No dobrze, są korki, jest niewygodnie i drogowcy niezależnie od aktualnej władzy samorządowej prezentują tradycyjny element zaskoczenia. Ale ja tak lubię.
Jest tak, jak naprawdę. Wreszcie zostaje zachowana równowaga pomiędzy ciągłymi problemami do rozwiązywania przy pomocy umysłu z warunkami fizycznego funkcjonowania. Bezładowi na codzień towarzyszy zgodność ze strony przyrody. Niekontrolowane sterty śniegu, samotna pogoń w zawiei, zaskakująca bezinteresowna pomoc nieznajomych ... to są nieodłączne elementy zimy w wydaniu polskim, dokładnie tak, jak to bywa w urzędach, przy załatwianiu nawet najprostszych spraw i zdarza się całkiem często również w kontaktach zawodowych i towarzyskich.
Jednostka dąży do kontroli nad jak największą liczbą fragmentów rzeczywistości, ciągle jest to proces. Podczas niego ponosi mnóstwo porażek, ale tym bardziej cieszą ją sukcesy w objęciu kontrolą nawet drobnych spraw. Do pomyślnie wykonanych zadań polską zimą dołącza powrót do domu, dotarcie do wyznaczonego celu w aspekcie czysto materialnym - to zdrowe, przywraca proporcje, uczy doceniać prostotę, z drugiej strony nadaje uzasadnienie frustracji, bo jej zrozumienie staje się powszechnie dostępne w przypadku winowajcy - kataklizmu pogody.
Zimę lubiłam zawsze, razem ze zmaganiami z pozornie niepozorną górką z letnich wspomnień czy zarzucaniem pojazdem; tylko za sypiącym na szybę śniegiem podczas trasy nocą nie przepadam. Ale przecież nie można zachwycać się bezkrytycznie.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)