Więzienia

Zreformujemy więziennictwo. Fundamentem jest edukacja i rozwój zawodowy bez resocjalizacji. Wszystkie przywileje, zwolnienia warunkowe i inne formy złagodzenia kary muszą być uwarunkowane postępami w edukacji i pracy więźniów. Jednocześnie pamiętamy o nadrzędnej zasadzie równości godności każdego człowieka, co pociąga za sobą całkowitą dobrowolność i wolność (w zakresie implikowanym przez formę kary i dostępność) wyboru kierunku edukacji czy charakteru pracy zawodowej. Żadnej indoktrynacji ani wychowania! Dorosłych ludzi nie wolno wychowywać - to podstawa liberalizmu. Więzień, który nie wybierze żadnej z dostępnych form edukacji i pracy, nie może otrzymać żadnej ulgi dostępnej w zakresie jego kary.

Więzień nie jest beneficjentem skrzywdzonych podatników - koszty utrzymania więźnia obciążają jego, jego wspólników i rodzinę, chyba że rodzina zwróci wszystkie korzyści, jakie otrzymała od niego, jako udział w zyskach z działalności przestepczej. Jeżeli członek rodziny miał podstawy sądzić, że zysk jest legalny, może na prawach ofiary (oszukanej) nie zwracać wydanej lub zużytej części łupu. Jeśli koszty utrzymania więźnia się państwu nie zwrócą, więzień pozostaje dłużnikiem państwa po zakończeniu kary.