Czy Pan Bóg przyjmuje reklamacje?

 Człowiek jest najdoskonalszym stworzeniem Bożym, słyszę. Pan wyposażył nas w wolną wolę i zdolność abstrakcyjnego myślenia, które w oparciu o percepcję rzeczywistości tworzy subiektywne jej odbicie.

W naszym postrzeganiu świata estetyka obiektu ma zasdnicze znaczenie, gdyby tak nie było cały przemysł reklamowy nie miałby racji bytu. Nasze poczucie estetyki wykorzystują także ludzie od marketingu politycznego, którzy analizując trendy popychają swych zleceniodawców w kierunku konkretnej narracji, aktualnie modnego ubioru, fryzury, czy ogólnie stylu bycia tylko po to, aby sztucznie zwiększyć jego atrakcyjność i oszukać nasze zmysly.

Nasza konstrukcja powoduje, że młode kobiety wybierają atrakcyjnych mężczyzn, co ma zagwarantować dobre gatunkowo potomstwo. Inne atuty mężczyzny, jak inteligencja, czy długość przyrodzenia, jako na pierwszy rzut oka niewidoczne, a istotne mogą być dostrzeżone dopiero w fazie bardziej zaawansowanego poznania. Jednak tzw. prawybór został już wstępnie dokonany i korekta nie zawsze jest możliwa.

Na odwrót mężczyzna reaguje na bodźce, które determinują wygląd zewnętrzny kobiety. Ma on być na tyle atrakcyjny, żeby skłaniał do częstych kontaktów natury intymnej i gwarantował potomstwo o wysokich walorach estetycznych, czyli ładne i zdrowe.

W tej estetycznej pułapce konsekwencje naszych decyzji mogą dotyczyć nas samych i to byłoby pół biedy, ale w przypadku wyborów politycznych sięgać całej zbiorowości i współdecydować o jej rozkwicie, bądź upadku.

W kwestii relacji partnerskich może się okazać, że partnerka którą wybrał nasz zmysł estetyczny jest fatalna w skutkach dla domowych  finansów, które wypracowujemy, albo niekompatybilna intelektualnie z towarzystwem, w którym się obracamy. To pierwsze prędzej, czy później może prowadzić do bankructwa, to drugie do kompromitacji  i odizolowania towarzyskiego.

W przypadku estetyki i naszych wyborów politycznych skutki mogą być poważniejsze, bowiem kierowani subiektywnym odczuciem, ale podsycanym przez media, więc potęgowanym do rangi imperatywu obdarzamy zaufaniem wykreowany obraz, swego rodzaju substytut, opakowanie, podczas gdy cechy charakteru, jak  osobowość, inteligencja, które powinny być podstawowym kryterium, jakim powinniśmy się kierować jeśli chodzi o kadry kierownicze, czy przywódcze, schodzi na plan dalszy.

Obawiam się, że Stwórca tego konfliktu, czy defektu naszego oprogramowania nie przyjmie w ramach reklamacji, pozostaje więc samokorekta, jako jedyna możliwość niedoprowadzenia do katastrofy, nie tylko własnej, ale i tych, wśród których się obracamy. Oczywiście pod warunkiem, że jesteśmy ludźmi odpowiedzialnymi.