W dziedziczeniu majątkowym potomków spadkodawcy nazywa się wdzięcznie „wstępnymi”, a ich samych
– czyli dziedziców spadku – „stępnymi”.
Trochę żartobliwie, można więc nazywać młodą generację w społeczeństwie „wstępnymi”, przejmującą po poprzednikach („stępnych”) , a więc starej generacji, wszystkie sprawy w państwie i w życiu społecznym.
Różnice poglądów pomiędzy pokoleniem schodzącym ze sceny publicznej nazwanych na potrzeby tej notki „wstępnymi”, a przejmującymi po nich sprawy czyli „stępnymi”, zwykło się określać pojęciem „konflikt pokoleń”. Moje doświadczenie w roli „wstępnego” skłania się do nazwania tych różnic poglądowych nie tyle „konfliktem” pokoleń, ile ich rozdźwiękiem kulturowym.
Ostro jest to widoczne w polityce. Pamiętne obrażanie premiera w sejmie przez politycznego młodzieńca z PIS Mariusza Kamińskiego (33 lata), który rzucił premierowi (54 lata) „człowiek bez honoru to gorsze niż śmierć”, spotkało się z odpowiedzią bez używania obraźliwych zwrotów. Ta wymiana zdań ukazała właśnie ów wyraźny, pokoleniowy rozdźwięk kulturowy.
Jeszcze gorzej jest w kulturze i sztuce. Znany z obrzydliwych wulgaryzmów pisarz Wojciech Kuczok (38 lat), autor wulgarnej kwintesencji jego „twórczości” pt. „Gnój”, tak mówi o swojej twórczości (za GW z 18/19 czerwca): „Jako pisarz nałogowo czytający przepisuję ulubionych autorów świadomie lub bezwiednie. …Mój „Gnój” to nic innego jak przepisanie mikropowieści autobiograficznych Thomasa Bernharda w kontekst górnośląski.”???
Tłumacząc ulubiony słowo Bernharda „miłonienawiść:” Kuczok mówi: „Miłonienawiść brzmi zdrowo, wiarygodnie, ten pozorny paradoks można uprościć w ten sposób: Polacy mnie wkurwiają, ale kocham Polskę.”???
Tak oto tłumaczy Kuczok zawiłości życia.
A tak wyjaśnia je Tadeusz Konwicki (lat 85) : „Jedno wiem na pewno. Że nigdy nie zrozumiemy, co znaczy to wszystko w czym żyjemy” (DF z 16 czerwca).
Takich przykładów na potwierdzenie tezy o konflikcie kulturowym zamiast wmawianym nam „konflikcie pokoleń” mógłbym przytoczyć mnóstwo z wystąpień i cytatów polityków, publikacji prasowych (i na moim blogu także), ale na tym kończę, bo intencją moją było jedynie zasygnalizowanie schyłku kultury słowa zarzuconego przez „stępnych” w imię populistycznego schlebiania masowemu odbiorcy.
Miłej niedzieli.


Komentarze
Pokaż komentarze (4)