Myśl żywiołowa

Żywioły

Powietrze ogniem się bawi
Muska delikatnie dotykiem
Podsyca dając oddech
Płomyk tańczy barwami
Powietrze z ogniem igra
Ustami życie daruje
Dłonią tlen zabiera
Płomyk gaśnie powoli
Woda Powietrze wyręczy
Niszcząc magie zabawy
Ugasi łącząc się w objęciach
Ziemia przykryje pyłem wieczności

© autor Edyta Franczuk