej mózgiem niż rękoma. Pochylony nad stertą gazet starannie wycinał z nich pojedyncze litery, które następnie naklejał na czystą kartkę wyjętą ze środka szkolnego zeszytu. Z wyciętych liter układał słowa i zdania, które najwidoczniej miał przeczytać ktoś, na kim siwowłosemu dżentelmenowi bardzo zależało, bo był tą czynnością wyraźnie przejęty, czego dowodem był przyśpieszony i nienaturalnie głęboki oddech, który dzięki panującej wokół kompletnej ciszy mógł być słyszany nawet za ścianą.
Swoją pracę wykonywał w rękawiczkach, aby nawet odciski palców, gdyby ktoś postanowił je zbadać nie zdradziły autora tajemniczego listu.
Było już dobrze po północy, gdy ostatnia litera została umieszczona na właściwym miejscu i starszy pan w okularach mógł przyjrzeć się swemu ukończonemu dziełu. Sprawdzić, czy przypadkiem nie wkradł się do niego jakiś błąd, na który wrodzona skrupulatność absolutnie mu nie pozwalała i z satysfakcją uznać, że podjęty trud został uwieńczony sukcesem. Treść pisma była następująca:
„Widziałem wczoraj Pańską żonę w restauracji "Pod Łosiem" w towarzystwie wysokiego i młodszego od Pana o co najmniej dziesięć lat bruneta. Trzymali się za ręce i patrzyli na siebie maślanym wzrokiem. Radzę poważnie przyjrzeć się tej sprawie zanim nie będzie za późno.”
Pod tekstem widniał wykonany wielkimi literami wyciętymi z nagłówków najlepiej wyeksponowanych artykułów podpis
„ŻYCZLIWY”
Starszy pan złożył kartkę na pól, schował do koperty, podarł na strzępy pozostałe resztki gazet i zgarnął je do worka na śmieci. Następnie z kopertą w jednej ręce i workiem w drugiej zszedł na dół, uważając przy tym, czy klatka schodowa jest zupełnie pusta.
Nie miał ochoty być w tej chwili dostrzeżony przez kogokolwiek.
Kopertę wrzucił do przegródki w skrzynce na listy z numerem 10, a worek z podartymi gazetami do kontenera na makulaturę. W osobnych pojemnikach wylądowały rękawiczki i klej, gdyż selekcję odpadów autor wycinanej korespondencji uważał za rzecz niesłychanie ważną.
Jeszcze raz rozejrzał się, czy na pewno nikt go nie obserwuje, wrócił do mieszkania, zgasił lampę na biurku i z poczuciem dobrze spełnionego sąsiedzkiego obowiązku położył się spać.

*) Andrzej Liczmonik, Cnoty i grzechy, 2016, za zgodą i na prośbę Autora.
Inne artykuły Andrzeja Liczmonika:
https://www.salon24.pl/u/dobrezycie/893864,andrzej-liczmonik-utwory-wybrane
Istnieje możliwość nabycia książek A. Liczmonika, zamówienia: studioinspiracje(at)interia.pl
-------------------------------------------------------------------------------
Jeżeli masz własne teksty i chciałbyś je opublikować, to nic trudnego. Wystarczy zgłosić taką potrzebę, a ja zajmę się kompleksowym opracowaniem przygotowanego tekstu do druku.
studioinspiracje(at)interia.pl


Komentarze
Pokaż komentarze