Coraz więcej doniesień o tragicznych skutkach zażywania narkotyków, nazywanych dla zmylenia "dopalaczami" bulwersuje i wzbudza powszechny niepokój. Media pałają "świętym oburzeniem" na sklepikarzy handlujących narkotyczną trucizną. Zaś niepokojąco mało ukazuje się głosów na temat korespondujący z "narkotyczną modą", czyli powszechnego panoszenia się kultury zła. Przecież moda na odlotowe odurzanie się młodzieży jest składową tej kultury, którą bezczelnie wtłaczają nam do domów media pod postacią programów rozrywkowych i młodzieżowej pop kultury. Większość tych spektakli to zdecydowana promocja zła, które wyziera w większości z muzycznych koncertów i teledysków, naszpikowanych szpetnymi, obleśnymi scenami, żywcem zaczerpniętych z patologicznych środowisk marginesu społecznego. Wyzywająco obrazuje to demonstracyjna niechlujność młodzieżowych idoli o stylizowanych, zakazanych fizjonomiach odzianych w obszarpane ubrania, wulgarnie wytatuowanych, gibających się w takt obscenicznych gestów imitujących seks i mimice naćpanych degeneratów.
Takie właśnie gusty kształtuje ten model kultury, przed którym otwierają szeroko drzwi estrady, sceny i programy telewizyjne typu reality show. Wystarczy popatrzeć na program Kuby Wojewódzkiego w TVN i posłuchać jego gości, popisujących się "luzem życia" pt. używki, seks, rozrywki.
Do tego obrazu trzeba jeszcze dodać powszechne, tolerowane rozwydrzenie młodzieży w szkołach, gdzie coraz częściej ofiarą rozluźnienia dyscypliny uczniów są nauczyciele karani za próby zdyscyplinowania tego rozhukania. Mamy więc obraz przyczyn zidiociałych zachowań naśladowców idoli życia na luzie.
Czas uderzyć się we własne piersi i przyznać, iż wyładowanie złości na sklepikarzach (dlaczego nie złości nas handel alkoholem), to tylko rodzaj pewnego samousprawiedliwienia za powszechne, społeczne zaniedbania wychowawcze młodego pokolenia. Plączący nad umierającym dzieckiem rodzice powinni zastanowić się, czy aby ich zbytnie tolerowanie wolności dziecka, bez wnikania co on z tą wolnością robi, nie jest przypadkiem ich współwiną w zaistniałym nieszczęściu?
Myślę, że wielu z nas taka refleksja jest wręcz niezbędna. Dzieci nie powinny wychowywać media i gry komputerowe. DZIECI MUSZĄ WYCHOWYWAĆ RODZICE!


Komentarze
Pokaż komentarze (1)