Podstawy etyki

W naszej kulturze ścierają się dwa różne podejścia (w uproszczeniu): "najwyższą wartością jest życie" kontra "najwyższą wartością jest godność". Rozwinę te podejścia, używając słów kojarzących się z ich symbolami:

1. Życie, bakteria, roślina, zwierzę, narodziny, śmierć, aborcja, zabójstwo, środowisko...

2. Godność, człowiek, osoba, dusza, wolność, niewolnictwo, wybór, suwerenność, prawa podmiotowe...

Ponieważ nauka etyki nie jest celem programu politycznego, nie będę rozwijać tej kontrowersji. Ważne jest, że jednoznacznie opowiadamy się za etyką bazującą na godności, przy założeniu, że każdy człowiek ma przyrodzoną godność. Dobry rząd powinien budować prawo w oparciu o prawa podmiotowe.

Przykładowo: na pytanie, czy wolno zabijać w obronie godności odpowiadamy "tak, zabójstwo w obronie godności uznajemy za zabójstwo w samoobronie, a jeśli była to obrona konieczna, to zabójca jest niewinny".

Przykładowo: w wypadku konfliktu i konieczności wyboru między życiem a godnością, wybieramy godność. Godność człowieka czy życie zwierzęcia (zakładamy, że zwierzęta nie mają godności)? Pozwalamy zabić zwierzę czasem nawet wtedy, gdy życie człowieka jest niezagrożone. Pozwalamy na aborcję, gdy ciąża zgraża zdrowiu, ale niekoniecznie życiu matki - zdrowie matki jest ważniejsze niż życie płodu bez godności.

Kluczowym rozstrzygnięciem programowym naszej partii jest określenie, kiedy płód, człowiek lub trup posiada już, wciąż lub jeszcze swoją przyrodzoną godność. Zdefiniujemy precyzyjnie, że przyrodzona godność zaczyna się w chwili uznania jej przez innego człowieka (godnego), i nie może nigdy zostać człowiekowi odebrana, dopóki istnieje choć jeden człowiek (godny) uznający ją. Od chwili uznania godności płodu, nabywa on równe prawo do obrony prawnej, jak matka. Dopóki ktokolwiek czci zmarłego lub choćby mówi o nim jak o osobie, prawo chroni jego szczątki przed profanacją. Osoba ubezwłasnowolniona, więzień, niedorozwiniete dziecko... każdy człowiek zachowuje swoją godność bez względu na okoliczności, nawet jeśli z własnej woli ogłosi rezygnację z godności - umowa nie może być ważna w oczach prawa, jeśli któraś ze stron rezygnuje z godności. W naszym programie określimy precyzyjnie granice godności.

Kluczowym szczegółem tego kluczowego rozstrzygnięcia jest uprawomocnienie godności płodu. Ponieważ jest to godny akt godnych podmiotów, nie może być ochrony godności bez podmiotu prawa. Mówiąc prościej, ktoś musi wiedzieć o istnieniu płodu i mówić o nim jak o osobie - w ten sposób stwarza domniemanie, że żąda uznania jego przyrodzonej godności, a takie żądanie jest automatycznie aktem uznania godności przez prawo. Czas nie ma znaczenia, najważniejsza jest godność. Można sobie wyobrazić rodziców, którzy jeszcze przed kopulacją zgodnie określili jawnie i suwerennie swoje intencje i w czasie kopulacji podtrzymali zamiar spłodzenia dziecka, i nadali mu imię zanim nastapiło poczęcie... Wówczas prawo może działać w obronie płodu jeszcze przed poczęciem. Ale jeśli żadne z rodziców nie mówiło o poczęciu i nastąpiło szybkie poronienie przypominające miesiączkę, to z braku świadomości poczęcia trzeba uznać, że poczęcia nie było ale, że narodził się i zmarł płód bez godności. Prawu nie wolno więc wkraczać w ten naturalny proces życiowy, gdyż nie istnieje podmiot prawa - człowiek zainteresowany mówieniem o poczęciu (tego) płodu. Takie wkroczenie byłoby niesprowokowanym niczym atakiem przeciwko godności (matki i znanych jej mężczyzn). Jednak prawo wkracza najpóźniej wtedy, gdy ludzie zaczynają mówić o widocznej ciąży - państwo ma wtedy obowiązek niezwłocznie zarejestrować płód z nabytą godnością.

Przykładowe konsekwencje powyższej definicji godności:

- nie wolno badać wydzieliny miesiączkowej bez zgody matki; 

- nie wolno zakazać pigułki po; 

- nie wolno urządzać pogrzebów poronionym płodom, którym za życia nie uznano godności;

- nie wolno śledzić kobiet w celu ustalenia, czy są w ciąży;

- ciąża pochodząca z aktu uwłaczającego godności musi być niezwłocznie przerwana, o ile nie uwłacza to godności ofiary, czyli np. matka (tylko nieubezwłasnowolniona) ma prawo suwerennie uprawomocnić ciążę z gwałtu, ze wszystkimi konsekwencjami prawnymi, a więc także z uniewinnieniem gwałciciela (implikacja odwrotna jest nieprawdziwa, zresztą aborcja nie może czekać).

A dla tych, którzy wolą intuicję od logiki, skrócę ten punkt programu do  prostych haseł:

Lepiej umrzeć niż utracić duszę. Lepiej się nie urodzić niż urodzić się bestią bez duszy. A kto ma duszę, ten pamięta o zmarłych (na wszelki wypadek, gdyby ich dusze przeżyły). A o życie nie musimy się martwić, życie samo się o siebie zatroszczy, nawet gdyby wszyscy ludzie (godni) wymarli i zostały tylko bestie - one zadbają o życie lepiej niż my.