Zło zgodne z prawem

Prawo nie może karać za czyny nie mające znamion przestępstwa. Przykładowo: samobójstwo, narkomania, pornografia, obrzędy sekt wyznawców zła. Zło jest tylko złem, nie musi być przestępstwem (ale każde przestępstwo jest złem). Prawo musi precyzyjnie odróżniać te pojęcia. Jeżeli dorosły narkoman, np. alkoholik, sam dla siebie produkuje lub kupuje narkotyk, prawo nie może mu tego zakazać. Pornografia dziecięca, jeżeli nie wykorzystuje wizerunków ani danych osobowych prawdziwych dzieci, nie może być zakazana przez prawo. Japońskie filmy animowane są doskonałym wzorem zła, które nie jest zakazane przez prawo.

Obrzędy sekt wyznawców zła nie mogą być zakazane, dopóki nie naruszają jakiegoś prawa podmiotu (ale też nie może być dozwolone naruszanie prawa tylko dlatego, że nazwano to rytuałem). Żaden program polityczny (np. terroryzm) ani doktryna religijna nie może być pretekstem do karania niewinnych osób. Jednak misjonarstwo jest przestępstwem, jeśli spełnia znamiona  przestępstwa (np. nakłaniania do przestępstwa, czy uwodzenia dzieci).