Państwo prawa

Czas na konkrety - jak zacząć budować państwo prawa. Proponuję zacząć od likwidacji paragrafów, o których pisał już ponad 40 lat temu Jacek Fedorowicz.

Socjalizm był źródłem zakazów, za złamanie których prawie nie było kar. Weźmy najprostszy zakaz "nie kradnij". W państwie prawa złodziej jest ścigany, poszukiwany, sądzony i karany. W PRL prawie wszyscy kradli i prawie nikt nie był ścigany ani poszukiwany. Młodzi ludzie mogą nie wiedzieć, ale w PRL każdy pracownik na państwowym kradł z zakładu pracy różne rzeczy, np. pilniki, papier toaletowy. Prawie nikogo nie rewidowano przy wyjściu, ani w domu. Podobnie nie ścigano włamywaczy ani kieszonkowców. Milicja informowała bandytów, kto się skarży na bandytów, a bandyci maltretowali skarżących. Ale trochę odpłynąłem, więc wracam do przykładu najprostszego - złodziejstwa.

Celem aparatu w socjalizmie jest posiadanie haka na każdego, dlatego pisze się paragrafy, które prawie wszyscy łamią, ale prawie nikt nie jest ścigany. Władza ściga lub karze tylko tych, których nie lubi lub na których można łatwo zarobić za pomocą korupcji lub grabieży. W razie czego, zgodnie z paragrafem winny jest karany. A jeśli ukarany w rozpaczy zapyta, dlaczego tych dziesięciu złodzei tutaj dookoła, z których każdy ukradł 10 razy więcej i 10 razy bezczelniej, i 10 razy więcej jest dowodów, ... dlaczego oni nie zostali ukarani, wtedy władza wydaje rozkaz, żeby tych dziesięciu maltretowało tego ukaranego dopóty, dopóki nie zrozumie, że władzę trzeba kochać i szanować. Tak np. do dziś działa w Polsce mafia skarbowo-komorniczo-bankowa - wg starych socjalistycznych wzorów.

Państwo prawa polega m.in. na tym, że każde złamanie zakazu jest przedmiotem ścigania przez państwo. Po skardze okradzionego, policja bada ślady, poszukuje złodzieja, poszukuje skradzionych przedmiotów, itp. Nie może być tłumaczenia, że brakuje policjantów. Aby policjanci byli do dyspozycji, takich zakazów jest niewiele, np. policjanci nie tracą czasu na ściganie kwiaciarek, bo sprzedaż kwiatów nie jest zakazana, nie tracą czasu na ściganie dziennikarzy, bo dziennikarstwo jest dozwolone. Nie tracą czasu na ściganie pieszych, którzy zagrażają płynności jazdy samochodów w mieście, dzięki temu mają czas ścigać piratów drogowych.

Budowanie państwa prawa należy zacząć od skreślenia zakazów, które nie mogą być wyegzekwowane. Pozostawiamy tylko te zakazy, dla których możemy odpowiedzialnie obiecać: "Zero Tolerancji!". W państwie prawa wszyscy są równi wobec prawa przynajmniej w takim sensie, że jeśli popełnią czyn zabroniony, to są ścigani przez prawo z gorliwością jednakową dla danego rodzaju czynu, bez względu na to, czy (skarżący/podejrzany) to kobieta, czy meżczyzna, czy bogacz, czy biedak, .... jeżeli policjant zobaczy źle zaparkowany samochód, to albo 1) zawsze rozpoczyna ściganie, albo 2) zawsze ignoruje, jeśli nie jest zabronione takie parkowanie; jeżeli zobaczy pieszego na jezdni poza zebrą, to albo 1) zawsze ściga go, jeśli to jest to zabronione, albo 2) zawsze ignoruje, jeśli nie jest zabronione . W państwie prawa trzecia możliwość nie istnieje.