Ceremonia otwarcia Igrzysk w Londynie daje okazję do interesujących obserwacji. Na pierwsze miejsce wybija się patriotyzm mieszkańców Królestwa i szacunek dla Królowej. Obserwując obrazy wybrane przez organizatorów widać, że istnieją wartości ważniejsze niż to, kto zasiądzie na trybunie prezydenckiej tfu królewskiej. Scenariusz zawierał zarówno docenienie pracy ludzi różnych stanów jak też symbole wywodzące się z różnych epok i dziedzin aktywności twórczej. Szacunek. Szacunek do wielu, wielu przeciętnych poddanych jak i nielicznych Wielkich Twórców. Przekaz o tyle trudny, że Królestwo ma za sobą historię światowego mocarstwa. Wielu ludzi nadal żyje wspomnieniami z dawnych, dobrych czasów. Czasów panowania nad światem.
Duma. To kolejne zaskoczenie. Czy ktokolwiek, nawet przez chwilę, zastanawiał się czy Anglicy sa europejczykami? Czy Anglicy mają w tej sprawie jakieś wątpliwości?
A co mieliby sądzić "jacyś tam" irlandczycy, walijczycy, szkoci...???
Oglądając ceremonię otwarcia nie sposób porównywać sposobu przygotowania i zaprezentowanego przekazu do naszej "ceremonii". Przede wszystkim ludzie. Ludzie, którym w Polsce zamiast powierzyć opracowanie scenariusza po prostu dano zarobić. "Artyści" z układu mają takie doświadczenie jakie mają.Trudno oczekiwać od "artystów" "tworzących dla Jaruzelskiego w stanie wojennym i im podobnych przygotowania widowiska z jakąś myślą, jakimś przekazem. A z całą pewnością nie może to być patriotyzm, bo nie wiedzą co to jest.
Dlaczego w Polsce nie zmieścił się zespół Jarzębina na otwarciu Euro 2012?
Ze wstydu? Bo co? Bo nie był koszerny, czy nie miał zezwolenia salonu? Kto i dlaczego nie tyle wstydzi się polskości, co zabija polską dumę, polski patriotyzm, szacunek dla rodaków?
I dlatego nie dziwię się, że dla wielu Polaków życie w Londynie jest normalniejsze niż w Polsce.
Komentarze
Pokaż komentarze (6)