Polska – państwo korupcji, bezprawia i bezkarności

Poniższy tekst nie jest mojego autorstwa. To notka jednego z blogerów na naszym portalu. Póki co, autor nie jest przekonany, żeby założyć i publikować w s24, ale jesteśmy w trakcie przekonań ;) Dostałem pozwolenie na umieszczenie jego notki, co czynię:

W Czwartek 30 września w jednej ze stacji wyemitowano film przypominający historię porwania i zabójstwa Krzysztofa Olewnika. To nie miejsce, aby pisać o tym na nowo, poza tym większość społeczeństwa wie jak sprawa wygląda od czasu porwania, aż do chwili obecnej. Jednak analizując sytuację, stawiam sobie wiele pytań, na które jedyną odpowiedzią może być parę wulgaryzmów lub po prostu ironiczny śmiech…

XXI wiek, demokratyczne państwo, prawo, wymiar sprawiedliwości, piękne HASŁA słyszane wszędzie wokół. Tak, właśnie hasła, bo nie mają one najmniejszego związku z otaczającą Nas rzeczywistością. Proszę się ocknąć! Witam w demokratycznym komunizmie.

Jak, pytam? Jak można żyć w państwie, gdzie wymiar sprawiedliwości jest skorumpowany w sposób wykraczający poza ludzką świadomość? Jak można w taki sposób manipulować tyloma instytucjami, osobami na tak wysokim szczeblu, pozostając bezkarnym? Widać można i to z wielką skutecznością. To już nawet nie oszukiwanie, ale gnojenie społeczeństwa. Młodzi, ambitni ludzie, mający w sobie iskrę, która jest w stanie rozpalić ogień, który spali ten tak bardzo zakorzeniony w starym systemie „układ”, są gaszeni po prześwietleniu tego politycznego chlewa. Inaczej tego nazwać się po prostu nie da. Te ławy w sali na ulicy Wiejskiej to koryta, z których trzeba się nachapać i mieć „gdzieś” kto je napełnia. To ja i Ty jesteśmy właścicielami tego gospodarstwa, a nasza trzoda nic sobie nie robi z naszego wysiłku.

Ile kosztowało utrzymanie wielu języków za zębami? Ile kosztowało wykonanie tylu ruchów w organach sprawiedliwości, aby tak skrzętnie tuszować wszelkie możliwości szybkiego rozwiązania tej sprawy? Gratuluję prawdziwej rodzinnej miłości ś.p. Krzysztofowi. To ona zwycięża w tym pełnym politycznej rozgrywki bagnie. Pokazało to, że największe pieniądze i setki kupionych ludzi nie są w stanie zachwiać fundamentu jaki powinna posiadać każda rodzina.

Co dalej? Wierzę, że pani Danuta – siostra zamordowanego, będzie nadal toczyła walkę z tym głupim państwem, ośmieszając ludzi „trzymających władzę”. Wierzę, że każde sk********two zweryfikuje życie.
Kiedy wszystko zbierze się do kupy to faktycznie najlepiej wyjechać z kraju i zostawić temat za sobą. Jednak to nic nie rozwiązuje. Zakończę więc cytatem L.U.C. z albumu „Planet L.U.C”:

„A mimo to wierze w ten dzień kiedy
przewietrzymy tego kraju stęchnięcie

Miliony głów ale jedna puenta
Pragnę być tu - aby pożegnać
SOVIET MENTAL”

ooP